ตอนที่ 1814
บทที่ 1814 ฉันอยากอยู่เงียบๆ
October 31, 2026
“แม่ แม่รู้ได้ยังไง? ใครบอกแม่? ใครสร้างข่าวลือ?”
ไอราคิดจะปิดบังในทันที
รมิดาพูดออกมาอย่างมีน้ำโห “สร้างข่าวลือ? งั้นได้ แกไปห้องแล็บกับฉัน ฉันจะตรวจให้แกเอง ดูซิว่าไตของลูกสาวฉันยังมีอยู่หรือเปล่า ถ้ายังอยู่ แม่คนนี้จะขอโทษแกเอง แต่ถ้าไม่มีอยู่ แกคอยดูได้เลยว่าฉันจะจัดการแกยังไง”
พูดจบรมิดาก็ลากไอราเตรียมพาไปห้องแล็บ
“ฉันไม่ไป”
ไอราขัดขืน ใช้มืออีกข้างเกาะกำแพงไว้แน่นให้ตายยังไงก็ไม่ไปเด็ดขาด
พูดเป็นเล่น ไปห้องแล็บเรื่องมันจะไม่แตกหรือไง?
อีกอย่างแม่รู้เรื่องนี้ได้ยังไง?
ไอราแปลกใจเป็นอย่างมาก
เมื่อสิงหราชเห็นไอราไม่อยากไป แต่รมิดากลับจะพาไอราไปให้ได้ จึงเดินเข้าไปยืนบังไอราแล้วพูดว่า “คุณหมอรมิดา กรุณาปล่อยคุณไอราด้วยครับ ไม่อย่างนั้นผมคงต้องใช้กำลัง”
“แกกล้าใช้กำลังกับฉันเหรอ?”
รมิดาเห็นผู้ช่วยตรงหน้าแล้วรู้สึกอยากขำ
เธอกำลังสั่งสอนลูกสาว แต่ผู้ช่วยคนนี้กลับเข้ามาขวางแบบนี้มันได้ที่ไหนกัน
สิงหราชกลับพูดออกมาอย่างราบเรียบว่า “คุณไอราคือคนที่คุณกานต์มอบหมายให้ผมตามดูแล ต่อให้คุณเป็นแม่ของเธอหรือเป็นใครก็ตาม ถ้าคุณคิดที่จะทำร้ายคุณไอรา ผมก็มีสิทธิ์ลงมือครับ”
รมิดาชะงักไปเล็กน้อย สายตาที่ใช้มองสิงหราชฉายแววเชือดเฉือน แต่สิงหราชกลับมองมาที่เธออย่างไม่กลัวเลยสักนิด ไม่แสดงท่าทีไม่พอใจหรือสงสัยกับสายตาสำรวจของเธอเลยแม้แต่น้อย
เมื่อแมทธิวเห็นภาพเบื้องหน้า ก็อดที่จะนับถือความสามารถในการยื่นคำขาดของกานต์ไม่ได้
ด้านไอราเมื่อเห็นท่าไม่ดี จึงรีบเข้าไปจับแขนของสิงหราชแล้วพูดว่า “สิงหราช นี่แม่ฉันเอง เธอก็แค่หยอกฉันเล่น นายไม่ต้องสนใจหรอก”
“ไม่ได้ครับ คุณกานต์บอกเอาไว้ ระหว่างที่เขายังไม่กลับมาห้ามให้คุณถูกทำร้ายหรือได้รับความอึดอัดใจใดๆเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นก็แปลว่าสิงหราชคนนี้ล้มเหลวในหน้าที่”
ไอราเองก็หมดคำจะพูดกับผู้ช่วยดื้อรั้นคนนี้แล้วจริงๆ
รมิดากลับหัวเราะออกมา ทั้งยังปล่อยมือออกจากไอรา มองมาที่สิงหราชแล้วพูดว่า “งั้นแกก็ไปเชิญกานต์มา”
“คุณกานต์กำชับ ไม่ให้ผมอยู่ห่างจากคุณไอราแม้แต่ก้าวเดียว ถ้าคุณกานต์จะมาเขาจะมาเอง เพราะฉะนั้นรบกวนคุณหมอรมิดากรุณารอก่อนนะครับ ผมขอโทรถามคุณกานต์ก่อน”
สิงหราชพูดจบก็ถอยไป แล้วโทรหากานต์เป็นสิ่งแรก
เมื่อกานต์ได้ยินว่าไอรากับรมิดามีปากเสียงกันในห้องผู้ป่วย จึงไม่ได้สนใจว่ากิจจาจะว่าอะไรต่อ รีบเปิดประตูแล้วตรงไปที่ห้องของไอราทันที
“คุณน้า ใจเย็นก่อนครับ”
เขาเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว ไอราจึงพุ่งเข้าไปหาเขาทันที
“นายเป็นยังไงบ้าง? ทำไมพ่อฉันถึงตีนาย? ขอฉันดูแผลหน่อย”
ไอราพูดพร้อมกับจะเปิดเสื้อของกานต์ออก
สีหน้าของรมิดาย่ำแย่จนแทบดูไม่ได้ จึงกระแอมไอเพื่อขัดจังหวะ
“ไอรา!”
กานต์เองก็หน้าแดงเล็กน้อย
ยัยนี่นับวันยิ่งจะไม่สนใจคนรอบข้างขึ้นเรื่อยๆ
เขากุมมือของไอราเอาไว้ แล้วพูดเสียงเบาว่า “ฉันไม่เป็นไร เธอทำตัวดีๆหน่อย”
ไอรามองมาที่รมิดาอย่างไม่พอใจ ขมุบขมิบปากพูดว่า “ถือโอกาสช่วงที่ฉันไม่อยู่รังแกผู้ชายของฉันคิดว่าเก่งมากหรือไง”
“แกว่าไงนะ? พูดอีกทีซิ ฉันได้ยินไม่ชัด”
รมิดาถูกกระตุ้นด้วยคำว่า “ผู้ชาย”ของฉันจนแทบจะหลุดการควบคุม