ตอนที่ 129
บทที่ 129 รีบช่วยคุณบุริศร์
October 22, 2026
บทที่ 129 รีบช่วยคุณบุริศร์
“คุณบุริศร์ คนของคุณเหรอครับ? ”
กานต์มองบุริศร์อย่างเผลอตัว
“ไม่ใช่”
สีหน้าบุริศร์ไม่ค่อยดีเท่าไรนัก
เขารีบปล่อยกานต์ลง พูดเสียงทุ้ม “ไปหลบใต้เตียง ไม่ว่าคนที่มาจะเป็นใคร ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อย่าส่งเสียงเด็ดขาด รอให้ฉันจัดการทุกอย่างเสร็จก่อน รู้ไหม? ”
กานต์กะพริบดวงตาโตปริบๆ รู้สึกค่อนข้างกังวล
“คุณคนเดียวไหวไหมครับ?”
“ไหว! แค่มีเธออยู่ ยังไงพ่อก็ต้องไหว”
บุริศร์ยิ้มและลูบศีรษะกานต์ ตอนนี้ในใจพึงพอใจอย่างบอกไม่ถูก
สีหน้ากานต์อึดอัดนิดหน่อย แต่ไม่ได้พูดอะไร
เขาไปซ่อนใต้เตียงอย่างเชื่อฟัง
และในตอนนี้ ประตูห้องก็เปิดออกทันที นาวินและบุริศร์ปะทะกันโดยตรง
นาวินไม่คิดเลยว่าห้าปีต่อมาจะเผชิญหน้ากับบุริศร์ตรงๆ แบบนี้ เขาอึ้งไปชั่วขณะหนึ่ง
ธิดาเห็นบุริศร์ก็ตื่นตระหนก เธอดึงนาวินหันตัวไปแล้ววิ่ง แต่ได้ยินเสียงบุริศร์พูดขึ้นอย่างเย็นชา “พวกแกคิดว่าพวกแกจะหนีไปที่ไหนได้? ข้างนอกเป็นคนของฉันทั้งหมด พวกแกคิดว่ามีปัญญาออกไปได้?”
นาวินชะงักฝีเท้าทันที
จริงๆ แล้วสำหรับบุริศร์ ถือว่าเป็นผู้ช่วยชีวิตของเขา ช่วงสองสามปีนี้บุริศร์ปฏิบัติต่อเขาได้ไม่แย่ในตระกูลโตเล็ก แต่……
นาวินหยุดฝีเท้า หันศีรษะไปมองบุริศร์ เรียกด้วยเสียงทุ้มต่ำ “ประธานบุริศร์……”
“ฉันคิดว่านายตายในกองเพลิงเมื่อห้าปีก่อน ฉันไร้เดียงสาเองแหละ ตอนนี้นายมีชีวิตเป็นอย่างดี และนรมนเปลี่ยนไปเพราะเหตุเพลิงไหม้นั้น นายบอกฉันได้ไหมว่าตอนนั้นมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
สีหน้าบุริศร์เย็นชามาก ไม่ได้ใจดีเหมือนเมื่อก่อนเลยสักนิด นาวินรู้ว่ามิตรภาพระหว่างเขาและเจ้านายนั้นมอดไหม้ไปในกองเพลิงนั้นเมื่อห้าปีก่อน
ธิดาผลักนาวินอย่างต่อเนื่อง พูดขึ้นเสียงทุ้ม “นายไปก่อน ฉันจะระวังหลังให้”
นาวินส่ายศีรษะพูดขึ้น “เราสองคนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขานะ เธอหลอกตัวเองทำไมอีก? แต่ว่าประธานบุริศร์ คุณบาดเจ็บแล้ว”
“แล้วไง? ”
บุริศร์ถามกลับอย่างไม่สนใจเลย
นาวินปกป้องธิดาไว้ด้านหลัง พูดขึ้นเรียบๆ “ก็แค่ผมยังมีโอกาสเอาชนะคุณได้”
“เฮอะๆ นายคิดว่าฉันจะให้โอกาสนายเหรอ? ไม่ต้องพูดถึงว่าเมื่อห้าปีก่อนนายเกี่ยวข้องกับเหตุเพลิงไหม้นั้น ห้าปีต่อมานายยังกล้าลักพาตัวลูกชายฉันไปอีก นาวิน นายนี่ใจกล้าหน้าด้านจริงๆ ถึงวันนี้นายอยากจะหนี ฉันก็ไม่ให้โอกาสนายหรอก!”
