บทที่ 1158 คุณไปไม่ได้

“พี่ใหญ่คริชณะร้ายแรงมากไหม?”

นรมนถามโดยไม่รู้ตัว

ธรรศถอนหายใจ ลูบศีรษะนรมน แล้วพูดเสียงทุ้ม “ครั้งนี้เกรงว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลง ฉันไปก่อนนะ เธอรอดีๆ มีเรื่องอะไรก็ไปหาอาธรณีของเธอ ทุกครั้งที่เกิดเรื่องอย่าให้ตระกูลทวีทรัพย์ธาดารู้เป็นคนสุดท้าย แน่นอนฉันก็หวังว่าตั้งแต่นี้ไปเธอจะไม่เกิดเรื่องอีก รู้ไหม?”

ระหว่างคิ้วเขามีความจริงจังและความกังวลที่คลายไม่ออก

นรมนรีบพยักหน้า

“อาสาม คุณเองก็ระวังตัวหน่อยนะ ถ้าเป็นไปได้ ยืมกำลังของเราไปใช้ก็ได้ในเวลาที่เหมาะสม ฉันมักรู้สึกว่าเรื่องของพี่ใหญ่คริชณะในครั้งนี้มันไม่ง่าย ถึงคุณจะไม่ยอมพูด แต่ฉันก็สามารถรู้สึกได้ บางทีมันอาจจะเกี่ยวกับเราใช่ไหม?”

“ไม่ต้องถามแล้ว ไม่ว่ายังไงฉันก็จะไม่เป็นอะไร หัวหน้าคริชณะก็คงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง”

คำพูดนี้ของธรรศไม่ได้ผ่อนคลายขนาดนั้น นรมนสามารถฟังออก

เขาไปได้ไม่นาน บุริศร์ก็กลับมาแล้ว

นรมนรีบไปทักทายเขา

“เป็นยังไงบ้าง? กานต์ล่ะ?”

“กานต์คือหัวหน้ากลุ่มของทิวา อยู่เขตทหารจัดการเรื่องราวที่ตามมา คาดว่าคืนนี้คงกลับมาไม่ได้”

บุริศร์พูดขณะที่สะบัดเกล็ดหิมะบนไหล่ออก

“หิมะข้างนอกตกหนักมาก คาดว่าถนนและสนามบินจำนวนมากจะงดบริการ”

นรมนรับเสื้อคลุมที่ได้รับบาดเจ็บของบุริศร์ ขณะฟังบุริศร์พูด

อารมณ์เธอหนักอึ้งมาก เหมือนลมหิมะด้านนอกเลย

“รีบไปห้องนอนแล้วอาบน้ำอุ่นสักหน่อย เครื่องทำความร้อนเปิดอยู่ หิวไหม? ฉันจะไปทำอะไรให้คุณกิน ตอนนี้ทุกคนกินกันหมดแล้ว”

นรมนมองความเหนื่อยล้าในดวงตาบุริศร์ด้วยความสงสาร แต่ไม่รู้ว่าควรเอ่ยปากปลอบอย่างไร

คริชณะเป็นพี่ใหญ่ของเขา ตอนนี้ถูกคุมขังสอบปากคำแล้ว ผู้ที่รู้สึกแย่ที่สุดก็อาจจะเป็นเขา

บุริศร์พยักหน้า จากนั้นก็ยกเท้าเดินไปที่ห้อง

คุณท่านตนุวรได้ยินว่าบุริศร์กลับมาแล้ว รีบให้คนไปเตรียมอาหาร จะได้ประหยัดการลงมือของนรมน

“บุริศร์ล่ะ?”

“ไปอาบน้ำแล้วค่ะ”

นรมนตอบคุณท่านตนุวร ในใจมีความคิดพิจารณา

ครอบครัวคริชณะเกิดเรื่องใหญ่แบบนี้ งามสุดารับไหวไหม?

หลังจากบุริศร์ออกมา คนรับใช้ก็ทำอาหารเรียบร้อยแล้ว แต่เขากลับไม่อยากอาหาร

คุณท่านตนุวรรู้ว่าระหว่างพวกเขาสามีภรรยามีเรื่องคุยกัน จึงไล่คนอื่นๆ ไป ตัวเองก็กลับห้อง

เมื่อภายในห้องอาหารเหลือเพียงนรมนและบุริศร์ นรมนก็พูดเสียงทุ้ม “ฉันรู้ในใจคุณเศร้า อาสามมาหาแล้ว ฉันรู้ว่าพี่ใหญ่คริชณะถูกคุมขังและสอบปากคำ ตอนนี้คุณกังวลมากเลยใช่ไหม?”

“อืม”

บุริศร์พยักหน้า พูดขึ้นเสียงทุ้ม “รมิดาเคยคิดจะไปอยู่กับพี่สะใภ้ใหญ่ แต่สถานะของเธอค่อนข้างอ่อนไหว ไปอยู่ชั่วคราวมันไม่เหมาะสม โพนี่ตั้งท้องอยู่ด้วย ไม่สะดวกที่จะไป ครั้งนี้พี่ใหญ่โดนลากเข้ามาเกี่ยวกับเราด้วยเลย”

“เป็นเรื่องของเราเหรอ?”

