ตอนที่ 1558
บทที่ 1558 ครั้งนี้ถึงกับขาอ่อน
October 31, 2026
“เป็นไปได้”
บุริศร์ก็คิดแบบนี้เหมือนกัน
เพราะคนที่มีความสามารถเรื่องนี้ มีไม่เยอะ ถ้าอยู่รวมกัน แน่นอนว่าไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
การรอคอยช่างทรมาน บุริศร์บอกให้นรมนไปนอนก่อน แต่เรื่องวุ่นวายแบบนี้ นรมนไม่มีทางหลับลง แต่เธอกลับรู้สึกหิว
“เดี๋ยวผมไปทำอะไรให้ทาน”
พอนรมนพูดขึ้นมา บุริศร์ก็รู้สึกหิวเหมือนกัน
“เดี๋ยวฉันทำให้”
นรมนเห็นว่าบุริศร์ก็ยังไม่ได้พักผ่อน ยังดีที่เธอได้นอนตั้งนาน จึงจะลงมือทำอาหารเอง แต่โดนบุริศร์ห้ามไว้ก่อน
“คุณอยู่รอเถอะ ในครัวมีแต่กลิ่นน้ำมันกับควัน”
พูดจบ เขาจึงเดินลงไปข้างล่าง
นรมนยิ้มยกมุมปากเบาๆ
กลิ่นน้ำมันกับควันอย่างนั้นเหรอ
พูดเหมือนเขาเข้าไปในครัว แล้วจะไม่มีกลิ่นน้ำมันกับควันอย่างนั้นแหละ แต่ความรู้สึกรักใคร่เช่นนี้ ก็ไม่เลวเหมือนกันนะ
บุริศร์ทำอาหารง่ายๆ เป็นบะหมี่ไข่สองถ้วย แต่นรมนกลับกินอย่างเอร็ดอร่อย
หรือเป็นอย่างที่คำโบราณว่าไว้ ยามรักน้ำต้มผักก็ว่าหวาน คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าเธอกับบุริศร์เป็นสามีภรรยากันมานาน แต่ยังมีความรู้สึกเช่นนี้
เมื่อทั้งสองทานอาหารเสร็จ นรมนไปล้างถ้วย ครั้งนี้บุริศร์ไม่ได้ห้ามเธอ
มิลินถึงที่นี่ตอนตีห้า เมื่อมาถึง บุริศร์พาเธอไปที่ห้องใต้ดิน
เมื่อเบิร์ดเห็นบุริศร์พาผู้หญิงเข้ามา เขาถึงกับอึ้งไป แต่เขาไม่มีสิทธิ์ถามอะไร และทำได้เพียงยืนพิงอยู่ด้านข้าง
เมื่อมิลินเห็นพนอ เธอขมวดคิ้วทันที
“ผู้ใหญ่บ้าน นี่โดนหนอนกู่”
“แก้พิษได้ไหม”
“ได้ค่ะ แต่ยากนิดหน่อย”
บุริศร์พยักหน้า เมื่อได้ยินคำพูดของมิลิน “ฝากเธอด้วยนะ”
เมื่อพูดจบ เขาจึงถอยไปข้างหลัง
เรื่องหนอนกู่ เขาขยะแขยงมาก ถึงแม้ตอนนี้เขาเป็นคนของหมู่บ้านดารายน
เมื่อเบิร์ดได้ยินบทสนทนาของทั้งคู่ เขาถึงกับอึ้งไป
น้อยคนที่จะรู้เรื่องหนอนกู่ คนส่วนใหญ่รู้สึกว่าเป็นเรื่องลึกลับ ยิ่งไปกว่านั้นพนอกับเบิร์ดอยู่ด้วยกันมาหลายปี ถ้าในตัวเขามีพิษอะไรอยู่ แค่คิด เบิร์ดก็เสียวสันหลังวาบ
“หนอนกู่สามารถติดต่อกันได้ไหม”
นี่คือปัญหาที่ เบิร์ด สนใจมากที่สุด
มิลินไม่รู้ว่าเขาคือใคร แต่เมื่อไม่โดนมัดตัวไว้ น่าจะไม่ใช่ศัตรูของบุริศร์ ดังนั้นเธอจึงพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ไม่ นอกจากเขาจะทำให้นายโดนหนอนกู่”
เมื่อพูดจบมิลินก็กำจัดหนอนกู่ให้ พนอ โดยไม่สนใจเบิร์ด
