ตอนที่ 35
บทที่ 35 พ่อบุญธรรมคือผู้ชายที่ดีที่สุดในโลก
October 22, 2026
บทที่ 35 พ่อบุญธรรมคือผู้ชายที่ดีที่สุดในโลก
กลิ่นนมอ่อนๆทำให้บุริศร์ตั้งสติได้ เขามองไปที่ซาลาเปาเล็กที่อยู่ตรงหน้า เขาสับสนไปหมด คิดไม่ออกว่าระหว่างนี้ควรพูดอะไรดี
กานต์เองก็ไม่พูดอะไร เพียงแค่นั่งเงียบอยู่ข้างเขา เหมือนว่าเพียงแค่อยากจะหาที่นั่งเฉยๆ ส่วนคนที่นั่งอยู่ๆข้างคือใครนั้น เขาไม่ได้สนใจว่าเป็นใคร
บุริศร์รู้สึกไม่สบายใจทันที
กิจจาก็สีขวบเหมือนกัน แต่ชีวิตของกิจจานั้นช่างมีอิสระ จนบางทีก็แอบดื้อ เวลาดีใจก็หัวเราะเสียงดัง เวลาไม่พอใจก็ร้องจนไม่ลืมหูลืมตา แต่เมื่อมองกลับมาที่กานต์ เขานิ่งเงียบสุขุมราวกับไม่ใช่เด็ก
ความทรงจำครั้งแรกที่เจอกานต์ในห้องน้ำสนามบิน ขาที่หนีบกันกับคิ้วที่ขมวดกันไว้ ใบหน้าราวกับซาลาเปาน้อยอ้อนวอนที่มองเขา กับกานต์ที่อยู่ตรงหน้าเขาในตอนนี้แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
สภาพแวดล้อมแบบไหนกันที่ทำให้กานต์มีนิสัยแบบนี้？
ถ้าหากว่าเขาเป็นลูกชายของเขาจริง ห้าปีให้หลังมานี้เขากับนรมนต้องเจอกับความยากลำบากยังไงมาบ้าง？
มีคำถามมากมายอยู่ในใจของบุริศร์ แต่กลับไม่รู้ว่าจะเอ่ยปากออกมายังไง
ในขณะที่กำลังลังเลอยู่ กานต์ก็เปิดปาก
“ทำไมมามี้ผมถึงได้รับบาดเจ็บครับ？”
บุริศร์อึ้งนิดหน่อย พูดเสียงต่ำ“ระบบความปลอดภัยของรถเกิดปัญหาขึ้นมา มามี้ของนายคือนักออกแบบรถยนต์ของบริษัทฉัน เกิดอุบัติเหตุที่คาดคิดขึ้นขณะทดลองรถ เรื่องนี้ฉันต้องรับผิดชอบฉันไม่ได้ทดลองสมรรถนะความปลอดภัยของรถก่อน ขอโทษนะ”
เขาคือผู้นำของเมืองชลธี ทั้งชีวิตนี้น้อยครั้งมากที่พูดขอโทษคน แต่ตอนนี้มาขอโทษต่อหน้าเด็กสี่ขวบตัวน้อยๆอย่างกานต์ เขาพูดสามคำนั้นออกมาอย่างธรรมชาติ
หลังพูดจบ บุริศร์รู้สึกเหลือเชื่อในตัวเอง
สายตากานต์มองตรงไปยังบุริศร์
บุริศร์มองไปยังดวงตางอนสวยคู่นั้นที่เหมือนตัวเองมาก หัวใจเต้นขึ้นมา จนเขาอยากจะดึงกานต์เข้ามากอดในอ้อมแขน แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ทำ เพียงแค่มองกลับไปที่กานต์แบบนั้นและก็ไม่ได้พูดอะไร
กานต์ดูสายตาของบุริศร์ไม่ออกว่ามีร่องรอยการโกหกหรือเปล่า ยังไงเขาก็ยังเด็กอยู่ ยังดูคนไม่ออกว่าคนไหนเป็นอันตราย แต่ในใจกลับโกรธแค้น
“ตอนคุณให้คนทดลองรถคุณไม่ระวังแบบนี้เหรอ？หรือจะบอกว่าคุณตั้งใจทำให้มันเป็นแบบนี้？”
“ทำไมฉันต้องตั้งใจทำให้เป็นแบบนี้ด้วยล่ะ？”
บุริศร์สัมผัสได้ถึงเจตนาของกานต์
เด็กคนนี้เกลียดเขา！
ถึงแม้ว่าเขาจะพยายามอย่างสุดที่จะปิดบัง
“เพราะว่าคุณ……”
อีกนิดกานต์ก็เกือบพูดไปว่าคุณไม่ชอบมามี้ ไม่ชอบผม！คุณอยากให้ผมกับมามี้ตายใช่ไหม？
แต่คำพูดค้างอยู่ที่ปาก เขาก็หยุดลงเหมือนกับตัวเองที่ไร้ความสามารถ เขาหมุนคอหันหลังใส่บุริศร์ทันที ท่าทางไม่สบอารมณ์แบบนั้นทำให้หัวใจของบุริศร์แทบจะละลายลง
