บทที่ 1732 ดูแลที่นายว่ามาคืออะไร

เมื่อกานต์เห็นข้อความของไอราก็นิ่งไปเล็กน้อย

ถือศีลกินเจอยู่ข้างเขามาตลอดหลายปี?

ความเป็นไอราคนก่อนยังอยู่ในสายเลือดอย่างที่คิดไว้จริงๆด้วย

ไม่รู้ว่าทำไม จู่ๆกานต์ก็ยิ้มออกมา มุมปากที่ยกขึ้นเล็กน้อยน่ามองจนภาพวิวทิวทรรศที่ว่าสวยยังสู้ไม่ได้

เขาเป็นคนหน้าตาหล่อเหลา ข้อนี้เขารู้ตัวดีมาตลอด

เขาสืบทอดความหล่อจากบุริศร์ แถมยังมีความสดใสที่ถ่ายทอดมาจากนรมน ทว่าเมื่อก่อนเขาไม่เห็นจะรู้สึกเลยว่าหน้าตาของตัวเองมีอะไรน่าภูมิใจตรงไหน แต่ ณ ตอนนี้ เวลานี้จู่ๆก็ภูมิใจเป็นพิเศษ

ไอราเป็นพวกบ้าคนหล่อ！

ทว่ายิ้มอยู่ได้ไม่นาน เมื่อนึกถึงผู้หญิงที่เขาเผลอไปทำร้าย ความรู้สึกของกานต์พลันหนักอึ้ง

เวลานี้ไอราคงกำลังตามมาคิดบัญชีกับเขา แต่เขาไม่มีเวลามาสนใจหรอกนะ เพราะได้ยินมาว่าผู้หญิงคนนั้นเพิ่งออกมาจากห้องไอซียู แถมยังอยู่โรงพยาบาลเดียวกับเขา ยังไงเขาก็ควรไปดูสักหน่อย

คิดมาถึงตรงนี้ กานต์ก็ลุกเดินไปยังห้องของผู้หญิงคนนั้น

หญิงสาวใส่เครื่องช่วยหายใจ ข้างกายมีหญิงวัยกลางคนคอยอยู่เฝ้า เนื่องจากทำไร่ทำนามาหลายปีผิวพรรณจึงดูหมองคล้ำ หญิงวัยกลางคนเอาแต่นั่งร้องไห้เงียบๆอยู่ข้างหญิงสาว

ตามที่ได้ยินมาพ่อของผู้หญิงคนนี้เสียชีวิตเพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์ตั้งแต่เธอยังเป็นเด็ก

จึงเหลือแค่ผู้เป็นแม่ที่คอยเช็ดขี้เช็ดเยี่ยวและเลี้ยงดูเธอให้เติบใหญ่คนเดียวลำพัง ตอนนี้กลับไม่คาดคิดเลยว่าต้องมารับชะตากรรมที่ไม่คาดฝัน ชีวิตหลังจากนี้……

ดวงตาของกานต์ฉายแววเจ็บปวด

เขาเคาะประตู หญิงวัยกลางคนเดินมาเปิดประตู เมื่อเห็นกานต์ก็นิ่งไปเล็กน้อย

“คุณคือ……”

“ขอโทษครับ คุณน้า ผมกานต์ครับ สไนเปอร์ที่ยิงปกป้องตัวประกัน ผม……”

กานต์ยังไม่ทันได้พูดจบ เสียง “เพี้ยะ”ก็ดังขึ้นมา เมื่อหญิงวัยกลางคนสะบัดฝ่ามือใส่หน้าของเขา ด้วยร่างกายที่สั่นเทิ้ม

“แกยังกล้ามาที่นี่อีกเหรอ? แกทำร้ายลูกสาวฉันจนมีสภาพแบบนี้ แกยังกล้ามาอีกเหรอ！สไนเปอร์ฝีมือห่วยแตกขนาดนี้ ยังกล้าออกปฏิบัติภารกิจอีกเหรอ? นั่นมันชีวิตคนเลยนะ！ลูกฉันไม่สามารถมีบุตรได้แล้วแกรู้หรือเปล่า? สิ่งนี้มันโหดร้ายกับผู้หญิงแค่ไหนแกรู้ไหม?”

