ตอนที่ 1176
บทที่ 1176 ไม่ชอบผู้ชาย
October 31, 2026
นงลักษณ์?
นรมนตกตะลึง
เธอสมควรกลับมาตอนนี้เหรอ?
ทำไมถึงยังกลับมา
นี่แจ้งคุณตาหรือยังเนี่ย?
ความตกใจของนรมน ทำให้บุริศร์นิ่งไปชั่วคราว ก่อนจะมองตามสายตาของเธอไป และพบนงลักษณ์
นงลักษณ์รีบเดินออกจากสนามบินเพียงลำพังโดยไม่มีใครอยู่ตามเธอมา เธอสวมแว่นกันแดดและหมวก ซึ่งถ้าคนปกติไม่รู้จักจะมองไม่ออก
“ชัยยศ ส่งคนตามไปดู”
“ครับประธานบุริศร์”
ชัยยศรีบจัดการ
“บุริศร์ คุณว่าที่จู่ๆนงลักษณ์ก็กลับมาเมืองชลธีเพราะเกิดเรื่องอะไรหรือเปล่า? ราเชนจะมาไหม? กล้าณรงค์จะมาไหม?”
นรมนกังวลใจ
บุริศร์โอบเธอแน่น ก่อนพูดว่า “ไม่ต้องใส่ใจเรื่องนี้ พวกเรากลับกันก่อนเถอะ”
“โอเค”
ทั้งสองกลับไปยังบ้านตระกูลพรโสภณอย่างครุ่นคิดไปด้วย
ทันทีที่ทั้งสองก้าวเข้าบ้าน ก็ถูกเจตต์พุ่งเข้ามาโจมตีทันที
“บุริศร์ แกมันเลวเกินไปแล้ว วันนี้ไม่ใช่บอกว่าจัดงานแต่งเหรอวะ? พวกนายละ?”
“เสร็จแล้ว”
บุริศร์พูดเบาๆ แล้วโยนแฟลชไดรฟ์ให้พวกเขา
เจตต์แปลกใจ ก่อนจะเสียบแฟลชไดรฟ์เข้ากับทีวี และฉากงานแต่งงานของพวกเขาก็ปรากฏขึ้นมาทันที
นรมนไม่รู้ว่าเขาอัดวิดีโอเมื่อไหร่ และอดไม่ได้ที่จะตกใจ แต่เมื่อเห็นใบหน้าท่าทางที่มีความสุขของตัวเองและบุริศร์ในนั้น มุมปากของเธอก็ยกขึ้นเล็กน้อย
เจตต์หดหู่ใจมาก
“พวกนายนี่มันหน้าเนื้อใจเสือเกินไปแล้ว? นี่คืองานแต่ง?”
“ใช่ไง งานแต่งของเรา ฉันไม่เคยบอกว่าจะให้พวกนายมาร่วมงานแต่งนี่”
บุริศร์ที่พูดอย่างสบายใจ ทำให้เจตต์โกรธเล็กน้อย
“แล้วที่นายพูดมาเมื่อวาน ว่าจะปลุกห้องเจ้าสาวเหมือนฉัน”
“ขอโทษที ใกล้จะเที่ยงคืนแล้ว เลยวันนี้มาแล้วละ ฉันให้โอกาสพวกนาย นายไม่รู้จักรักษามันเอง จะโทษฉันเหรอ?”
เมื่อฟังบุริศร์พูดอย่างหน้าด้านอย่างนี้ เจตต์ต้องการฆ่าเขาจริงๆ
ขวัญตาส่ายหัว
เจตต์ไม่สามารถขอต่อรองราคาในมือของบุริศร์ได้ จะทำอย่างไรเขาก็ปฏิเสธ
“นรมน คุณบินมานาน เหนื่อยแน่เลย ไปพักผ่อนก่อนเถอะ”
ขวัญตาพูดขึ้นมา
นรมนยิ้มและพูดว่า “ไม่เป็นไร ฉันจะรอข้ามคืนกับพวกเธอ คุณตาละ?”
“คุณตาอยู่ในห้อง บอกว่าถ้าพวกเธอกลับมาจะลงมา”
นรมนต้องการพบคุณตา
บุริศร์พยักหน้า เขารู้ใจเธอ
นรมนขึ้นไปชั้นบนทันที
เจตต์ยังคงสงสัยว่าจะให้บุริศร์สวมกางเกงพรหมจรรย์ได้อย่างไร แต่บุริศร์กลับยิ้มและพูดว่า “นายนี่มันโง่จริง คิดจริงๆหรอว่าถ้าเอาสิ่งนั้นมาใส่ให้ฉัน ฉันจะปลดล็อคทั้งคืนแบบพวกนาย?”
