บทที่ 1838 รักษาได้ก็ต้องดีเป็นธรรมดา

ในตอนที่ไอราในใจกำลังตุ๊มๆต่อมๆ ชมพูก็เอ่ยขึ้นมาว่า “ไม่มีอะไร อยู่ๆอยากไปห้องน้ำ สุดท้ายถูกหนูตัวหนึ่งทำให้ตกใจจนกลับเข้าไปแล้ว นายออกไปซื้ออาหารเช้าเป็นเพื่อนฉันเถอะ”

พูดจบชมพูก็ไม่สนว่านะโมจะมีสีหน้าอะไร ดึงแขนนะโมออกจากห้องไปในทันที ยังเหวี่งประตูอย่างออกแรง กลัวว่าไอราจะไม่ได้ยินยังไงอย่างงั้น

หนู？

คิดไม่ถึงว่าเธอจะบอกว่าเธอคือหนู！

ไอรารู้สึกกลัดกลุ้ม แต่ว่าชมพูไม่ได้ให้นะโมรู้ว่าตนเองอยู่ที่นี่ก็ได้เป็นการไว้หน้าเธอแล้ว เธอคงไม่กล้าจะพูดอะไรอีก

หลังจากที่จัดการตัวเองเสร็จเรียบร้อยด้วยความรวดเร็ว ไอราก็อายที่จะกลับห้องแล้ว วิ่งไปยังสุดระเบียงทางเดินเห็นแมทธิวกำลังคุยโทรศัพท์อยู่ ไม่พูดอะไรดึงมือของแมทธิวออกเดินในทันที

“เอ๊ะ พี่ใหญ่？พี่รอเดี๋ยว ผมคุยโทรศัพท์อยู่”

“แม่ล่ะ？”

ไอราตอนนี้ไม่สามารถเผชิญหน้ากับกานต์ได้จริงๆ

เธอทำอะไรลงไปกันแน่?

คนที่จ้องมองดูตรงนั้นของกานต์ด้วยใบหน้าที่มึนงงในก่อนหน้านี่จะต้องไม่ใช่เธออย่างแน่นอน！

ไม่ใช่！

ในใจของไอราทำการตระเตรียมใจ ลากแมทธิวเดินด้วยความรวดเร็ว

แมทธิวเห็นเธอเป็นเช่นนี้ก็รู้ว่าโทรศัพท์ของตนเองคุยต่อไปไม่ได้แล้ว ก็เลยถูกเธอลากอย่างยอมรับชะตากรรม เดินไปด้วยพูดไปด้วยว่า “แม่กับคุณณิตาอยู่ที่ห้องทำงานน่ะ คาดว่ากำลังปรึกษาแผนการผ่าตัดของพี่ ใช่แล้ว พี่เขยล่ะ?”

ตอนนี้แมทธิวเรียกกานต์ว่าพี่เขยต่อหน้าไอราแล้ว

พอเอ่ยถึงกานต์ขึ้นมา ไอราก็รู้สึกว่าส่วนใบหน้าเป็นไข้

เธอเอ่ยขึ้นในทันทีว่า “หุบปาก！พูดพร่ำอย่างกับพวกผู้หญิงเลย”

แมทธิวกลัดกลุ้มขึ้นมาในชั่วขณะ

ทำไมเขาถึงเป็นพวกผู้หญิง?

พี่ใหญ่วันนี้เช้ากินยาผิดเหรอ?

หรือจะบอกว่าความต้องการของเธอไม่เติมเต็ม?

คิดถึงภาพที่เห็นตอนที่เข้าประตูไป แมทธิวก็มาตรงๆประโยค “พี่เขยเสื่อมสมรรถภาพ?”

ไอราอึดใจเดียวแทบจะสำลักตาย สีหน้ายิ่งถูกเผาจนลน

“พูดจาซี้ซั้วอะไร?”

“งั้นพี่ไฟโทสะโชติช่วงขนาดนี้ตั้งแต่เช้าตรู่ หรือไม่ใช่เพราะพี่เขยเสื่อมสมรรถภาพ ความต้องการของพี่ไม่เติมเต็มหรอ? ฉันกับแม่เห็นพี่โอบกันนอนนะ”

คำพูดที่ไม่มีรั้วกั้นเลยแม้แต่น้อยนี้ของแมทธิวทำให้ไอราเกือบจะหารอยต่อพื้นมุดเข้าไปแล้วจริงๆ

ได้ไม่ได้เธอไม่รู้ แต่ใหญ่ไม่ใหญ่เธอน่ะเห็นชัดเจน

ไอ้เจ้าที่ใหญ่ขนาดนั้นนกเขาจะไม่ขัน?

ไอรารู้สึกไม่ค่อยจะเป็นไปได้

อยู่ๆร่างกายก็ร้อนขึ้นมาอย่างหนัก แม้ว่าจะเป็นตอนเช้าก็ยังคงเหงื่อออกไปทั่วทั้งตัว

ไอรารู้สึกตัวเองใกล้จะบ้าแล้ว เธอกำลังคิดอะไรอยู่เนี่ย

“หุบปากไปเหอะแก”

เธอจ้องเขม็งแมทธิวทีหนึ่ง สายตานั้นแฝงไปด้วยความเคียดแค้นเล็กน้อย แต่ว่าในสายตาของแมทธิวก็คือตนเองเดาถูกแล้ว พี่ใหญ่จากอายกลายเป็นความโมโหขึ้นมา

เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียดาย

คนที่ยอดเยี่ยมอย่างพี่เขย คิดไม่ถึงว่าจะ...

กลับไปคงต้องลองถามแม่ว่ามียาจีนที่เสริมสมรรถภาพรักษาให้พี่เขยหรือเปล่า

ถึงอย่างไรพี่เขยก็พาเขาร่ำรวย เขาในฐานะที่เป็นน้องเมียคนนี้ก็ไม่สามารถไม่สนใจเรื่องใหญ่แบบนี้ของพี่เขยได้ไม่ใช่หรอ?

นอกจากนี้ยังเกี่ยวข้องกับความสุขทั้งชีวิตของพี่ใหญ่อีก

แมทธิววางแผนในใจ และก็ไม่สะดวกที่จะพูดอะไรอีก ปล่อยให้ไอราลากตนเองไปที่ห้องทำงานของรมิดา

รมิดาเห็นไอราเข้ามาคนเดียว เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าอุดอู้ “ไม่ไปพักผ่อนรอประกาศผ่าตัด วิ่งวนไปทั่วอะไร?”

“หนูก็แค่เข้ามาดูว่าแผนการผ่าตัดที่พวกแม่กำหนดให้หนูคืออะไร”

“คืออะไรก็ไม่เกี่ยวข้องกับแก ออกไป！”