ตอนที่ 1438
บทที่ 1438 สมชัยคือพ่อของเธอ
October 31, 2026
“จณัตว์ ฉันพร้อมแล้วค่ะ พวกเราไปกันเถอะ”
หงส์ออกมาจากห้องนอนดีใจ ก็เห็นจณัตว์วิ่งออกไปเหมือนลม
“จณัตว์”
เธอประหลาดใจทีเดียว ร้องเรียกเขา จณัตว์ราวกับไม่ได้ยินเสียงเรียกของเธอ วิ่งออกไปต่อหน้าเธอราวกับลม
เวลานี้ธีรตากลับมาจากข้างนอก มองหงส์ กระซิบรายงาน “องค์หญิง เกิดเรื่องแล้วค่ะ”
หงส์ใจเต้นตึ้กตั้ก เหมือนจะมีลางสังหรณ์บ้าง เรื่องนี้เกี่ยวกับจณัตว์แล้ว
“ว่ามาสิ”
หงส์กำมือโดยไม่รู้สึกตัว
ธีรตากระซิบ “หัวหน้าตระกูลแหลมวิไลเอกฉัทตายแล้วค่ะ”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หงส์ถอยหลังไปสองก้าวโดยไม่รู้ตัว
มิน่าจณัตว์รีบร้อนเช่นนี้ มิน่าเขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น
เอกฉัทคือพ่อบุญธรรมของจณัตว์ จณัตว์โตกับพ่อมาตั้งแต่เล็ก ตอนนี้เขาคาดไม่ถึง...
หงส์รู้สึกเสียใจมาก เธอเข้าใจได้ตอนนี้จณัตว์จะใจสลายแค่ไหน
เธออยากจะรีบวิ่งตามไป แต่ถูกธีรตาขวางไว้
“เธอทำอะไร”
หงส์ชะงักนิดหนึ่ง
ธีรตามองหงส์ ลังเลแล้วพูดขึ้น “หัวหน้าตระกูลแหลมวิไลถูกพระราชาสังหารค่ะ”
“แล้วไง”
หงส์ยังไม่ทันรู้สึกตัวในตอนแรก ธีรตาก็ไม่ได้พูดอะไร หงส์ค่อยๆ รู้สึกตัว
พระราชาสมชัยคือพ่อของเธอ!
ไม่ว่าเธอจะยอมรับหรือไม่ อยากจะยอมรับหรือไม่ เธอมีเลือดของสมชัยไหลเวียนในตัว
ดังนั้นตอนนี้เธอกลายเป็นลูกสาวของศัตรูที่สังหารจณัตว์
หงส์ตะลึงงัน ความรู้สึกที่บอกไม่ถูกถาโถมเข้ามาในอก ทำให้จู่ๆ เธออยากจะร้องไห้ออกมา
“องค์หญิง ไม่เป็นไรนะคะ”
ธีรตาไม่เคยเห็นหงส์เป็นอย่างนี้
หงส์โบกมือ กลับเข้าห้องไปคนเดียว
เธอจะเป็นอะไรได้
เธอเป็นภรรยาของจณัตว์ คนของตระกูลทวีทรัพย์ธาดาดีกับเธอมาก แต่หลังจากนี้ไม่รู้จะมองเธออย่างไร
บางทีคนของตระกูลทวีทรัพย์ธาดาอาจจะไม่มีปัญหากับเธอ พวกเขาไม่ถึงกับแยกแยะถูกผิดไม่ได้ แต่ถึงอย่างไรก็มองหน้ากันไม่สนิทใจแล้ว
พ่อของเธอฆ่าพ่อบุญธรรมของจณัตว์ แต่ตอนนี้เธอเป็นภรรยาของจณัตว์ เธอควรจะทำอย่างไรดี
ความสัมพันธ์แปลกประหลาดนี้ จณัตว์จะมองเธออย่างไร จะยอมรับเธอได้อย่างไร
