บทที่ 124 เขาเป็นคนสำคัญของฉัน

บทที่ 124 เขาเป็นคนสำคัญของฉัน

ร่างเล็กของกานต์สั่นสะท้านเพราะความหนาวเย็น แต่ได้แต่นอนรอตรงนั้นโดยที่ขยับไม่ได้

เขาไม่รู้ว่าใครเป็นคนจับตัวเขามา ดุร้ายหรือไม่ และไม่รู้ว่าที่นี่คือที่ไหน เขาทำได้เพียงหลับตาแกล้งสลบ

เวลาผ่านไป แต่ไม่มีใครเข้ามา กานต์ที่ทั้งหนาวและหิวก็อดไม่ได้ที่จะหลับไปอีกครั้ง

เวลาสำหรับนรมนและบุริศร์นั้นเป็นช่วงที่เป็นทุกข์

พวกเขากำลังสืบอย่างขะมักเขม้นและรอโทรศัพท์ดังขึ้นด้วย หวังว่านี่จะเป็นแค่การลักพาตัวและการขู่กรรโชกธรรมดาๆ แต่คืนหนึ่งผ่านไปแล้ว ไม่มีโทรศัพท์ดังเลยสักนิด การสืบสวนภายนอกก็เหมือนจมลงไปในทะเล ไม่มีข่าวใดๆ เลย สำหรับเขมิกาและตังเม ตระกูลโตเล็กไม่ได้ลดความระมัดระวังลงเลย น่าเสียดายที่พวกเขาไม่ได้ออกไปข้างนอก เงื่อนงำสักนิดก็ไม่มี

ความไม่สบายใจของนรมนมาถึงจุดที่กำหนดไว้แล้ว

“ไม่ได้การแล้ว ฉันรอต่อไปไม่ได้แล้ว ฉันต้องออกไปหา ฉันต้องไปหาเองทุกซอกทุกมุม!”

นรมนวิ่งออกไปอย่างบ้าคลั่ง

เธอไม่ได้นอนทั้งคืน ดวงตาเธอเป็นสีแดงเข้ม สีหน้าซีดเซียวน่ากลัว

บุริศร์กลับกอดเธอเอาไว้

“นรมน เธอหาไปรอบๆ แบบแมลงวันมันไม่มีประโยชน์!”

“ถึงจะไม่มีประโยชน์ฉันก็ต้องไปหา บุริศร์ คุณไม่ใช่แม่ คุณไม่รู้ความรู้สึกฉันในตอนนี้หรอก กานต์เกิดมาจากการเสี่ยงชีวิตของฉัน เขาเป็นคนสำคัญของฉัน ถึงฉันจะหาไม่เจอ อย่างน้อยฉันก็ได้หาบนถนนเอง ฉันรู้สึกมาตลอดว่าฉันรออยู่ที่บ้านแบบนี้ไปเฉยๆ ฉันรู้สึกผิดต่อลูก ถ้ากานต์เป็นอะไรขึ้นมาจริงๆ ฉันก็อยู่ไม่ได้แล้ว”

เรี่ยวแรงทั้งหมดของนรมนพังทลายอย่างสมบูรณ์ในตอนนี้

บ่ายวันหนึ่งและอีกหนึ่งคืนผ่านไป เป็นเวลาสิบสองชั่วโมงแล้ว แต่ก็ไม่มีข่าวเกี่ยวกับกานต์เลยสักนิด นี่มันหมายความว่าอะไร จริงๆ ไม่ใช่แค่นรมน บุริศร์ก็มั่นใจมากเหมือนกัน

โอกาสที่จะหากานต์เจอนั้นลดลงอย่างมหาศาล

ถ้าเขาออกไปจากเมืองชลธี โลกที่กว้างใหญ่ภายนอก เขาควรไปหาลูกชายที่ไหน?

ห้าปีไม่ได้เจอ เพิ่งจะเจอลูกชายตัวเอง ตอนนี้เขาหายไปต่อหน้าต่อตาตัวเอง บุริศร์รู้สึกแย่อย่างมาก เห็นนรมนในตอนนี้เขายิ่งโทษตัวเอง

“ฉันจะออกไปหากับเธอ!”

การตัดสินใจของบุริศร์ทำให้พฤกษ์ตกใจเล็กน้อย

“ประธานบุริศร์ ไม่ได้นะ! คุณเป็นพระเจ้าของเมืองชลธี ถ้าคุณออกไปหาด้วยตัวเอง ทั้งเมืองชลธีต้องวุ่นวาย!”