หญิงวัยกลางคนตัวสั่นเทิ้ม

กานต์ไม่ได้ยินว่าเธอกำลังพูดอะไร และอ่านปากของเธอไม่ทันด้วย แต่เขารู้ว่าต้องไม่ใช่คำพูดที่ดีแน่ๆ อีกอย่างสำหรับคนเป็นแม่ที่อยู่ด้วยกันกับลูกแค่สองคน มันโหดร้ายยิ่งกว่าฆ่าให้ตายเสียอีก

“ขอโทษครับ”

กานต์ก้มหัวลง ใบหน้าร้อนวาบ เขารู้ว่าหน้าของเขาคงบวมแล้ว แต่แล้วยังไง?

ฆ่าเขาให้ตายแล้วทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมหรือเปล่า?

“ผมจะดูแลเธอเอง”

“แกจะดูแลเธอ? แกมีสิทธิ์อะไรมาดูแลลูกพริมของฉัน? แค่มีเงินสกปรกนั่นก็คิดว่าตัวเองยอดเยี่ยมแล้วใช่ไหม? พวกแกคิดว่าจะใช้เงินฟาดหัวคนจนๆอย่างพวกฉันให้มันจบๆไปยังไงก็ได้ล่ะสิ? ฉันจะตีแกให้ตาย！ทำไมแกไม่ตายๆไปซะ? ทำไมตอนนั้นโจรไม่ฆ่าแกให้ตายๆไปเลย?”

หญิงวัยกลางคนทั้งทุบทั้งถีบกานต์

สำหรับกานต์แล้ว เขาสามารถหลบหลีกการกระทำเหล่านี้ได้ง่ายๆ แต่เขาไม่หลบ

นี่คือสิ่งที่เขาติดค้างผู้หญิงคนนี้และครอบครัว！

หญิงวัยกลางคนทุบตีกานต์อย่างบ้าคลั่ง ไอราที่มาถึงจึงเห็นเข้าพอดี

ผู้ชายที่เธอชอบมาตลอดกำลังถูกผู้หญิงคนหนึ่งทุบตีอย่างเสียสติ ชั่วขณะนั้นไอรารู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาในทันที

อีกอย่างเล็บของผู้หญิงคนนั้นยังข่วนหน้าของกานต์ จนทิ้งรอยเลือดซิบเอาไว้อีกด้วย เห็นแบบนั้นไอราก็ทั้งสงสารทั้งโกรธ

“ทำอะไรน่ะ?”

ไอราเดินเข้าไปว่าจะผลักหญิงวัยกลางคนออก แต่เมื่อนึกถึงคนที่กำลังนอนอยู่ในห้องนี้ เธอก็พลันเก็บมือ หันกายโถมตัวใส่กานต์ พร้อมหันหลังให้หญิงวัยกลางคน

“คุณรู้แค่ว่าครั้งนี้เขาเผลอพลั้งมือทำร้ายลูกสาวของคุณ แต่คุณไม่รู้เลยว่าที่ผ่านมาเขาช่วยคนเอาไว้เยอะเท่าไหร่ หรือว่าแค่ทำผิดพลาดครั้งเดียวก็สมควรไปตายแล้วเหรอ? เขาเป็นคนนะไม่ใช่เทวดา！”

ดวงตาของไอราเอ่อนองไปด้วยน้ำตา

เธอกอบกุมและประโลมใบหน้าของชายหนุ่มที่มีรอยเลือดซิบแสนน่าบาดตาเอาไว้ เหมือนมีมีดแหลมคมคอยทิ่มแทงเธออยู่ตลอดเวลา

เดิมทีกานต์ไม่จำเป็นต้องมาแบกรับอะไรพวกนี้ด้วยซ้ำ

เขาควรที่จะปฏิบัติภารกิจได้อย่างสำเร็จลุล่วงและราบรื่น

แต่เป็นเพราะเธอ！