“เพราะว่าฉันทำไม？”
บุริศร์เสียงของเขาเบาอ่อนโยนลงอย่างไม่รู้ตัว
แต่กานต์ไม่สนใจเขาแล้ว ลุกขึ้นยืนแล้วพูดเสียงเย็น“คุณรีบไปจากที่นี่เถอะครับ มามี้ผมฟื้นเธอคงไม่อยากเจอคุณ”
“ฉันคือหัวหน้าของมามี้นาย”
“ผมสามารถบอกให้มามี้ลาออกได้”
กานต์หันกลับมาอีกครั้ง โดยที่ตาคู่นั้นไม่ปกปิดความเกลียดชังและความเคียดแค้นที่มีต่อบุริศร์แล้ว
บุริศร์รู้สึกใจไม่ดีขึ้นมา
“ตัวเล็ก นายบอกฉันได้ไหม ว่าห้าปีมานี้นายกับมามี้นายเป็นอยู่กันยังไง มากันยังไง？”
“เกี่ยวอะไรกับคุณ？คุณรีบไปซะ！”
กานต์พูดจบก็ลุกขึ้นยืน รีบกลับไปที่ห้องคนไข้อย่างเร็ว พร้อมกับปิดประตูห้องลง
บุริศร์ไม่เคยถูกใครรังเกียจแบบนี้มาก่อน ในตอนนี้คนที่รังเกียจเขาคือเป็นเด็กคนนี้ แต่เขากลับเกลียดเด็กคนนี้ไม่ลง
เขามองไปที่เส้นผมตอนที่กานต์จับไปที่หัวอย่างไม่ทันระวัง หรี่ตาลงเล็กน้อย หมุนปลายเท้าแล้วเดินไปยังอีกแผนกหนึ่งของโรงพยาบาล
หลังจากที่กานต์กลับมาถึงห้องคนไข้ สีหน้ายังคงเศร้าหมอง เบะปากเล็กๆ ท่าทางที่ไม่มีความสุขตั้งแต่แรกเห็น
คมทิพย์เห็นเขาแบบนี้ ขำแล้วพูด “ตัวเล็ก เป็นไรไป？ใครทำเธอโกรธล่ะ？”
กานต์ไม่พูดอะไรเดินไปนั่งลงข้างๆนรมน เวลาผ่านไปครู่หนึ่งแล้วพูดขึ้น“น้าคมทิพย์ครับ น้าบอกว่ามามี้เป็นดีมาก แล้วทำไมถึงมีคนไม่ชอบมามี้ล่ะครับ？”
คมทิพย์นิ่งอึ้งกะทันหัน
เรื่องนี้ก็ทำให้เธอไม่เข้าใจเหมือนกัน
นรมนเป็นคนดีขนาดนั้น ทำไมบุริศร์ถึงทำร้ายเธอได้ลง？
“เอาล่ะ เรื่องของผู้ใหญ่เธอเป็นเด็กไม่ต้องยุ่งหรอกเข้าโอเคไหม？”
“ไม่！ผมอยากให้มามี้มีความสุขผมต้องการหาแฟนให้มามี้ มามี้คือผู้หญิงที่ดีที่สุดในโลกนี้ เหมาะสมกับผู้ชายที่ดีที่สุดในโลกที่จะมาชอบ”
กานต์พูดโดยที่ไม่ลังเลใจ ทำให้คมทิพย์หัวเราะขำ
“เด็กน้อย เธอยังเด็ก รู้แล้วเหรอว่าแฟนเป็นยังไง？อีกอย่าง เธอคิดว่าใครเหมาะสมที่สุดกับมามี้คนเก่งของเธอล่ะ？”
“พ่อบุญธรรมของผมไง！”
กานต์เงยหน้าขึ้นอย่างกะทันหัน ส่งสายตาแล้วพูด“พ่อบุญธรรมของผมคือผู้ชายที่ดีที่สุดในโลก！อีกอย่างเขาดีกับผมกับมามี้ของผมมากมากมากเลย พ่อบุญธรรมบอกว่าแค่เพียงมามี้ยินยอม เขาก็พร้อมที่จะเป็นดาดี้ของผมทุกเวลา！”
“พ่อบุญธรรมของเธอคือใครกันล่ะ？”
คมทิพย์ไม่เคยรู้ว่านรมนใช้ชีวิตอยู่ยังไงที่อเมริกา จนวันนี้ได้ยินกานต์พูดถึงพ่อบุญธรรม แล้วยังส่งสายตาที่ดูเหมือนจะมีท่าทางพอใจแบบนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะอยากรู้เรื่องผู้ชายคนนั้น
กานต์พูดแบบภูมิใจในตัวเองมาก“พ่อบุญธรรมผมขื่อรเมศ เขาคือคนที่ดีกับผมและมามี้ที่สุด”
“รเมศ？”
คมทิพย์ไม่ใช่คนในวงการนักธุรกิจ จึงไม่ค่อยคุ้นหูกับชื่อนี้นัก เพียงหัวเราะแล้วพูด“ในเมื่อเขาดีกับเธอกับมามี้มาก แล้วเพราะอะไรถึงกลับมาพร้อมมามี้ล่ะ？อยู่กับพ่อบุญธรรมที่นั่นไม่ดีกว่าเหรอ？”
“นั่นก็เพราะว่า……”
กานต์หยุดลงทันที