บทที่ 28 มีคนมาจีบมามี้เหรอคะ

นรมนยังอยู่ที่เดิมสักพัก จัดการความรู้สึกของตัวเองให้หายไปแล้วลุกขึ้นมา มองไปยังอาหารที่ยังทำไม่เสร็จในห้องครัว เธอเริ่มทำใหม่อย่างแคล่วคล่อง

ไม่ว่าเขาจะพูดยังไงออกมา แต่จะทิ้งวัตถุดิบแบบนี้ไม่ได้

ขณะที่คมทิพย์กลับถึงบ้าน กานต์ก็โทรมาพอดี นรมนขับรถของคมทิพย์ออกไปรับลูกชาย ส่วนเรื่องของบุริศร์ที่มาที่นี่เธอไม่ได้พูดถึงแม้แต่คำเดียว

หลังจากที่บุริศร์ออกไปวันนั้นเขาก็ไม่ได้กลับมาอีก

หนึ่งสัปดาห์เต็ม ที่นรมนอยู่กับกานต์ เรียกได้ว่าไม่มีปัญหาอะไร นรมนไปซื้อรถที่ร้าน4S

วันจันทร์ บุริศร์กำลังแถลงข่าว บอกว่านรมนคือนักออกแบบที่บริษัทฮัวยูกรุ๊ปจำกัดเชิญมาด้วยความจริงใจ เขมิกานั้นตั้งใจที่จะกลั่นแกล้งเธอ ทำให้นรมนจนตรอกแล้วออกไปกลางคัน เขาขอโทษนรมนแทนบริษัทฮัวยูกรุ๊ปจำกัด อีกทั้งยังนำคลิปจากกล้องวงจรปิดตอนนั้นมาด้วย

การกระทำแบบนี้ กระแทกเข้าหน้าเขมิกาอย่างจัง ทุกคนที่เมืองชลธีเห็นด้านโกรธและอิจฉาของเขมิกา และเห็นด้านที่น่าเศร้าของนรมนเช่นกัน ทิศทางของความคิดเห็นมีแนวโน้มที่จะอยู่ข้างนรมน

เขมิกาถูกด่าอย่างน่าเวทนา จนเกือบไม่กล้าออกไปไหน เธอโกรธมาก วิ่งเข้าไปซักถามบุริศร์ด้วยน้ำเสียงโกรธ บุริศร์พูดตอบทันที“ชื่อเสียงของเธอเทียบกับนักออกแบบแคทเธอรีเขาได้เหรอ？ ทุกโครงการของบริษัทกำลังรอนักออกแบบแคทเธอรีมาดูแลควบคุม ทุกวันบริษัทฮัวยูกรุ๊ปจำกัดต้องสูญเสียเงินไปเท่าไหร่เธอรู้ไหม？”

ประโยคเหล่านี้ทำให้เขมิกาพูดไม่ออก

ถึงแม้ว่าการที่เธออยู่กับบุริศร์จะไม่ได้รับผลประโยชน์อะไร แต่กลับเอาทุกอย่างไปวางให้กับนรมน ความขัดแย้งของคนสองคนยากที่จะตัดขาด

หลังคมทิพย์เห็นข่าว ก็โทรถามนรมนว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น นรมนบอกไม่ต้องสนใจ เธอแสดงอาการนิ่งมาก

กานต์เห็นว่าบุริศร์ทำแบบนี้ ถึงแม้ว่าจะไม่ได้พูดอะไรออกมา แต่ก็รู้สึกโล่งอกขึ้นมาหน่อย

ถือได้ว่าผู้ชายคนนี้ยังรู้จักคุณธรรม รู้ว่าควรจะพูดเพื่อมามี้ มิฉะนั้นเขาจะไม่มีวันยกโทษให้บุริศร์แน่

ด้านนอกกำลังวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างเมามัน แต่นรมนกลับขังตัวเองนอนพักฟื้นอยู่ที่บ้าน

วันอังคาร ไปรษณีย์มาส่งดอกไม้ ช่อใหญ่จนเกือบมิดประตูบ้านของนรมน อีกฝ่ายบอกว่าประธานบุริศร์เป็นคนส่งมา ให้เธอหายไวๆ

นรมนรู้สึกเยาะเย้ย

แต่งงานมาสามปี เธอไม่เคยได้ของขวัญอะไรจากบุริศร์เลย ดอกไม้ยิ่งไม่ต้องถามถึง ตอนนี้นึกไม่ถึงเลยว่าจะเหมือนเด็กอายุสิบเจ็ดสิบแปด ส่งดอกกุหลาบมาให้เก้าร้อยเก้าสิบเก้าดอก แต่น่าเสียดายมันไม่ได้ทำให้นรมนใจเต้นเลยแม้แต่น้อย

กานต์เห็นดอกไม้พวกนี้แล้วขมวดคิ้ว

“มามี้ มีคนมาจีบมามี้เหรอครับ？ผมต้องมีพ่อเลี้ยงเพิ่มอีกหนึ่งคนเหรอครับ？”

“พูดอะไรเลอะเทอะเรื่องของผู้ใหญ่เด็กไม่ต้องยุ่ง รีบไปทำการบ้านเถอะ”

นรมนบอกให้กานต์รีบกลับเข้าไปที่ห้อง แล้วทิ้งดอกไม้ลงถังขยะ