“ก็วุ่นวายไปสิ ตอนนี้ฉันไม่ใช่ประธานบุริศร์อะไรนั่นแล้ว ไม่ใช่พระเจ้าของเมืองชลธีด้วย ฉันเป็นแค่พ่อคนหนึ่ง! ที่ลูกชายหายไป พ่อที่ต้องการหาลูกชายกลับมา! แจ้งให้สื่อมวลชนทุกคนทราบว่าคุณชายน้อยของตระกูลโตเล็กหายตัวไป ส่งรูปภาพของกานต์ออกไปบอกทุกคน ผู้ให้ข่าวและเบาะแส ตระกูลโตเล็กต้องตอบแทนอย่างหนัก แต่ถ้ามีใครทำให้คนของตระกูลโตเล็กแปดเปื้อน ถึงจะต้องใช้ทรัพย์สมบัติตระกูลโตเล็กจนหมด ฉันก็จะให้ไอ้คนนั้นมันจ่าย!”

บุริศร์ทำการตัดสินใจแบบนี้

เดิมทีวางแผนรอให้กานต์กลับมาแล้วจะใช้ชีวิตกับลูกชาย หลังจากพัฒนาความสัมพันธ์ก็จะให้เขาไปรู้จักบรรพบุรุษ แต่ตอนนี้ไม่สามารถควบคุมสถานการณ์ได้

มีแค่กานต์ที่เป็นคนของตระกูลโตเล็ก อีกฝ่ายถึงได้รอบคอบ นี่คือการเดิมพันของบุริศร์

แต่ถ้าอีกฝ่ายเป็นอาชญากร บุริศร์ไม่อยากจะคิด

ตอนนี้มันถึงเวลานี้แล้ว อาจจะเป็นไปได้ทุกอย่าง เขาไม่กล้ามองโลกในแง่ดีมากเกินไปจริงๆ แต่ต่อหน้านรมน เขาก็ไม่สามารถให้นรมนได้รับความกดดันอะไร อย่างไรแล้วเธอเป็นแค่คุณแม่คนหนึ่ง

แชมป์รีบมาถึงแล้ว

เขาเห็นบุริศร์และนรมนทำท่าจะออกไป ก็รู้ความคิดของบุริศร์

ตอนนี้ไม่มีพ่อแม่คนไหนนั่งติดพื้นแล้ว

แชมป์พูดเสียงทุ้ม “ตอนอยู่ฐานฉันฝึกการลักพาตัวให้กับกิจจาและกานต์ ฉันเชื่อว่าความฉลาดและความใจเย็นของกานต์จะทิ้งเบาะแสให้เราได้ ตอนนี้กลัวว่ากานต์จะไม่มีโอกาสนี้ เอาแบบนี้แล้วกัน ฉันจะพาคนไปเดินรอบๆ เมืองชลธี อาจจะพบอะไรก็ได้”

ได้ยินแชมป์พูดแบบนี้ นรมนก็รู้สึกตื้นตันใจอย่างมาก

“ขอบคุณค่ะ คุณแชมป์ โปรดช่วยฉันตามหาลูกชายด้วย”

เธอจับมือแชมป์เพราะตื่นเต้น บุริศร์ข้างๆ มอง ขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ไม่ได้พูดอะไร สถานการณ์ในตอนนี้เขายังต้องสนใจอะไรอีก?

แต่แชมป์รีบปล่อยนรมนอย่างรวดเร็ว พูดขึ้นเสียงทุ้ม “ไม่ต้องเป็นห่วงครับ คุณนรมน ฉันจะต้องพากานต์กลับมาอย่างปลอดภัย ฉันสัญญา!”

นรมนพยักหน้า

เธอยังคงตัดสินใจออกไปตามหากานต์ รอข่าวอยู่ที่บ้านอย่างไร้จุดหมาย เธอนั่งนิ่งๆ ไม่ได้จริงๆ

บุริศร์ก็ตามไปอยู่แล้ว

บุริศร์พานรมนเทียวไปเทียวมาบนถนนเล็กใหญ่ในเมืองชลธีชั่วขณะหนึ่ง ทำให้ทุกคนตื่นตระหนก และเรื่องที่ตระกูลโตเล็กทำคุณชายน้อยหายตัวไปก็แพร่กระจายข่าวอย่างรวดเร็ว ทำให้คนทั้งเมืองชลธีตกใจ

ทุกคนรู้ว่าคุณชายน้อยของตระกูลโตเล็กมีแค่กิจจาเพียงคนเดียว ตอนนี้ทำไมมีเด็กที่ชื่อกานต์อีกคนล่ะ?

คนที่มีข่าวดีก็ปล่อยบันทึกการแต่งงานเมื่อหาปีก่อนของบุริศร์ รู้ดีว่าคุณนายตระกูลโตเล็กเมื่อห้าปีก่อนนั้นนามสกุลธนาศักดิ์ธน แต่เพราะห้าปีก่อนคุณนายตระกูลโตเล็กเกิดเหตุเพลิงไหม้ ทุกคนจึงค่อยๆ ลืมเรื่องนี้ไป

ตอนนี้มีการเปิดเผยว่ากานต์เด็กคนนี้คือลูกของตระกูลโตเล็ก มีการคาดเดาต่างๆ ตามมาในชั่วขณะหนึ่ง