บทที่ 1830 นายต้องช่วยฉัน

“เฮีย คิดมากไปหรือเปล่า? พี่กิจจาเป็นคนสุภาพเรียบร้อยขนาดนั้นจะเข้าไปในสำนักงานรักษาความปลอดภัยได้ยังไง? ไม่ต้องแฮกเข้าไปหรอกดีไหม?”

นะโมโต้แย้งไปโดยไม่รู้ตัว แต่กลับได้ยินกานต์พูดขึ้น “ให้นายสืบนายก็สืบสิ เพ้อเจ้ออะไรมากมาย”

“ครับ”

นะโมจึงไม่พูดอะไรแล้ว

กานต์นึกถึงไอราขึ้นมาอีกครั้ง

ตอนนี้ยัยนั่นคงหวั่นใจเป็นห่วงเขาจะแย่แล้วสินะ?

อีกไม่นานก็จะผ่าตัดแล้ว ถ้ารู้สึกไม่ดีคงส่งผลต่อการผ่าตัดแน่ๆ

นึกถึงตรงนี้ กานต์จึงรีบพูดขึ้น “ไปหาไอราแล้วฝากบอกเธอที”

“ห๊ะ?”

“ให้เธอรอฉันกลับไป ทำการผ่าตัดอย่างสบายใจ ฉันยังอยากอยู่กับเธอตลอดไปนะ”

คำพูดนี้ของกานต์ทำให้นะโมปวดร้าวจนฟันแทบหลุด อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้น “เฮีย จะโชว์หวานก็ไม่ต้องทรมานกันขนาดนี้ก็ได้ เฮียส่งข้อความไปหาลูกพี่เองไม่ได้หรือไง? ทำไมต้องฝากผมไปบอกด้วย?”

“ถ้าฉันทำได้จะยอมให้นายได้ยินประโยคพวกนี้ไหมล่ะ? ช่วงนี้นายไม่ได้เอาสมองมาจากบ้านหรือไง?”

คำพูดของกานต์ถากถางจนนะโมต้องเบะปากขึ้นมาอีกครั้ง

ก็ได้ เขาคงไม่ได้คิดเยอะขนาดนั้นจริงๆ

ถ้ากานต์สะดวกคงไม่ให้ตนเองไปสืบหาข้อมูลของกิจจาแน่นอน ยิ่งไม่ฝากตนเองไปบอกไอราด้วย เป็นเขาที่สะเพร่าเองนั่นแหละ

แต่จู่ๆนะโมก็รู้สึกได้ถึงอีกเรื่องหนึ่งขึ้นมา

“เฮีย นี่เฮียโดนจับตาดูอยู่เหรอ?”

“อืม นายถึงต้องช่วยฉันไง”

คนที่กานต์เชื่อใจได้มีไม่มาก และนะโมก็เป็นหนึ่งคนที่สามารถตายไปด้วยกันได้

ได้ยินกานต์พูดอย่างนี้ นะโมจึงฮึกเหิมขึ้นมาทันที

“เฮียบอกมาได้เลย ผมจะช่วยเฮียได้ยังไง?”

“ช่วยฉันติดต่อสิงหราช ให้เขาจัดคนของตระกูลโตเล็กมาช่วยฉันในตำแหน่งที่ฉันส่งไป”

กานต์ไม่กล้าให้สิงหราชออกมาด้วย ภารกิจสำคัญของเขาก็คือปกป้องไอราให้ดี

ไม่คิดว่าสายฟ้าจะปรากฏตัวอยู่ในวิดีโอของกิจจา กานต์จึงไม่กล้าประมาท ถึงยังไงไอรากับสายฟ้าก็เคยติดต่อกันมาก่อน

คนๆนี้ค่อนข้างคาดการณ์ไม่ได้ ถึงขั้นดูปลิ้นปล้อนแปลกๆ กานต์จึงรู้สึกไม่สบายใจกับเขามาก

ก่อนและหลังการผ่าตัดของไอราเขาพยายามตัดโอกาสสายฟ้าที่จะจับตาดูไอรา เพียงเล็กน้อยก็ไม่ได้

ก่อนหน้านี้นะโมยังสามารถคุยกับกานต์ได้อย่างสบายใจ จนกระทั่งตอนที่เขาพูดถึงสิงหราชจึงเคร่งเครียดขึ้นมาทันที

“เฮีย เฮียเกิดเรื่องแล้วใช่ไหม? ผมจะเข้าไปช่วย”

“ไม่ต้อง ถ้านายมามีแต่จะเผยตัวฉัน ทำตามที่ฉันบอกก็พอ”

กานต์ปฏิเสธอย่างฉับพลัน

ไม่รู้ตอนนี้ในมุมมืดมีคนที่กำลังจดจ้องโรงพยาบาลทหารเยอะขนาดไหน ที่นะโมเป็นสหายคนสนิทของเขาเรื่องนี้ไม่ได้เป็นความลับอะไรอยู่แล้ว ดังนั้นแค่เขาเคลื่อนไหว โลกภายนอกก็ต้องได้ยินข่าวลือที่ตามติดตัวเขา ถึงเวลานั้นความมุมานะของกิจจาก็คงจะเปล่าประโยชน์

แต่เขาไม่สามารถอยู่ที่นี่รอให้กิจจาบุกโจมตีตามลำพังได้ เขาต้องไปช่วยกิจจา!

กานต์คิดเอาไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่าควรทำยังไง

จริงๆคนที่เขาอยากเจอมากที่สุดยังมีไอราอีกคน

ตอนที่ยัยนั่นบริจาคไตกล้าหาญมาก แต่ใครกันที่ต้องนอนอยู่บนเตียงผ่าตัดอย่างไม่เกรงกลัวอะไรเลยอีกครั้งล่ะ?

ก่อนหน้านี้เธอบริจาคไตลับหลังทุกคน แบกรับความโดดเดี่ยวและความหวาดกลัวเพียงลำพัง เดิมทีครั้งนี้เขาคิดว่าตนเองจะได้อยู่เป็นเพื่อนข้างๆเธอ แต่ทำไมยังคงไม่มีโอกาสนี้อีก

หรือในวันข้างหน้าเขายังต้องพลาดเรื่องของไอรามากกว่านี้อีกงั้นเหรอ?

กานต์รู้สึกอึดอัดจนทนไม่ไหว

เขาไม่อยากคลาดจากไอราแม้เพียงชั่วพริบตาอีกแล้วจริงๆ

ถ้าแผนการราบรื่น เขาน่าจะกลับมาทันการผ่าตัดของไอรา