บทที่ 1573 เข้าใจทุกอย่างแล้ว

“คุณอานภดล”

กานต์อุทานเบาๆ ด้วยความตกใจ ในที่สุดนรมนก็แน่ใจกับการคาดเดาของเธอ

เมื่อกี้เธอได้ยินเสียงที่คุ้นเคยของเขา แต่ยังไม่กล้ายืนยัน แต่ตอนนี้เป็นนภดลจริงๆ!

ทำไมเขาถึงอยู่ที่นี่ได้

นรมนเข้าใจมาตลอดว่าคิมกับชินทรปกป้องนภดลอยู่ จึงไม่ได้ส่งข่าวอะไรมา เธอกลับคิดว่าเป็นเรื่องดี แต่ตอนนี้เขากลับอยู่ในคฤหาสน์ของนิวัฒน์

แสดงว่านิวัฒน์จับตัวนภดลมา!

เข้าใจเรื่องทั้งหมดแล้ว

เทย่าใช้อาการจิตใจได้รับการกระทบกระเทือน เปิดสถาบันวิจัยให้นิวัฒน์ที่สถานพยาบาล อีกทั้งดร.ฐานทัตกับนิวัฒน์ยังเกี่ยวข้องกันด้วย เรื่องทั้งหมดอาจผ่านเรณุกา หรือเรณุกาอาจไม่รู้อะไรเลย ตั้งแต่นภดลเริ่มการแบ่งเซลล์อย่างรวดเร็ว นิวัฒน์ก็เพ่งเล็งเขาไว้แล้ว

ตอนที่จณัตว์จะเปิดตัวในฐานะใหม่ เขาปล่อยตัวนภดล เพื่อตบตาการตายของจณัตว์ ต่อมานรมนกับบุริศร์ถูกพาตัวกลับมาที่เมืองหลวง เพื่อกักตัวสอบสวน เธอเข้าใจมาตลอดว่านภดลได้รับการคุ้มครองจากพวกคิม ดูเหมือนว่าตอนนั้นนิวัฒน์น่าจะได้ผลประโยชน์ โดยไม่ต้องทำอะไรเลย

แล้วนิวัฒน์รู้เรื่องของจณัตว์มากน้อยแค่ไหน

แล้วนภดลต้องเจอกับอะไรที่นี่บ้าง

นรมนมองดวงตาเดิมที่เป็นสีฟ้าของนภดล ตอนนี้กลับกลายเป็นสีแดง นรมนรู้ว่านภดลคงจำเธอไม่ได้แล้ว

ทำไมถึงเป็นแบบนี้

ถ้านภดลอยู่ที่นี่ แล้วปาณีล่ะ

ปาณีต้องเจออะไรบ้าง

นรมนไม่รู้ ในใจของเธอสับสนไปหมด

ไม่ว่าจะเป็นจณัตว์ นภดล หรือปาณี ต่างโดนอำนาจของนิวัฒน์ข่มขู่ เพราะฉะนั้น......

แววตาของนรมนฉายแววเย็นชา

ร่างกายของเธอเจ็บปวดมาก

นภดลโยนตัวเธอเต็มแรง นรมนรู้สึกเหมือนอวัยวะภายในเคลื่อนตัว แต่เธอไม่กล้าลังเล และไม่กล้าร้องเพราะความเจ็บปวด เพราะนภดลจู่โจมเข้ามาอีกแล้ว

นรมนใช้ขาทั้งสองข้างดีดตัวขึ้นมา แต่เธอไม่กล้าต่อสู้กับนภดลแบบซึ่งหน้า จึงโยกหลบ แต่ไม่ว่าจะเป็นพละกำลังหรือความเร็ว เธอไม่สามารถสู้นภดลได้เลย

เซลล์ในร่างกายนภดลน่าจะร้ายแรงขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบ ตอนนี้เขากลายเป็นเครื่องมือสังหาร ไม่มีสติสัมปชัญญะอีกแล้ว

นรมนโดนนภดลผลักจนล้มสี่ห้าครั้ง เธอไม่สามารถลุกขึ้นได้อีก

ที่นี่เกิดความโกลาหลขนาดนี้ แต่กลับไม่มีใครมาดูสักคน เห็นได้ชัดว่าที่นี่คงวุ่นวายเป็นประจำ ถึงทำให้เป็นเช่นนี้

ขณะที่มือของนภดลกำลังจะจัดการนรมน เธอตกใจเป็นอย่างมาก ตอนที่กานต์จะกระโดดลงมา ด้วยความตกใจ นภดลล้มลงกับพื้น จากนั้นค่อยๆ หลับตาลง

นรมนรู้ว่ายาที่เธอฉีดไปเมื่อครู่ออกฤทธิ์แล้ว

ก่อนออกมา นรมนเอายานอนหลับใส่ไว้ในหลอดฉีดยา เพื่อป้องกันตัว ทำแบบนี้สามารถใช้ได้อย่างรวดเร็ว แต่คิดไม่ถึงว่าจะใช้กับนภดล

เมื่อเห็นนภดลล้มลงกับพื้น นรมนถึงกับโล่งอก กานต์รีบปีนลงมาหานรมน เห็นเนื้อตัวของเธอฟกช้ำ เขาพูดอย่างเจ็บปวดใจว่า “หม่ามี้เป็นยังไงบ้าง เดี๋ยวผมพาไปหาคุณบุริศร์”

“ไม่ได้ เราต้องหาวิธีพานภดลไปด้วย”

นรมนรู้ว่าไม่เหมาะสม ที่จะทิ้งนภดลไว้ที่นี่ แต่นี่คือถิ่นของนิวัฒน์ จะพานภดลออกไปยังไง

เธอมีคำถามมากมายวนเวียนอยู่ในหัว แต่ตอนนี้ไม่สามารถถามอะไรได้เลย

กานต์ขมวดคิ้ว

“ที่นี่มีบอดี้การ์ดทุกที่ เราไม่มีทางพาอานภดล ที่ไม่มีสติแบบนี้ ออกไปได้ ยิ่งไปกว่านั้น เราไม่รู้ว่าเขาจะฟื้นขึ้นมาตอนไหน”

นรมนรู้ว่ากานต์พูดถูก แต่ไม่ใช่เรื่องดี ที่จะทิ้งนภดลไว้ที่นี่