เบิร์ดยังอยากถามอีก แต่เมื่อรู้สึกแรงกดดันจากบุริศร์ เขาจึงอดกลั้นเอาไว้ แต่จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
พนอวางหนอนกู่ใส่เขาหรือเปล่า
เขากำลังครุ่นคิด และพยายามหาว่ามีส่วนไหนในร่างกาย ที่ผิดปกติหรือเปล่า
บุริศร์ไม่สนใจว่าเขากำลังคิดอะไร เขาสนใจแค่ความเป็นความตายของพนอเท่านั้น
มิลินกำจัดหนอนกู่ให้พนออย่างชำนาญ แต่ร่างกายของพนอก็เจ็บปวดจนกล้ามเนื้อกระตุก จนเกือบจะกัดลิ้น
บุริศร์สั่งให้คนกดตัวของพนอเอาไว้ มิลินมีสีหน้าเย็นชา เหมือนไม่รู้สึกอะไรกับความเจ็บปวดของพนอ แต่เธอพูดกับบุริศร์ว่า “หนอนกู่ชนิดนี้ อยู่ในระดับต่ำมาก เอามาลงโทษคนที่ไม่เชื่อฟัง มันทำให้คนเจ็บปวดจนรู้สึกว่าอวัยวะภายในเคลื่อนตัว และแทบอยากจะกัดลิ้นตาย นับว่าเป็นวิธีที่ใช้ควบคุมคน โดยทั่วไปแล้วใช้ไข่หนอนใส่เข้าไปในร่างกาย ให้มันค่อยๆ เจริญเติบโตในร่างกาย ปกติจะไม่มีปัญหาอะไร นอกจากแม่หนอนกู่จะเคลื่อนไหว ถึงมีผลกระทบกับเขา”
บุริศร์ขมวดคิ้ว แล้วถามว่า “แล้วเรากำจัดมัน ฝั่งแม่หนอนกู่จะรู้ไหม”
“ไม่รู้ นี่ไม่ใช่หนอนกู่ที่อันตรายถึงชีวิต แค่ทำให้คนทรมาน ถึงกำจัดออก ฝั่งนั้นก็ไม่รู้ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ไม่ดี”
ระหว่างที่พูด มิลินแยกจุดที่มีเส้นสีแดงโผล่ออกมา บนร่างกายของพนอ จากนั้นจึงรีบใช้แหนบชุบแอลกอฮอล์ คีบหนอนตัวสีฟ้าที่มองเห็นได้ด้วยตาออกมา
หนอนดิ้นไปดิ้นมา มิลินรีบโยนมันลงในถาดข้างๆ ในถาดมีของเหลว เมื่อหนอนตัวสีฟ้าถูกโยนลงมาในถาด ก็ละลายหายไปอย่างรวดเร็ว
เบิร์ดเห็นภาพตรงหน้า เขาอ้าปากค้าง และยืนอึ้งอยู่อย่างนั้น
เอาจริงนะ!
มีของแบบนี้อยู่ในโลกจริงๆ เหรอ
เขารู้สึกว่าเหมือนตัวเองได้เปิดโลกใหม่
มิลินกับบุริศร์ไม่มีเวลาไปสนใจว่าเบิร์ดกำลังคิดอะไร มิลินรีบยัดยาเม็ดใส่ปากพนอทันที
เธอพูดต่อ “อาการในตอนนี้ กลัวว่าจะไม่ได้มีแค่ไข่หนอน มีหนอนที่เจริญเติบโตพร้อมกัน มีหนึ่งตัวเจริญเติบโต ส่วนอีกตัวหยุดการเจริญเติบโตชั่วคราว ตอนนี้ฉันไม่แน่ใจว่าในตัวเขามีหนึ่งหรือสองตัว ดังนั้นจึงจำเป็นต้องพึ่งโชค”
บุริศร์ขมวดคิ้ว
สิ่งนี้มันวุ่นวายมาก
“ถ้ามีสองตัว เราเอาตัวนี้ออกมาแล้ว อีกตัวจะเจริญเติบโตเมื่อไร”
“สามถึงหกเดือน”
“ถ้าในช่วงนี้เกิดปัญหาอะไร จะถึงตายไหม”
“ถึงตายได้”
คำพูดของมิลิน ทำให้บุริศร์กลุ้มใจ แต่เขาก็พูดว่า “งั้นต้องรีบถาม ไม่แน่เขาอาจตายพรุ่งนี้ก็ได้ วันนี้ต้องถามสิ่งที่ฉันอยากรู้ให้ได้ เข้าใจที่ฉันพูดไหม”