ตอนที่ 1174
บทที่ 1174 ห้ามให้ผู้อื่นทำ แต่ให้พวกตนทำได้เท่านั้น
October 31, 2026
“ใคร?”
บุริศร์ขมวดคิ้ว แต่กลับให้นรมนไปอาบน้ำก่อน
เสียงที่บุริศร์คุ้นเคยดังมาจากด้านนอก
“ฉันเอง พี่สอง นายไม่ใช่บอกว่าจะไปปลุกห้องเจ้าสาวเหรอ? ยังจะทำอยู่ไหม?”
เป็นเสียงของป้อง
บุริศร์มองดูเวลา ก่อนพูดเสียงเบา “พวกนายไปก่อนเลย ฉันจะพานรมนไปกินอะไรนิดหน่อย ไม่อย่างนั้นไม่มีแรง”
“โอ้ คนที่ซ่อนตัวอยู่ในห้องตลอดทั้งบ่ายโดยไม่รู้ว่าทำอะไร ไม่มีแรงเหรอ”
คำพูดคำจาของสุนันท์เปรี้ยวไปหน่อย
“ไม่มีใครให้นายหลบซ่อนตัวในห้องเพื่อนอนหลับ”
บุริศร์ตอบกลับไปอย่างสบาย ๆ
ป้องรู้สึกหดหู่เล็กน้อย
เขาก็คิด จุดสำคัญคือโพนี่ท้องแก่ เขาทำได้ไหม?
เขาลูบจมูก ก่อนเดินจากไปอย่างไม่สนใจ
เมื่อบุริศร์เดินกลับมาก็เห็นนรมนอาบน้ำเสร็จแล้ว และกำลังเดินออกมาจากห้องน้ำ
“ใครคะ?”
“ป้อง มาเรียกให้พวกเราไปปลุกห้องเจ้าสาว”
บุริศร์หยิบผ้าเช็ดตัวมาเช็ดผมให้เธอ จากนั้นจึงเอาเครื่องเป่าผมมาเป่าให้
นรมนนิ่งไปนิด ก่อนจะยิ้ม “อย่าเล่นใหญ่ไปเลยคุณ”
“ผมเป็นคนประเภทไม่มีขอบเขตที่เหมาะสม”
คำพูดนี่ นรมนจะรับก็ไม่ได้ รับก็ไม่ได้
หลังจากที่ผมของนรมนแห้งแล้ว บุริศร์ก็เข้าไปอาบน้ำ หลังจากเปลี่ยนชุดเขาก็ลงมาชั้นล่าง
คนรับใช้เก็บอาหารไว้ให้พวกเขา
นรมนและบุริศร์ทานอาหารอย่างเงียบๆ จากนั้นเมื่อทานเสร็จ พวกเขาก็มาถึงหน้าประตูบ้านใหม่ของเจตต์และขวัญตา
ป้องและคนอื่นๆ อยู่รายล้อมเจตต์และขวัญตาอย่างเป็นสุข
แอปเปิ้ลถูกแขวนด้วยเชือกสีแดง จากนั้นทั้งสองคนก็กัดพร้อมกัน แต่พวกเขาแย่เกินไป ทุกครั้งที่ทั้งสองคนกัด แอปเปิ้ลจะถูกลากออกจากด้านบน จากนั้น ริมฝีปากของคนสองคนก็เข้ามาชนกันโดยบังเอิญ
ใบหน้าและลำคอของขวัญตาแดงก่ำ
เจตต์ดูหลงใหลภรรยา เขาไม่สนว่าจะมีคนอยู่ด้วยไหม เขากอดขวัญตาและจูบอย่างรวดเร็วและรุนแรง
บุริศร์ยิ้มเบาๆ ก่อนยิ้มและพูดว่า “พวกนายนี่เรียกว่าปลุกห้องเจ้าสาวเหรอ? นี่ไม่ใช่กำลังให้เจตต์เอารัดเอาเปรียบหรอกเหรอ?”
เมื่อเห็นว่าบุริศร์มาแล้ว ทุกคนก็หยุดการเคลื่อนไหว ต่างก็คิดว่าเรื่องปลุกห้องเจ้าสาวไม่ใช่เรื่องที่บุริศร์จะทำได้ แต่ในเมื่อมาแล้ว ก็ไม่อาจปล่อยเขาทิ้งไปได้
“ประธานบุริศร์พูดอย่างนี้ ถ้าอย่างนั้นเชิญท่าน มาบอกหน่อยครับว่าจะปลุกห้องเจ้าสาวอย่างไร?”
ป้องขำพลางถาม
บุริศร์นำไข่ดิบออกมาสองฟองจากด้านข้าง แล้วส่งให้ขวัญตา
ขวัญตาตกใจเล็กน้อย
ให้ไข่ดิบเธอทำไม?
