บทที่ 1142 อย่าเห็นฉันเป็นแค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง

ช้าก่อน！

เมื่อสักครู่บุริศร์พูดว่าพวกเขา？

พวกเขาคือใคร？

หรือจะไม่ได้มีแค่แม่ของเขาคนเดียว？

ยังมีใครอีก？

ราเชนคาดหวังในใจทันที

เขาลุกขึ้นคิดจะไปหาคนสืบดู แต่เพิ่งจะเดินไปสองก้าวก็หยุดลง

แม่จะต้องเสียใจที่ไม่ได้บอกว่าตนเองยังมีชีวิตอยู่แน่นอน ถ้าตนเองออกไปสืบอย่างสุ่มสี่สุ่มห้าแบบนี้ มันจะเป็นการทรยศแม่หรือเปล่า？

ราเชนใจเย็นลงทันที

เรื่องเซอร์ไพรส์ครั้งใหญ่ทำให้เขาควบคุมตัวเองไม่ได้ แต่คิดไม่ถึงว่าตอนนี้ไม่มีแม้แต่คนให้คุยด้วย

น่าเศร้าจริง ๆ ！

ราเชนหยิบมือถือขึ้นมา เลื่อนดูรายชื่อไปจนสุด ก็ไม่เจอคนที่สามารถพูดความในใจได้

เขาหัวเราะขมขื่น คิดถึงซินดี้มาก ๆ

ไม่รู้ว่ารู้ตัวหรือเปล่า มือถือของเขาโทรออกหาหมายเลขหนึ่งทันที

ราเชนขมวดคิ้วเล็กน้อย เมื่อคิดจะตัดสายอีกฝ่ายก็รับพอดี

“ราเชน มีอะไรหรือเปล่า？”

เสียงอันไพเราะของนรมนเหมือนแสงแดดที่เขี่ยเมฆหมอกออกไป ในชั่วพริบตาราเชนรู้สึกอบอุ่นขึ้น

เขายิ้ม พูดจาดีมาก “ไม่มีอะไร แค่คิดถึงเธอ เลยโทรมาหา อยากได้ยินเสียงเธอแค่นั้น”

นรมนชะงักอย่างห้ามไม่ได้

“ราเชน นายเป็นอะไรหรือเปล่า？”

“ไม่ได้เป็นอะไร แค่โดดเดี่ยวมานาน อยากหาคนคุยด้วย ก็พบว่าไม่มีคนคุยด้วยได้เลย ไม่รู้ว่าเป็นอะไร เลยโทรหาเธอ ไม่ว่าจะพูดอย่างไร เธอก็คือน้องสาวของฉันใช่ไหม？”

นรมนเถียงคำพูดของราเชนไม่ได้สักคำเดียว

เป็นน้องสาว เป็นลูกพี่ลูกน้องแท้ ๆ ！

ตามหลักแล้วสำหรับเธอราเชนไม่ต่างกับเจตต์ แต่เจตต์ทุ่มเทเพื่อเธอมากเกินไป ถึงแม้นรมนจะต้องสละชีวิตก็ได้ทั้งนั้น ส่วนราเชน ถึงอย่างไรก็ยังไม่ค่อยสนิทกัน

นรมนไม่พูดอะไร

ราเชนไม่รู้สึกกระอักกระอ่วน เขาพูดต่อ “ฉันกลับมาแล้วยุ่งมาก ยุ่งกับการแย่งชิงอำนาจ ยุ่งกับการปกป้องตัวเอง ยุ่งกับการยับยั้งของที่อยู่ในมือไอ้สาม ไหนจะต้องยุ่งกับการขยายอำนาจของตนเองอีก ยุ่งจริง ๆ คิดไม่ถึงว่าใกล้จะปีใหม่แล้ว นรมน ช่วงนี้ไม่ได้ติดต่อเธอ อย่าว่าฉันเลยนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ ”

“อืม ไม่เป็นไร นายยุ่งไปเถอะ”

