บทที่ 12

“ต้องถอดหมดเลยเหรอ”

เจียงชิงตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง แก้มของเธอแดงราวกับน้ำหยดจากแก้มของเธอ

เธอไม่คิดว่าเซียวเป่ยจะพูดตรงขนาดนั้น เมื่อเขาเข้ามาก็ให้เธอถอดเสื้อชุดชั้นในของเธอออกหมด

อย่าคิดว่าเจียงชิงเป็นผู้หญิงเข้มแข็งมีเกียรติและทรัพย์สมบัติหลายหมื่นล้าน

แต่เธอนั้นไม่เคยมีความรักเลยแม้แต่ครั้งเดียว

สี่ปีที่ผ่านมาไม่เคยสัมผัสมือผู้ชายเลย

ไม่ต้องพูดถึงการถอดเสื้อต่อหน้าผู้ชาย...

หลังจากลังเล เจียงชิงก็หันหน้ามาและหันหน้าหนีจากเซียวเป่ย ค่อยๆ ถอดกระโปรงยาวของเธอออก

แผ่นหลังขาวสวยราวกับน้ำนม

ไหล่ที่มีกลิ่นหอม คอยาวราวกับหงส์ เอวที่เรียวยาวนั้นทำให้เซียวเป่ยตกตะลึงเล็กน้อย และเขาก็กลืนน้ำลายอย่างหนัก

ตอนนี้เจียงชิงรู้สึกกังวลเขินอายมากจนทำให้เธอสั่นไปทั้งตัว

เธอค่อยๆ ถอดชุดชั้นในลูกไม้สีดำออกจากนั้นก็รีบเหยียดตัวลงบนเตียง

แต่เนื่องจากหน้าอกแน่นมากจึงถูกกดให้รูปวงรี

“ฉันเสร็จละ” เจียงชิงพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาหันหน้าไปทางอื่นไม่กล้ามองดู

แก้มรู้สึกเหมือนกำลังลุกเป็นไฟ

เซียวเป่ยเหลือบมองร่างกายที่สวยงามบนเตียง รูปร่างที่สมบูรณ์ เอวที่เพรียวและบั้นท้ายที่เป็นทรงสวย

หากเป็นคนทั่วไปปกติ คงทนไม่ได้ตั้งนานแล้ว

“ยกก้นขึ้นอีกหน่อยสิ”

เซียวเป่ยก็ออกคำสั่งอีกครั้ง

ทันทีที่เธอได้ยินนั้นในหัวของเจียงชิงก็คิดว่า ผู้ชายคนนี้รักษาโรคได้จริงหรือ? คุณกำลังคิดอะไรสกปรกอยู่หรือเปล่านะ

“ยกสูงขึ้น ทำไม จะให้ผมช่วยไหม”

เจียงชิงกัดริมฝีปากสีแดงของเธออย่างแน่น แต่ก็ไม่มีทางเลือกนอกจากทำตามสั่ง

เส้นสะโพกที่สมบูรณ์แบบ

เซียวเป่ยถอนหายใจ จากนั้นนำมือไปแช่ในน้ำอุ่น ค่อยๆวางไว้บนหลังที่เรียบเนียนละเอียดอ่อนของเจียงชิง และเริ่มนวดจุดฝังเข็มมากกว่าสิบจุดบนหลังของเธอ

ผิวเรียบเนียนที่อ่อนโยนเช่นนี้

ร่างกายที่สมบูรณ์

เจียงชิงนอนคว่ำหน้า กัดริมฝีปากสีแดงของเธอตัวสั่นไปหมด ร่างกายของเธอร้อนมากจนใบหูมันเริ่มร้อน

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอถูกผู้ชายสัมผัสจากความรู้สึกแปลกๆ รู้สึกเสียวซ่าน

หลังจากนั้นไม่นาน เซียวเป่ยก็บอกว่า "พลิกตัวสิ"

พลิกตัวสิ