บทที่ 1699 แผ่นดินไม่ไร้เท่าใบพุทรา

กานต์ทำไมไวต่อความรู้สึกและฉลาดขนาดนั้น?

เขาคิดเล็กน้อยก็เข้าใจแล้ว

“คุณวางแผนให้ผมไปรับพวกอาพฤกษ์? ถือโอกาสให้ผมก็แยกตัวอยู่ที่นั่นด้วยใช่ไหม?”

“ใช่”

ธเนศพลเห็นกานต์เดาออกแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ย “คนที่คุ้มกันพฤกษ์กลับมาคือคนของอรรณพ ฉันกับแด๊ดดี้ของแกคือเพื่อนรักกัน กับอรรณพกลับสัมผัสกันแค่ไม่กี่ครั้ง อีกทั้งฉันก็ไม่อาจจะไปด้วยตัวเองได้ ทหารทั้งหมดบนล่างมีคนที่รู้จักอรรณพไม่มาก แต่แกกลับรู้จัก ไม่ใช่แค่รู้จัก มิตรภาพของพวกแกยังมีไม่น้อย ดังนั้นแกไปเหมาะสมที่สุด ในขณะเดียวกันเขตกักตัวก็ค่อนข้างหลบซ่อน ทางนั้นต้องใช้สัญญาณบล็อคและขัดขวางการค้นหาขนาดเล็ก ด้านนี้แกคือผู้เชี่ยวชาญ ครอบคลุมหลายๆสิ่งแล้ว มีเพียงแค่แกไปถึงจะเหมาะสม”

คิ้วของกานต์ขมวดเข้าหากันลึกขึ้นกว่าเดิม

“เอาล่ะ เลิกขมวดคิ้วได้แล้ว อายุยังน้อยขมวดคิ้วอีกก็จะกลายเป็นเฒ่าเด็กแล้ว”

ธเนศพลรู้สึกว่ากานต์นับวันจะยิ่งเหมือนบุริศร์แล้วจริงๆ

กานต์กลับเอ่ยขึ้นอย่างค่อนข้างที่จะหงุดหงิดว่า “จิ้งจอกเงินก็ไปได้”

“เขาต้องไปสนามรบที่ต่างประเทศ”

“ทำไม？”

จิ้งจอกเงินเป็นคนของสหภาพQTเรื่องนี้กานต์รู้ แต่ก่อนที่วินเซนต์จะไปไม่ได้พาจิ้งจอกเงินไปด้วย ก็หมายความว่าไม่ได้ต้องการเขา แต่ว่าตอนนี้จิ้งจอกเงินอยู่ๆก็ต้องไป งั้นมีความเป็นไปได้เพียงแค่อย่างเดียว คนของสหภาพQTเกิดเรื่องแล้ว ต้องการจิ้งจอกเงินไปช่วยเหลือ

คนของสหภาพQTไปเพื่อแด๊ดดี้ ดังนั้นเขาก็คิดได้ว่าแด๊ดดี้เกิดเรื่องแล้วใช่หรือเปล่า？

หัวใจของกานต์ตกลงไปที่ตาตุ่มในทันที

ธเนศพลเห็นสีหน้าของกานต์ก็รู้ว่าเขาเดาออกแล้ว มีเด็กที่ฉลาดขนาดนี้อยู่ข้างกายบางครั้งก็รู้สึกไม่ดีเลยจริงๆ

เขาไอออกมาทีหนึ่งแล้วเอ่ย “แด๊ดดี้ของแกกับเจตต์เข้าไปในเขตแดนศัตรูแล้วร่องรอยการเดินทางสูญหาย วินเซนต์พาคนไปช่วย ก็ไม่มีข่าว ดังนั้นจิ้งจอกเงินถึงได้กังวล อยากจะไปดู แต่ไม่มีข่าวคราวก็ไม่แน่ว่าจะต้องเป็นข่าวร้ายใช่หรือเปล่า? ฉันรู้แกร้อนรน แต่แกก็ควรจะรู้ว่า ภารกิจที่ตัวแกในตอนนี้ เทียบกับพวกแด๊ดดี้แล้ว ผู้ได้รับบาดเจ็บเหล่านั้นสำคัญยิ่งกว่า บนร่างกายของพวกเขาพกพาไวรัสอะไรมาจุดนี้เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยของทั้งประเทศ ไม่อย่างนั้นหม่ามี๊แกคงจะไม่จัดการพวกเขาตั้งแต่วินาทีแรกแล้วไม่ไปหาแด๊ดดี้ของแกหรอก กานต์ ต้องบอกว่าบนโลกใบนี้นอกจากแกแล้วยังมีใครเป็นห่วงแด๊ดดี้ของแกมากยิ่งกว่า ไม่ใช่หม่ามี๊ของแกหรอกหรอ? ในเมื่อเธอไม่ไป งั้นก็แสดงว่าแด๊ดดี้ของแกทางนั้นไม่ได้อันตรายมากไม่ใช่หรอ?”

กานต์ไม่พูดอะไรออกมา กลับก็รู้ว่าที่ธเนศพลพูดมาพอจะมีเหตุผล

ตอนนี้เขาไม่ใช่เด็กธรรมดาคนหนึ่ง บนตัวของเขาติดเครื่องหมายแสดงยศเอาไว้ เขาเป็นทหารคนหนึ่ง

ต่อให้ตอนนี้จะเป็นห่วงพ่อแม่ยังไง เขาก็ต้องทำเรื่องที่ตนเองควรทำให้เรียบร้อย

“ครับ ผมไปรับพวกอาพฤกษ์”

“ฉันจะจัดการเครื่องบินส่งแกไปเดี๋ยวนี้ กิจจาก็จะไปกับแก ทักษะทางการแพทย์ของเขายอดเยี่ยม บางทีอาจจะสามารถช่วยอะไรได้บ้าง”

“ครับ”

คราวนี้กานต์ไม่ได้ปฏิเสธ

หลังจากที่กานต์จากไป ธเนศพลก็จัดหาคนสองคนไปเป็นบอดี้การ์ดข้างกายให้กับชัยยศ

ตระกูลนนท์กิจทัศน์นี้ไม่กำจัดไปในสักวัน สำหรับประเทศＺแล้วก็เป็นภัยแฝงตั้งแต่ต้นจนจบ

ธเนศพลกลับเข้าไปในบ้านอย่างตึงเครียด ชมพูเห็นเขาสภาพนี้ ก็รู้ว่าเขายุ่งเรื่องงาน อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามว่า “แด๊ดดี้ พี่กานต์ล่ะคะ?”

“เขามีธุระต้องออกไปสักระยะ ช่วงนี้แด๊ดดี้ฝึกซ้อมเป็นเพื่อนลูก”

ธเนศพลมักจะค่อนข้างใจกว้างกับลูกสาวเสมอ

ชมพูผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็ยังคงพยักหน้าพร้อมกับรอยยิ้ม

กานต์จะยังไงก็คิดไม่ถึงว่าจะเจอไอราที่เขตกักตัว

ไอราในเวลานี้แตกต่างจากเมื่อก่อนโดยสมบูรณ์แบบ

แม้ว่ายังไม่โตเป็นผู้ใหญ่ แต่กลับสั่งลูกน้องให้เคลื่อนย้ายวัตถุอย่างมีระเบียบแบบแผน ตนเองก็ดูแลผู้ได้รับบาดเจ็บเข้าไปในเขตกักตัว ทั้งยังจัดหมอตรวจสุขภาพและทำการตรวจเลือดให้กับพวกเขา