คำพูดของนรมนเป็นทางการมาก หลังจากพูดก็เสียใจเล็กน้อย

ถึงแม้จะรู้ว่ามีความเป็นไปได้สูงที่สถานะและตำแหน่งของราเชนมาพูดสิ่งเหล่านี้กับเธอเพื่อตีสนิทเพื่อเป้าหมายของเขาเอง แต่นรมนยังคงเป็นห่วง

เธอเป็นห่วงลูกพี่ลูกน้องคนนี้！

สิ่งนี้นรมนไม่หลอกตัวเอง

ราเชนเห็นนรมนไม่โกรธ จึงพูดต่อไป “ยุ่งจริง ๆ แต่ฉันยังเป็นห่วงเธอ ได้ยินว่าเธอโดนแมลงมีพิษมา？เป็นไงบ้าง？ดีขึ้นหรือยัง？”

“ดีขึ้นเยอะแล้ว หายแล้ว”

นรมนตอบเสียงเบา

ราเชนไม่รู้ว่าตนเองควรจะพูดอะไรไปพักหนึ่ง เมื่อเขารู้เรื่องนี้ นรมนก็ถอนพิษไปแล้ว เดิมทีเขาคิดจะนั่งเครื่องบินกลับไปเยี่ยมที่เมืองชลธี แต่กลัวจะสร้างความวุ่นวายให้นรมน เนื่องจากสถานะของเขาค่อนข้างละเอียดอ่อน

ช่างเถอะ

นรมนปลอดภัยก็ดีแล้ว ส่วนตนเองจะเป็นห่วงอย่างร้อนใจอะไร ไม่ต้องพูดก็ได้

ราเชนคิดอยู่สักพัก จากนั้นกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ใกล้จะปีใหม่แล้ว เธออยากได้อะไรเป็นของขวัญปีใหม่？พี่จะให้เธอ”

นรมนไม่คิดว่าราเชนจะให้ของขวัญเธอ อดแปลกใจไม่ได้

“ฉันไม่มีอะไรขาดเหลือ”

นี่คือความจริง

บุริศร์รักเธอจนแทบจะเด็ดพระจันทร์บทท้องฟ้าลงมาได้ จึงไม่มีอะไรขาดเหลือโดยปริยาย

จู่ ๆ ราเชนรู้สึกไม่ดีที่น้องสาวแต่งงานกับผู้ชายดี พี่ชายอย่างเขาไม่มีโอกาสได้แสดงออก

แต่เขายังคงยิ้ม “ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันจะซื้อเอง เธออย่าไม่ชอบก็พอ”

“ไม่มีทาง แค่นายให้ฉัน ฉันชอบหมด”

ราเชนพอใจกับคำพูดของนรมน

เขาคิดว่าตนเองมีเป้าหมายใหม่ในชีวิต

เขาต้องการยืนอยู่ในตำแหน่งนั้น และปกป้องคนในครอบครัวให้ดีที่สุด ทำให้พวกเขามีความสุข สงบสุข นี่คือเป้าหมายของการมีชีวิตอยู่

ราเชนคิดถึงตรงนี้ ก็พูดขึ้นทันที “นรมน อย่ามาประเทศ F ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ไม่ว่าจะได้ยินข่าวอะไรของฉัน อย่ามาประเทศ F นะ ชีวิตนี้อย่าได้มาเหยียบแผ่นดินประเทศ F นอกจากวันหนึ่งฉันได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ของที่นี่ ฉันจะส่งเที่ยวบินพิเศษไปรับเธอมา”

นรมนซาบซึ้งใจทันที

ไม่ว่าราเชนจะพูดจริงหรือเปล่า ในตอนนี้เธอซาบซึ้งใจ

“พี่ พี่อยู่คนเดียวต้องระวังตัวให้มาก ๆ นะ”

ราเชนสัมผัสได้ถึงความจริงใจจากคำพูดของนรมน เขารู้สึกว่าพอแล้ว

“ฝากสวัสดีคุณตาด้วย บอกว่าราเชนอกตัญญู ปีนี้ไม่สามารถไปอวยพรปีใหม่ท่านด้วยตัวเองได้ รอปีหน้าถ้ามีโอกาส ฉันจะกลับไปแสดงความเคารพต่อท่านแน่นอน”

“อืม ได้”

นรมนน้ำตาคลอ