การแต่งงานของเธอถึงทางตันแล้วหรือไม่
หงส์ว้าวุ่นใจ ปวดหัวแทบระเบิด
เธอนั่งพิงเตียง พยายามเบี่ยงความสนใจ เลิกคิดเรื่องนี้ แต่ความคิดก็ไม่ทำตามใจเธอ
สมชัยตั้งแต่เด็กจนโตไม่เคยให้อะไรเธอ นอกจากชีวิตนี้ กระทั่งมีชีวิตอยู่ก็ยังเป็นตัวเธอพยายามต่อสู้มาเอง ไม่อย่างนั้นก็คงอดตายไปแล้ว หรือถูกคนรังแกตายไปแล้ว
แต่เธอปฏิเสธความจริงที่เขาเป็นพ่อของเธอไม่ได้
แม้เธอจะเห็นจณัตว์ฆ่าสมชัยกับมือได้ แต่ท้ายที่สุดแล้วเขาก็คือพ่อของเธอ
สถานะนี้เหมือนภูเขาลูกใหญ่ที่กดทับใจของหงส์ ทำให้เธอหายใจไม่ได้
ทั้งหมดที่จณัตว์ทำให้เธอเหมือนหนังที่ฉายตรงหน้า
ทำไม
ทำไมสมชัยต้องสังหาร เอกฉัท
เขาต่อสู้ภายในกับฉัตรพลไม่ใช่หรือ
เขาไม่ต้องการความช่วยเหลือของนายน้อยตระกูลแหลมวิไลหรือ ทำไมถึงลงมือกับเอกฉัทล่ะ
นี่ไม่น่าจะใช่
ไม่ถูกต้อง
ตอนแรกที่หงส์กับจณัตว์วางใจออกมาจากประเทศF ไม่ใช่เพราะสมชัยต้องพึ่งพาตระกูลแหลมวิไลถึงได้วางใจจากมาไม่ใช่หรือ
ทำไมจู่ๆ ก็เรื่องอย่างนี้ล่ะ
หงส์ยืนขึ้นทันที รีบเก็บข้าวของ
ธีรตาเห็นทั้งหมดนี้ ก็ถามค่อนข้างประหลาดใจ “องค์หญิง จะกลับประเทศหรือคะ”
“อึม จณัตว์ไปแล้วหรือ”
“อาเขยนั่งเครื่องบินส่วนตัวไปแล้วค่ะ”
ตระกูลแหลมวิไลเกิดเรื่องแล้ว จณัตว์ไม่มีทางที่จะไม่ไป
หงส์พยักหน้า พูดเสียงแผ่วเบา “ช่วยฉันจองตั๋วเครื่องบินไปประเทศFให้เร็วที่สุด”
“องค์หญิง เส้นทางบินถูกปิดค่ะ”
หงส์ประหลาดใจเมื่อได้ยินธีรตาเตือน
เมื่อคิดๆ ดูแล้ว ก็จริง ประเทศFเดิมทีก็ไม่ใช่ใครเข้าไปได้ อีกทั้งตอนนี้ก็มีการต่อสู้ภายใน แน่นอนว่าไม่มีทางเปิดเส้นทางบิน
ทำยังไงดี
เธอต้องกลับไป
จริงสิ ไปหานรมน
ตอนนี้บางทีมีแต่นรมนกับเฮียบุริศร์ที่จะช่วยเธอได้
หงส์ลากกระเป๋าเดินทางออกมา ก็เห็นธรณีกลับมาจากข้างนอก ไม่รู้ควรจะพูดอย่างไรดี
“อาธรณี”
“เธอจะไปไหน กลับประเทศเหรอ”
ธรณีเห็นกระเป๋าเดินทางในมือหงส์ ดวงตาก็มีประกายนิดหนึ่ง
“ค่ะ ตระกูลแหลมวิไลเกิดเรื่องแล้ว จณัตว์ไปก่อนแล้ว ฉันต้องกลับไปค่ะ”
หงส์ก้มหน้า ไม่รู้จะเผชิญหน้าตระกูลทวีทรัพย์ธาดาอย่างไร