“ก็ถือว่าเกี่ยวและไม่เกี่ยว มีคนรายงานว่าพี่ใหญ่เคยมีส่วนเกี่ยวข้องกับเงินของกลุ่มอิทธิพลมืดมากไป บอกว่าเขาเป็นเกราะป้องกันให้กับกลุ่มอิทธิพลมืด ครั้งนี้พี่ใหญ่ถูกคุมขังสอบปากคำ ทางด้านณพก็เริ่มถูกตรวจสอบลับๆ แล้วด้วย”

คำพูดของบุริศร์ทำให้นรมนตกใจเล็กน้อย

ความสัมพันธ์ของคุณชายสี่คนแห่งเมืองชลธีทุกคนรู้มาตลอด แต่เลือกที่จะไม่สนใจและให้ความสำคัญ นั่นเพราะไม่ว่าจะเป็นคริชณะก็ดี ป้องก็ดี ระหว่างกับณพเป็นแค่การติดต่อสมาคมแบบพี่น้อง ไม่มีผลประโยชน์อื่นๆ มาเกี่ยวข้อง ทำไมจู่ๆ เผยออกมาว่าคริชณะเป็นเกราะป้องกันให้กับณพล่ะ?

อุตสาหกรรมที่อรรณพมีส่วนร่วม สองสามปีที่ผ่านมาทำให้สะอาดขึ้นเยอะตั้งนานแล้ว แต่เป็นสังคมที่ไม่ขาดแคลนและกระจัดกระจายสักนิด ถ้าตรวจสอบขึ้นมาจริงๆ ก็ไม่แน่ใจว่าจะตรวจสอบอะไรออกมาได้

เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายเล็งเป้ามาที่คุณชายสี่คนแห่งเมืองชลธี ตั้งใจทำลายคุณชายทั้งสี่แห่งเมืองชลธีทีละคน และคนที่ลงมือง่ายที่สุดก็คืออรรณพและคริชณะ

นรมนวิเคราะห์สถานการณ์อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็พูดเสียงทุ้ม “ฉันไปดีกว่า ตอนนี้คุณยังมียศทหาร ก็ต้องได้รับการตรวจสอบไหม?”

บุริศร์เหลือบมองนรมน ค่อนข้างหมดหนทาง

มีภรรยาฉลาดแบบนี้ควรทำอย่างไรดี?

เขาไม่รู้ว่าควรปิดบังเธออย่างไรแล้ว

นรมนเห็นสีหน้าแววตาเขาก็รู้แล้ว

เธอยิ้มขณะพูดขึ้น “โชคดีที่ฉันไม่อยากให้กานต์เดินเส้นทางของคุณ มันอันตรายเกินไป บางทีฉันอาจจะไม่มีคุณสมบัติเป็นภรรยาทหาร ดังนั้นเหตุการณ์ครั้งนี้สำหรับฉัน ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ดี ไม่แน่อาจจะตัดเส้นทางสู่กองทัพของกานต์ได้ ต่อไปก็อยากทำอะไรก็ทำอย่างนั้นได้อย่างสบายใจ คุณน่ะ อดทนทำงานหนักมาหลายปี ทำอะไรเพื่อประเทศชาติและประชาชนมาไม่น้อย เดิมทีเราตั้งใจจะปลดประจำการ ถ้าปลดประจำการอย่างเป็นทางการเพราะเหตุการณ์นี้ได้ นั่นก็ไม่เลว”

“กลัวว่ามันจะเป็นอย่างที่คุณต้องการไม่ได้”

บุริศร์ลูบศีรษะนรมนอย่างหมดหนทางแล้วพูดขึ้น “คำร้องปลดประจำการของฉันถูกอายัด อยู่ในเหตุการณ์อันตรายแบบนี้ ถ้าเซ็นชื่อปลดประจำการให้ฉัน แสดงว่าฉันมีข้อสงสัยจะหลบหนี อย่าลืมนะ ณพไม่ได้เป็นแค่พี่น้องของพี่ใหญ่ แต่เป็นพี่น้องของฉันด้วย ฉันไม่ได้ถูกมุ่งเป้ามากนัก แค่ตรวจสอบตามปกติ ระหว่างฉันกับณพมีการติดต่อทางธุรกิจกันมากมาย อาจจะถูกดึงออกมาได้รับการตรวจสอบ แต่ช่วงเวลานี้ไม่สามารถออกจากเมืองชลธีได้เลย ฉันว่าหิมะก็เริ่มตกหนักขึ้นเรื่อยๆ ปิดถนนพอดี ฉันจะไม่ไปไหน จะอยู่บ้านกับคุณและลูกๆ”

นรมนตกตะลึงเล็กน้อย แต่ก็พยักหน้า

ผลลัพธ์นี้ก็ไม่มีอะไรให้ขัดแย้งกัน การติดต่อและการคบค้าสมาคมธุรกิจระหว่างบุริศร์และอรรณพมันมีความชัดเจนเข้าใจ เกรงว่ามีคนจงใจใส่ร้ายป้ายสี

คิดถึงตรงนี้ ทันใดนั้นนรมนก็นึกถึงคนคนหนึ่ง

ผู้หญิงคนนั้นที่ถูกตนเข้าใจผิดว่าเป็นชู้กับบุริศร์ และถูกโยนลงทะเลจมน้ำตาย

หัวใจเธอเต้นตึกตักอย่างช่วยไม่ได้ แต่ไม่ได้ถามบุริศร์อีกครั้ง

เรื่องนี้เธอต้องจัดการมันอย่างลับๆ