ตอนที่ 329
บทที่ 329 ผมต้องการแค่นรมน
October 22, 2026
บทที่ 329 ผมต้องการแค่นรมน
รสขมของยาอบอวลในช่องปากของนรมน แต่เธอกลับไร้ความรู้สึก เธอรู้สึกได้เพียงความเจ็บปวดที่ช่องท้อง จนบิดเป็นเกลียว เลือดมหาศาลไหลลงสู่ท่อนขา
นั่นเป็นหนึ่งชีวิต!
นั่นเป็นลูกของเธอกับบุริศร์!
นรมนทนความเจ็บปวดใจ รับความทรมานนี้เอาไวั
ป้าโอยังคงจับจ้องเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างเลือดเย็น ไม่สนใจความโหดร้ายของตนที่ได้กระทำต่อนรมน เธอกลับรู้สึกตื่นเต้นชอบใจ
หลังจากที่ธิดาตื่นมา เมื่อเห็นสภาพนรมนที่กำลังจะตาย ทำให้เธอนึกถึงนาวินขึ้นมา
หากนรมนตายไป นาวินยังจะมีชีวิตรอดอยู่ได้หรือเปล่า?
ธิดากัดฟันแน่น พยายามลุกขึ้นจากพื้น แต่กลับไม่สามารถขยับได้เลย
เธอน้ำตาไหลอย่างสิ้นหวัง ทนเห็นนรมนที่อ่อนแอลงทุกที
ป้าโอกลับได้ใจเป็นที่สุด “หากเธอตายไป ฉันจะให้เธออยู่อย่างสงบ เธอไม่ต้องเป็นห่วง!”
นรมนในตอนนี้เธอไร้เรี่ยวแรงที่จะพูด เธอเจ็บจนแทบอยากจะฆ่าป้าโอด้วยสายตา
เธอดึงทึ้งเสื้อผ้าตัวเองอย่างแรง จนเล็บฉีกขาดอย่างไม่รู้ตัว
ในขณะที่นรมนกำลังจะหมดสติไป เงาร่างที่คุ้นเคยบุกเข้ามา
“หยุดเดี๋ยวนี้!”
ป้าโอนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนที่จะหันไปทางผู้ที่มาใหม่อย่างไม่อยากเชื่อสายตา พร้อมเอ่ยขึ้นอย่างสงสัย “บุริศร์? ลูกอยู่ที่โรงพยาบาลไม่ใช่เหรอ?ลูก…..”
“ดูให้เต็มตาผมเป็นใคร!”
ผู้ที่มาใหม่ผลักป้าโอออก พลันมุ่งไปประคองนรมนเอาไว้
นรมนจับจ้องใบหน้าอันคุ้นเคย กำลังจะพูดบางอย่างออกมา แต่กลับรู้สึกได้ถึงความผิดปกติเสียก่อน
“นายคือตรินท์?”
“พี่สะใภ้ ผมขอโทษ ที่มาช้าไป”
ตรินท์หัวใจแหลกสลาย เมื่อเห็นสภาพของนรมน
หากพี่ชายเขามาเห็นเข้า ไม่รู้ว่าจะเจ็บปวดหนักขนาดไหน
นรมนคว้ามือตรินท์เอาไว้ “นายไปเอายาที่ป้าโอวิจัยมาเร็วเข้า คุณยายกับคุณย่าต้องการมัน”
“แน่นอน พี่วางใจเถอะ!”
ตรินท์เพียงสะบัดมือ เหล่าคนมากมายเข้ามาทันที ก่อนรวบคนของป้าโอเอาไว้
“เอายาถอนพิษของเธอมา!”
ตรินท์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา
หลังจากที่เข้ามาเขาไม่เข้าไปดูป้าโอเลย
นรมนรู้สึกว่าตัวเองทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว จึงเอ่ยขึ้นอีกประโยค “ช่วยธิดาด้วย อย่าปล่อยให้เธอเป็นอะไรไป”
ธิดานิ่งอึ้งไป ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน
ตรินท์พยักหน้ารับ ก่อนอุ้มนรมนพุ่งออกไป
เลือดหยาดหยดลงกับพื้นเป็นสาย สีแดงฉาน ที่เสียดแทงสายตา
ตรินท์แทบหัวใจวาย
“ออกรถเร็วเข้า! ไปส่งพี่สะใภ้ที่โรงพยาบาล!”
ตรินท์ตะโกนเสียงดังลั่น คนรอบๆวิ่งออกมารวมตัวกันอย่างเร็ว
เมื่อป้าโอได้ยินตรินท์เรียกนรมนว่าพี่สะใภ้เธอฉงนไป แต่เมื่อเห็นกิมจิที่ถูกตนเองรวบตัวเอาไว้ในคราแรกแสดงตัวอยู่ที่นี่ ทันใดนั้นเธอนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ทันที “ตรินท์ แกยังมีชีวิตอยู่หรือ? แกยังมีชีวิตอยู่งั้นเหรอ! ถ้าแกยังมีชีวิตอยู่ทำไมแกไม่มาหาฉัน? แกรู้ไหม ฉันต่างหากที่เป็นแม่แท้ๆของแก!
ป้าโอคว้าตัวตรินท์เอาไว้ราวเสียสติ
ตรินท์สะบัดหน้าหันกลับไป พร้อมจับจ้องด้วยสายตาเย็นชา
“แม่งั้นเหรอ? คุณคู่ควรด้วยเหรอ? หากไม่ใช่คุณ ผมและพี่ชายจะเป็นอย่างวันนี้ไหม? ป้าโอ ทั้งชีวิตนี้คุณไม่คู่ควรที่จะให้ผมและพี่ชายเรียกคุณว่าแม่เลย! ถ้าพี่สะใภ้ไม่เป็นอะไรยังคุยกันได้ หากพี่สะใภ้เป็นอะไรขึ้นมา คุณเตรียมตัวไปอยู่กับเด็กที่ไร้วาสนาของพี่ชายผมได้เลย”
ตรินท์สลัดหลุดออกจากป้าโอ พร้อมสั่งให้คนรวบตัวเธอเอาไว้ ก่อนที่จะอุ้มร่างที่ไม่ได้สติของนรมนไปส่งที่โรงพยาบาลทันที
นรมนถูกส่งเข้าห้องผ่าตัด ส่วนตรินท์นำยาถอนพิษให้กับหมอที่เชิญมาจากต่างประเทศโดยเฉพาะ เพื่อเริ่มทำการรักษาให้กับคุณนายทวีทรัพย์ธาดาและคุณนายตระกูลโตเล็ก
ส่วนบุริศร์ยังคงหลับไม่ได้สติ
ตรินท์สั่งคนของอาณาจักรรัตติกาล ถอดถอนคนของป้าโอที่หลบซ่อนอยู่ในโรงพยาบาล
ภายใต้การปฏิบัติการ ในที่สุดบุริศร์ก็ได้สติตื่นขึ้นมา
เมื่อเขาเห็นหน้าตรินท์ เขานึกขึ้นได้ทันที