บทที่ 126 เป็นลูกชายที่แสนดีของบุริศร์จริงๆ

บทที่ 126 เป็นลูกชายที่แสนดีของบุริศร์จริงๆ

อย่างไรแล้วธิดาก็เคยเห็นฉากใหญ่มาก่อน เธอพูดเสียงทุ้ม “เอาสองสามคนไปตามไอ้เด็กบ้านั่น ส่วนคนอื่นๆ ให้เปิดบริการตามปกติ อย่าให้คนอื่นเห็นว่าที่นี่ผิดปกติ! เร็วเข้า!”

เธอเจ็บจนจะเป็นลมแล้ว แต่ความโกรธในใจทำอย่างไรก็ไม่สามารถดับลงได้

เคยคิดว่าครั้งหนึ่งเธอเป็นคนที่ยอดเยี่ยม ไม่คิดว่าวันนี้อยู่ในกำมือของไอ้เด็กเมื่อวานซืนคนหนึ่งจริงๆ

เป็นลูกชายที่แสนดีของบุริศร์จริงๆ!

อายุน้อยขนาดนี้ก็มีเคล็ดลับป้องกันตัวเอง ถ้าโตอีกนิดล่ะ?

ความเมตตาอันน้อยนิดของธิดาในตอนแรก ตอนนี้มันหายไปทั้งหมด

ตอนนี้เธออยากจะถลกหนังของกานต์ออก ดึงเส้นเอ็นของเขา ถึงจะทำให้ความเกลียดชังในใจลดลง

เมื่อกานต์ได้ยินว่าคนที่ไล่ตามเขาลดลงแล้วก็รู้สึกว่านี่คือโอกาส

จริงๆ แล้วเขาอยู่ไม่ไกลจากแผนกต้อนรับ ตอนนี้รีบวิ่งออกไปขอความช่วยเหลืออาจจะค่อนข้างเป็นทางลัด แต่เขาไม่สามารถรับประกันได้ว่าคนที่มานั้นจะเป็นคนที่เห็นใจ

ถ้าอีกฝ่ายไม่สนความเป็นความตายของเขา ถึงจะหนีออกมาแล้ว นั่นไม่ใช่เขาเผยตัวต่อหน้าคนเหล่านั้นและธิดาอีกหรือเปล่า?

คิดถึงตรงนี้ กานต์ก็กัดฟัน ล้มเลิกความคิดที่จะวิ่งไปทางแผนกต้อนรับ เขาหันตัวตรงเข้าไปในห้อง VIP และซ่อนตัวอยู่ใต้เตียง

ไม่รู้ว่าที่นี่มีห้อง VIP กี่ห้อง พวกมันคงไม่มาค้นหาทีละคนหรอก และกานต์เห็นแล้วว่ามีป้ายแขวนไว้ที่ห้องนี้ บนนั้นเขียนว่าห้ามรบกวน แสดงว่ามีคนด้านใน

ถ้ามีลูกค้าอยู่ คนเหล่านั้นคงไม่กล้าค้นหาเขาอย่างโจ่งแจ้ง

ตอนเข้าไปในห้อง กานต์ได้ยินเสียงอาบน้ำในห้องน้ำดังขึ้น เขาจึงซ่อนตัวใต้เตียง

นรมนเข้าร้านเสริมสวยมาหลังจากปลอมตัว พอเข้ามาก็รู้สึกมีบางอย่างผิดปกตินิดหน่อย

ร้านเสริมสวยดีๆ จะไม่มีคนเลยได้อย่างไรกัน?

“มีคนไหมคะ? ”

นรมนตะโกน และอยากเข้าไปในร้าน

ในขณะนี้ก็มีบริกรสองสามคนออกมา

“สวัสดีค่ะ มีอะไรให้ช่วยไหมคะ?”

บริกรยิ้ม ดูแล้วเหมือนสายลมในฤดูใบไม้ผลิ แต่ก็ป้องกันไม่ให้นรมนเข้ามาได้สำเร็จ

นรมนรู้สึกรำคาญอยู่พักหนึ่ง แต่ก็ยิ้มและพูดขึ้น “ได้ยินว่าที่นี่ทรีทเมนต์โอเค ฉันเลยมาลองสักหน่อย เติมเงินยังบ้างคะ? ควรจ่ายทีละครั้งหรือว่าทำบัตรสมาชิกโดยตรง? มีกิจกรรมเสริมประสบการณ์อะไรอีกไหม?”

เธอมองซ้ายมองขวา เหมือนกำลังดูโปสเตอร์บนกำแพงร้านเสริมสวย จริงๆ แล้วเธอกำลังดูเค้าโครงบางอย่างรอบๆ

นี่เป็นแค่ร้านเสริมสวยแห่งหนึ่งเท่านั้น แต่ที่นี่กลับมีกล้องซ่อนเป็นจำนวนมาก

ร้านเสริมสวยทั่วไปให้ความสำคัญกับความเป็นส่วนตัวของลูกค้ามากที่สุด ถึงที่นี่จะเป็นห้องโถงใหญ่ แต่ก็ไม่จำเป็นต้องมีกล้องมากมายขนาดนี้ไหม

