บทที่ 1650 ลูกสาวเขาสุดยอดขนาดนี้เลยเหรอ?

ได้ยินธเนศพลพูดแบบนี้ จิ้งจอกเงินก็พูดอย่างชื่นชม “ผู้ที่จิ้งจอกเฒ่าให้กำเนิดก็คือลูกจิ้งจอกนั่นแหละ คุณวางแผนได้ดี คุณตั้งใจจะให้กานต์เผยข้อมูลที่ไม่รู้ จากนั้นก็ทำอะไรบางอย่างใช่ไหม?”

“ใช่ ปัจจุบันเราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายเป็นใคร แต่ต้องเป็นผู้บริหารระดับสูงของเขตทหารแน่ๆ สามารถรู้เกี่ยวกับสนามรบต่างประเทศเป็นอย่างดี บีบบังคับให้พวกพฤกษ์อยู่ในสถานการณ์สิ้นหวังได้มันไม่ง่ายเลย และการลักพาตัวลูกชายคนเล็กของตระกูลโตเล็ก การกระทำลอบสังหารนภดลนั้นทำไปเพื่ออะไร เรายังไม่แน่ใจตอนนี้ การคาดเดามั่วๆ แบบขาดความรู้ สู้ให้กานต์ไปตรวจสอบร่องรอยเบาะแสดีกว่า เราจะได้จัดการอย่างมีเป้าหมาย”

ได้ยินธเนศพลพูดแบบนี้ จิ้งจอกเงินก็ค่อนข้างประหลาดใจ

“ฉันจะเตือนคุณไว้นะ ถ้าลูกชายคนเล็กของเฮียบุริศร์เป็นอะไรขึ้นมา ฉันจะไม่ช่วยคุณ คนทั้ง531จะช่วยตระกูลโตเล็ก”

คำพูดของจิ้งจอกเงิน ธเนศพลไม่ประหลาดใจสักนิด

“ไม่ต้องห่วง ฉันรู้ความสัมพันธ์ของสหภาพQTกับบุริศร์ ฉันเป็นพี่น้องกับบุริศร์ จะไม่ทำร้ายคนในครอบครัวเขาแน่นอน”

“งั้นก็ดีแล้ว”

ความหนักใจในก้นบึ้งจิตใจจิ้งจอกเงินก็หายห่วง แต่ถามขึ้นมาอย่างสงสัย “ในเมื่อคุณตั้งใจจะใช้กานต์ ทำไมไม่ให้เขาตรวจสอบตรงๆ?”

“นายคิดว่าคนในฐานปลอดภัยทั้งหมดไหม? แค่ฉันเรียกกานต์มาหาฉัน ก็มีสายตาข้างนอกจับจ้องไม่มากก็น้อย ถึงแม้จะไม่รู้แต่ก็พอจะเดาได้มาก ว่าเรื่องนี้มันเกี่ยวข้องกับในตระกูลกานต์ ทำแบบเปิดเผยมันไม่ดีกับเขา ไม่แน่คนพวกนั้นที่อยู่ในความมืดอาจจะใช้ข้ออ้างนี้ทำให้กานต์ออกจากฐานก็ได้”

ได้ยินธเนศพลพูดแบบนี้ จิ้งจอกเงินก็วางใจในที่สุด

“แต่ตอนนี้ระบบถูกจู่โจม คุณคิดว่าไง?”

“ฉันคิดว่ากานต์จะจัดการมันได้เรียบร้อย”

ทุกอย่างในคำพูดธเนศพลนั้นมีแต่ความชื่นชมและพึ่งพากานต์

จิ้งจอกเงินรู้สึกเหยียดหยามอย่างอดไม่ได้

“คุณพึ่งพาเด็กน้อยแบบนี้ คุณชายธเนศพลอย่างคุณไม่รู้สึกน่าอายบ้างเหรอ?”

“ไม่นะ เขาเป็นหลานชายคนโตของฉัน เป็นกองกำลังรุ่นใหม่ ฉันพึ่งพาเขาก็เป็นเรื่องดีไม่ใช่เหรอ?”

คำพูดของธเนศพลทำให้จิ้งจอกเงินหมดคำจะพูดทันที

ทั้งคู่คุยกันอีกสักพัก ทางด้านระบบรักษาความปลอดภัยก็มีคนมาหาอีกครั้ง

ธเนศพลต้องหยุดบทสนทนาทางโทรศัพท์กับจิ้งจอกเงิน

“มีเรื่องอะไร?”

“คุณชายธเนศพล คุณท่านให้คุณไปหา”

ธเนศพลรู้ คุณท่านขวัญชัยตามหาเขาเพราะเรื่องระบบรักษาความปลอดภัยถูกบุกรุก

“อืม เรียกกานต์กับชมพูไปกับฉันด้วย”

ในเวลานี้กานต์คือผู้ต้องสงสัยมากที่สุด แต่ถ้ากานต์กับชมพูฝึกกับเขาอยู่ตลอดล่ะ?

เห็นได้ชัดว่า ธเนศพลเป็นเกราะป้องกันให้กานต์อีกครั้ง

“ครับ ผมจะไปตามกานต์มา”

คนที่มาก็รีบลงไป

ธเนศพลส่งข้อความหนึ่งไป

“ไปที่สถานที่ฝึกอบรม เร็วเข้า!”

กานต์กำลังตรวจสอบอยู่ แต่เมื่อเห็นข้อความจากธเนศพล คิ้วก็ขมวดเล็กน้อย

“ชมพู ทำลายร่องรอยทั้งหมด เราถอยก่อน”

“โอเค พี่กานต์”

ชมพูรวดเร็วมาก แทบจบพร้อมกับการหยุดบุกรุกของกานต์ จากนั้นก็กำจัดร่องรอยที่พวกเขาเคยมาในห้องพักผ่อน ทั้งสองปีนไปฐานฝึกผ่านช่องระบายอากาศ

เมื่อพวกเขาเพิ่งถึงฐานฝึก หยิบบาร์เบลขึ้นมา คนก็มาถึงแล้ว

“กานต์ ชมพู!”

“ครับ/ค่ะ!”

ทั้งคู่วางบาร์เบลลง ใบหน้ามีแต่เหงื่อ ผมชมพูเปียกชื้นไปหมด กานต์ก็ลูบใบหน้า

คนที่มาเหลือบมองพวกเขา จากนั้นก็พูดขึ้น “คุณชายธเนศพลเรียกพวกเธอไปหา”