บุริศร์ถอยหลังไปหนึ่งก้าว
นาวินก้าวข้างหน้าตามมา และสุดท้ายก็ผลักธิดาออกไป
“ไป! ”
“ฉันไม่ไป! นาวิน ถ้าฉันตายฉันก็อยากตายกับนาย! ”
ธิดาร้องไห้ตะโกนอยากจะจับมือนาวินเอาไว้ แต่โชคร้ายโดนนาวินผลักออกอย่างไร้ความปรานี
“ไปเร็วๆ! ”
นาวินปิดประตูทันที แยกธิดาไว้ด้านนอก
เขาไม่รู้ว่าธิดาจะออกไปจากที่นี่ได้ไหม แต่แค่ไม่ต้องตายในน้ำมือของบุริศร์ เธอน่าจะยังมีโอกาสอยู่มั้ง?
บุริศร์ก็ไม่ได้ร้อนรนใจ แค่มองพวกเขาอย่างเย็นชา
นาวินหันตัวกลับมามองบุริศร์แล้วพูดขึ้น “ประธานบุริศร์ ไม่ว่าจะเป็นห้าปีก่อนหรือห้าปีต่อมา ผมเองที่ทำผิดกับคุณ ตอนนี้ไม่ว่าผมจะพูดอะไรไปก็เปล่าประโยชน์ ผมแค่อยากให้คุณปล่อยธิดาไป”
“นายคิดว่าตัวเองมีสิทธิอะไรมาเจรจาต่อรองกับฉัน? ”
“ไม่มีครับ ผมเลยต้องพยายามเอาชนะคุณ!”
นาวินพูดจบก็รีบโจมตีบุริศร์อย่างรวดเร็ว
กานต์ตกใจอยู่ใต้เตียง ตกใจกลัวมากจนรีบปิดปากตัวเอง อยากหลับตา แต่กลัวว่าจะพลาดอะไรไปอีก จึงเปิดช่องเพื่อดูการต่อสู้ด้านนอก
ถึงบุริศร์จะบาดเจ็บ แต่มือก็ไม่ได้อ่อนแรง เขาเบี่ยงไปด้านข้างเมื่อนาวินโจมตี แล้วต่อยนาวินด้วยหมัดซ้าย
นาวินไม่ใช่คนใจดี ได้ยินเสียงหมัดพุ่งมาเขาก็รีบลดศีรษะต่ำลง หลบหมัดนี้และโต้กลับอย่างรวดเร็ว
ทั้งคู่เคลื่อนไหวค่อนข้างเหมือนกัน ไม่มีทางบอกผลลัพธ์ได้ชั่วคราว
นี่ถ้าเป็นตอนปกติ บุริศร์อาจจะไม่ต้องออกแรงมากขนาดนี้ แต่ตอนนี้เขารู้สึกแผลที่หน้าอกเขาเปิด เลือดแดงสดไหลออกมาทีละนิด ซึมผ่านเสื้อผ้าและหยดลงพื้น
หนึ่งหยด สองหยด……
ดวงตากานต์เปลี่ยนเป็นสีแดงทันที
บุริศร์จะตายไหม?
ถ้าโดนผู้ชายตรงหน้าทำร้ายจนตายจะทำอย่างไร?
จู่ๆ เขาก็หวาดกลัวขึ้นมา
ความกลัวนั้นคือความรู้สึกที่บอกไม่ถูก มันทำให้เขาอยากร้องไห้
กานต์รีบคลานออกมาจากใต้เตียง รีบวิ่งไปที่หน้าต่างอย่างรวดเร็ว
นาวินตกใจสะดุ้งกับการปรากฏตัวของกานต์ เกิดช่องว่างเล็กน้อย หมัดบุริศร์จึงพุ่งเข้าไปแล้ว
“เป้าหมายนายคือฉัน! นาวิน!”
หมัดหนึ่งของบุริศร์ชกโดนหน้านาวินพอดี ขณะที่เขาโดนโจมตีก็เจ็บจมูกนิดหน่อยทันที ในขณะเดียวกันก็เข้าใจแล้วว่าทำไมบุริศร์ถึงได้ปรากฏตัวในห้องนี้เพียงลำพัง และคนที่มาสร้างปัญหาข้างนอกนั้นก็คงเป็นการเตรียมการของบุริศร์
จิตใจเขากระวนกระวาย นาวินอยากจะหนี แต่บุริศร์จัดการยากไปหน่อย
ตลอดทางกานต์วิ่งไปถึงริมหน้าต่าง เปิดหน้าต่างแล้วตะโกนออกไปด้านนอก
“ช่วยด้วย! ผมกับคุณบุริศร์อยู่ที่นี่! รีบมาเร็วเข้า!”
เสียงกานต์ไม่ดัง แต่มันก็กระจายไปไกลมาก เขาแทบจะใช้แรงทั้งหมดในร่างกายตะโกนออกไป
กานต์ในตอนนี้เกลียดตัวเองมากที่ปกป้องตัวเองไม่ได้ ไม่อย่างนั้นก็ไม่คงต้องให้คุณบุริศร์มาช่วยเขา?
เขายังจำได้ว่าคุณบุริศร์เพิ่งทำการผ่าตัดเมื่อไม่นานมานี้