บุริศร์ส่งสายตา ให้คนสองคนคุมเจตต์เอาไว้
“บุริศร์ จะทำอะไร? นี่นายจะทำอะไร”
เจตต์รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย
ของสิ่งนี้ในการปลุกห้องเจ้าสาว ดูเหมือนจะไม่ได้เล่นตามกฎ
บุริศร์ยิ้มชั่วร้าย
“ขวัญตา นำไข่ 2 ฟองออกจากขากางเกงไปยังขากางเกงอีกข้างหนึ่งด้วยมือ ถ้าในกรณีที่ไข่แตก เจตต์จะถูกลงโทษ”
เมื่อทุกคนได้ยินสิ่งที่บุริศร์พูด พวกเขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกใจ พลันใบหน้าของนรมนก็แดงเล็กน้อย
“นายอย่าให้มันมากนัก”
“มากนักที่ไหนเล่า ก็แค่ให้เธอนำไข่2 ฟองเดินผ่านขากางเกง?”
บุริศร์พูดสบายอารมณ์ แต่ป้องกลับหัวเราะขึ้นมา
“อะแฮ่ม คุณนายรัตติกรวรกุลครับ คุณถือไข่ให้ดีนะครับ ถ้ามันแตกในกางเกง จะทำความสะอาดลำบากเอา”
เมื่อป้องพูดอย่างนี้ ทันใดเจตต์ก็มีปฏิกิริยาตอบกลับ ใบหน้าแดงก่ำ
“บุริศร์ นายอย่าลืมงานแต่งพรุ่งนี้ของนายละ อย่าใจร้ายเกินไป เหลือทางหนีให้ตัวเองบ้าง”
ขวัญตาก็เข้าใจทันที
ไข่นี่เล็กมาก มือของเธอต้องจับประคองไข่จากข้างนอก แต่ไข่กลับต้องออกจากขากางเกง หรือสองขาก็ได้ แต่เมื่อเดินไปถึงระหว่างขาของเจตต์ก็ทำตัวไม่ถูกเล็กน้อย ไม่ว่าขวัญตาจะระวังแค่ไหนอย่างไรก็ไปชนเจตต์น้อยอยู่ดี ในขณะนั้นก็เท่ากับเธอได้สัมผัสเจตต์น้อยต่อหน้าคนเหล่านี้ทั้งหมด ขวัญตารู้สึกรับไม่ได้เล็กน้อย
บุริศร์กลับยิ้มและพูดว่า “ไม่เป็นไร ฉันไม่กลัว”
“นาย… …”
เจตต์รู้สึกหดหู่มาก
ผู้ชายคนนี้จริงใจเถอะ
เมื่อป้องเห็นว่าเรื่องนี้สนุก เขาก็ร้องเชียร์ขึ้นมาทันที
“เร็วเข้า เร็ว เร็ว! วันนี้พวกเราปลุกห้องเจ้าสาวนะ พวกนายไม่ไว้หน้ากันเลย”
เมื่อป้องพูดอย่างนี้ เจตต์และขวัญตาจะยังพูดอะไรได้อีก
ร่างกายของทั้งสองเกร็งเล็กน้อย
ลมหายใจของเจตต์เริ่มไม่คงที่เมื่อตอนไข่เริ่มไป
ขวัญตาหน้าแดงก่ำ คู่สามีภรรยาจะทำอะไรบางอย่างหลังกันปิดประตูก็แล้วแต่ แต่นี่เมื่อมากลิ้งไข่ต่อหน้าผู้คนมากมาย ขวัญตาก็รู้สึกมือสั่น
นรมนมองบุริศร์ ก่อนพูดเสียงต่ำ “คุณเพลาลงหน่อย ถ้าหากว่าหาเรื่องเดือดร้อน พรุ่งนี้พวกเราต้องรับกรรมนะ”
“อย่ากลัว พวกเขาทำอะไรไม่ได้หรอก”
นรมนไม่เข้าใจคำพูดของบุริศร์ แต่กลับไม่พูดอะไร
บรรยากาศเพิ่มสูงขึ้น และอุณหภูมิในห้องก็เพิ่มขึ้นอย่างมากเช่นกัน
ในที่สุดเมื่อมือของขวัญตาถึงระหว่างขาของเจตต์เข้า มือเธอสั่น เสียงดัง ‘เปาะ’ เกิดขึ้น ทันใดไข่ก็แตกตรงเป้ากางเกงของเจตต์
“ตายละ!”
ป้องเป็นคนแรกที่หัวเราะออกมาเสียงดัง
ของเหลวสีเหลืองไหลลงมาตามขากางเกง