นรมนรู้สึกที่นี่แปลกๆ ทันที บางทีกานต์อาจจะอยู่ที่นี่ก็ได้

ทันใดนั้นเธอก็ตื่นเต้นขึ้นมา

ถ้าช่วยชีวิตลูกชายออกมาได้ เธอจะไม่สนอะไรอีกแล้วแน่ๆ

บริกรรีบก้าวมาข้างหน้า เอาแพ็คเกจร้านเสริมสวยออกมา เริ่มอธิบายให้เธอฟังอย่างเต็มที่

นรมนไม่ได้ฟังเลย แต่แกล้งทำท่าตั้งใจฟัง มีสมาธิจริงๆ

เมื่อเธอกำลังทนไม่ไหว ออดร้านก็ดังขึ้นอีกครั้ง

บริกรเห็นคนมาก็รีบพูดขึ้นอย่างกระตือรือร้น “คุณเขมิกา มาแล้วเหรอคะ? ”

ตอนนี้นรมนกำลังปลอมตัวอยู่ ไม่กลัวว่าเขมิกาจะจำได้อยู่แล้ว หลังจากได้ยินว่าเขมิกามา มือเธอก็กำแน่น

เขมิกาเหลือบมองนรมนอย่างเผลอตัว พอเห็นว่าแปลกหน้าก็พูดขึ้นอย่างเกียจคร้าน “ฉันมาหาช่างนาวิน ช่วงนี้ร่างกายไม่ค่อยสบายเท่าไร อยากให้เขานวดให้ฉันหน่อย”

บริกรรีบยิ้มและพูดขึ้น “วันนี้ช่างนาวินมีธุระออกไปข้างนอกชั่วคราวค่ะ คุณเขมิกาไปรอที่ห้อง VIP ก่อนดีไหมคะ เราจะรีบแจ้งช่างนาวินให้กลับมา”

“อืม เร็วหน่อยนะ ตอนบ่ายฉันมีธุระ อย่าทำให้ธุระของฉันล่าช้า”

“ค่ะๆๆ ! ”

บริกรรีบส่งเขมิกาเข้าห้องพิเศษสำหรับลูกค้าของเธอ

เห็นท่าทางที่บริกรปฏิบัติต่อเขมิกาแล้ว เขมิกาคงจะเป็นลูกค้าประจำของที่นี่

นรมนขมวดคิ้วเล็กน้อย พูดขึ้นอย่างไม่ค่อยพอใจนัก “ทำไม? เธอเป็นลูกค้าแล้วฉันไม่ใช่ลูกค้าเหรอ? ฉันมาก่อนนะโอเคไหม? พวกเธอทิ้งฉันไว้ที่นี่แล้วไปดูแลเธอมันหมายความว่าไง? ดูถูกฉันเหรอ? คิดว่าฉันจ่ายเงินสมาชิกให้พวกเธอไม่ได้หรือไง? ”

ตอนนี้เสียงนรมนแหลมขึ้นนิดหน่อย ดูฉุนเฉียวเล็กน้อย

เขมิกาที่ตอนแรกเดินเข้าไปแล้ว ได้ยินเสียงนรมนดังขึ้นก็ถอยหลังมาหนึ่งก้าว พูดขึ้นอย่างเหยียดหยาม “เธอเป็นใคร? เทียบกับฉันได้เหรอ? ฉันจะบอกเธอให้นะ ฉันเป็นคุณนายตระกูลโตเล็กในอนาคต! ลูกชายฉันคือทายาทตระกูลโตเล็กในอนาคต! ทั้งเมืองชลธีจะเป็นของเราสองแม่ลูกในอนาคต ให้เธอรอแป๊บเดียวก็เป็นการให้หน้าเธอแล้วนะ เชื่อไหมล่ะฉันสั่งให้คนโยนเธอออกไปได้เลย? ”

ตอนนี้นรมนโกรธจนทนไม่ไหวแล้ว

“เธอบอกเองว่าเป็นอนาคต ตอนนี้ก็ไม่ใช่สินะ? อีกอย่างทั้งเมืองชลธีก็ไม่ใช่ของตระกูลโตเล็กตระกูลเดียวสักหน่อย ตอนนี้นายน้อยตระกูลโตเล็กกำลังหายตัวอยู่ข้างนอกไม่ใช่เหรอ? ว่ากันว่านายน้อยคนนี้ก็เป็นนายน้อยคนแรกของตระกูลโตเล็กไม่ใช่เหรอ งั้นทายาทตระกูลโตเล็กในอนาคตก็ไม่แน่นอนน่ะสิ คุณผู้หญิง ฉันแนะนำว่าคุณอย่าอวดเบ่งมากเกินไป”

“เธอ……”

เขมิกาอยากจะเดินเข้ามาสู้กับนรมน แต่เธอไม่ลืมจุดประสงค์ที่ตัวเองมาที่นี่ พูดขึ้นอย่างเกรี้ยวกราด “เฮอะ! วันนี้ฉันอารมณ์ดี ไม่ทะเลาะกับเธอหรอก เด็กพันธุ์นั้นเหรอจะเทียบกับลูกชายฉัน รอดูเถอะ เด็กพันธุ์นั้นไม่ได้รับพรที่จะแบกรับความมั่งคั่งของตระกูลโตเล็กได้หรอก”

พูดจบ เธอก็หันศีรษะกลับไปทันที ย่ำรองเท้าส้นสูงเข้าไปในห้องพิเศษของตน