“หา?”
เจตต์ตกตะลึงเล็กน้อย
“นายรู้ได้ไงว่าฉันปลดมันทั้งคืน?”
บุริศร์มองไปยังท่าทางโง่เง่าของคนสองคนตรงหน้า
ขวัญตาทนไม่ไหว ก่อนจะลากเจตต์กลับมา
“ไม่ต้องถามแล้ว ไม่อายบ้างเหรอ?”
“ไม่ ผมไม่อาย”
คำพูดของเจตต์ ทำให้บุริศร์อยากหัวเราะ
“อะแฮ่ม เรื่องนั่นถูกเขียนโดยระบบคอมพิวเตอร์ นายสามารถตรวจสอบได้โดยตรงบนคอมพิวเตอร์ จากนั้นกดปุ่มเพื่อปลดล็อค มันจะปลดล็อคให้ในหนึ่งหรือสองวินาที ใครให้นายปลดล็อคล็อคทีละอันเหมือนคนโบราณละ?”
เมื่อได้ยินคำพูดของบุริศร์ เจตต์ก็รู้สึกโง่เขลา
ให้ตายสิ เล่นแบบนี้เลย?
ขวัญตายังมึนงงเล็กน้อย
ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกเหมือนเป็นคนโง่ เธอปลดล็อคกับเจตต์ทั้งคืน แต่บุริศร์กลับพูดว่าสามารถปลดล็อคด้วยปุ่มๆ เดียว?
เจตต์ไม่เชื่อ เขากลับไปที่ห้องอีกครั้ง และดึงกางเกงพรหมจรรย์ออกมา เมื่อตรวจสอบดูใกล้ๆ ก็พบว่ามีปุ่มปลดล็อคบนกางเกง พลันใบหน้าของเขาก็มืดครึ้มลง
“ทำไมไม่บอกก่อน”
“ทำไมหลักการง่ายๆ ถึงไม่เข้าใจ ปุ่มที่เด่นชัดทนโท่นี่ทำไมถึงไม่เห็น จะให้ฉันพูดอะไรวะ? เจตต์ ถึงเวลาเติมไอคิวของนายแล้ว”
บุริศร์ถากถาง
เจตต์รู้สึกว่าเขาอยากแลกหมัด เขาต้องการเอาชนะชายตรงหน้า แต่กลับถูกขวัญตาหยุดเอาไว้
“โอ้ เอาละ ก็เป็นแค่เรื่องล้อเล่นขำๆกัน จะจริงจังกันไปทำไม?”
“คืนแรกส่งตัวเข้าหอของฉัน! จะไม่ให้โกรธไหม? ไม่สน บุริศร์ นายต้องเป็นเพื่อนฉันส่งตัวคืนเข้าหอคืนแรก!”
เจตต์โกรธเคือง
บุริศร์มองไปทางเขาแกมดูถูก “เป็นเพื่อนนาย?”
“อา! ไม่ได้เหรอ?”
“ไม่ ฉันไม่ได้ชอบเพศเดียวกัน ไม่ได้ชอบผู้ชาย ไปหาคนอื่น”
หลังจากพูดจบ บุริศร์ก็ขึ้นไปอาบน้ำชั้นบน เจตต์ที่โกรธแค้นก็ตะโกนอยู่ด้านล่าง
ขวัญตาคิดว่าพรุ่งนี้ควรจะกลับไปอยู่บ้านตระกูลตระกูลปวนะฤทธิ์ ไม่อย่างนั้นไม่ช้าก็เร็วเจตต์คงถูกบุริศร์ทำให้โกรธตาย
นรมนมาถึงหน้าห้องคุณท่านตนุวร เธอเคาะประตูเบาๆ แต่กลับได้ยินเสียงของคุณท่านตนุวรพูดว่า
“ใคร?”
“คุณตา นี่หนูเอง”
นรมนรู้สึกว่าเสียงของคุณท่านตนุวรผิดปกติ
เมื่อคุณท่านตนุวรได้ยินเสียงนรมน เขาค่อยพูดเสียงต่ำว่า “นรมนกลับมาแล้ว?เข้ามาเถอะ”
นรมนเปิดประตูเข้าไป
คุณท่านตนุวรนั่งอยู่ที่ขอบเตียง ไม่รู้ว่ากำลังดึงอะไรอยู่ในมือของเขา เมื่อเห็นนรมนเขาก็ยิ้ม แต่รอยยิ้มของเขาก็ดูฝืนบังคับ
“คุณตา เป็นอะไรไปคะ? ไม่สบายหรือ?”