บทที่ 350 ผมพาคุณกลับบ้านครับ

บทที่ 350 ผมพาคุณกลับบ้านครับ

“คมทิพย์!”

นรมนผลักผู้จัดการออกอย่างทนไม่ไหวอีกต่อไป วิ่งไปข้างหน้าเหมือนบ้าไปแล้ว

พฤกษ์คอยตามอยู่ข้างหลัง

ผู้จัดการยังอยากขัดขวาง บุริศร์กลับพูดอย่างเย็นชา：“ดีที่สุดนายคิดดีๆก่อนว่าผลที่ต่อกรกับตระกูลโตเล็กจะเป็นยังไงแล้วค่อยลงมือ”

คำพูดนี้ทำให้ผู้จัดการอึ้งค้างอยู่ตรงนั้น ไม่กล้าขยับเลยแม้แต่น้อย

ไม่ว่าตระกูลรัตติกรวรกุลหรือว่าตระกูลโตเล็ก เขาก็มิอาจขัดใจได้ ตอนนี้ได้แต่มองดูบุริศร์ นรมนและพฤกษ์ขึ้นไปชั้นสองอย่างไว

นรมนตื่นเต้นไปทั้งคน

เธอได้ยินเสียงร้องของคมทิพย์รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ หัวใจทั้งดวงใกล้หล่นมาถึงตาตุ่มแล้ว

พอเหยียบขึ้นริมทางเดินของชั้นสอง หน้าประตูก็มีบอดี้การ์ดของตระกูลรัตติกรวรกุลขวางนรมนไว้ทันที

“พวกแกเป็นใคร?ที่นี่ถูกจองหมดแล้ว รีบไสหัวไป!”

เขาเพิ่งพูดจบ พฤกษ์ที่อยู่ด้านหลังก็ได้เหวี่ยงหมัดซ้ายไปทีนึง ชกบอดี้การ์ดล้มลงพื้นโดยตรง

บอดี้การ์ดคนอื่นๆเห็นสถานการณ์แล้ว ได้รีบห้อมล้อมกันมา

พฤกษ์ที่เต็มไปด้วยไฟแห่งความโกรธ ไม่สนใจอะไรก็ลงมือเลย

นรมนเดินทะลุไปในขณะที่พฤกษ์ลงไม้ลงมือ ภาพที่อยู่ตรงหน้าเกือบทำเอาเธอสลบไปโดยตรง

ริมทางเดินที่กว้างใหญ่ ผู้ชายหลายคนห้อมล้อมคมทิพย์ที่เป็นผู้หญิงตัวคนเดียวไว้ ส่วนคมทิพย์นาทีนี้ถูกเจตต์กดทับอยู่บนพื้น เสื้อผ้าบนตัวถูกกระชากจนเหลือแค่เสื้อชั้นในตัวเดียวแล้ว

หน้าตาของเจตต์เหมือนมารปีศาจที่บ้าไปแล้วอย่างสิ้นเชิง เขาพูดอย่างดุร้าย：“นึกว่าวันนี้กูจัดการมึงไม่ได้ใช่มั้ย!มึงไม่พอใจไม่ใช่เหรอ? วันนี้กูจะอึ๊บมึงต่อหน้าคนพวกนี้ ดูซิว่ามึงจะทำอะไรกูได้!”

“เจตต์ ถ้าแกกล้าทำแบบนี้กับฉัน ฉันเป็นผีก็ไม่ปล่อยแกแน่!”

คมทิพย์คอยร้องไห้พร้อมตะโกน มือทั้งสองอยากไปขัดขวางเจตต์ แต่ว่ากลับถูกผู้ชายที่อยู่ข้างๆจับแขนขาไว้ หน้าตาเหมือนถูกคนฆ่าแกงอย่างสิ้นเชิง

เลือดลมของนรมนพลุ่งพล่านขึ้นมาโดยตรง

“เจตต์ คุณหยุดเดี๋ยวนี้!”

นรมนตะโกนด้วยความโกรธคำนึง แต่ตอนนี้เจตต์ตาแดงก่ำแล้ว โตป่านนี้ ยังไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าทำแบบนี้กับเขา เขาจำไม่ได้แล้วด้วยซ้ำว่าผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าคนนี้คือเพื่อนรักของใคร

ผู้ชายคนอื่นได้ยินเสียงตะโกนด้วยความโกรธของนรมน พอหันมามองก็เห็นนรมนที่หน้าตาสะสวย แต่ละคนหัวเราะขึ้นมาทันที

“โอ๊ย มีสาวสวยมาอีกคนแล้ว คืนนี้บุญวาสนาของพวกเราไม่น้อยเลย!”

ระหว่างพูดก็มีผู้ชายสองคนได้ปล่อยคมทิพย์ และเดินมาหานรมน

คมทิพย์ย่อมฟังออกอยู่แล้วว่าเป็นเสียงของนรมน เธอยิ่งร้องไห้อย่างเสียใจเข้าไปใหญ่

“เธออย่าเข้ามา!ไม่ต้องสนใจฉัน!พวกมันเป็นสัตว์เดียรัจฉานหมด!เธอไปเร็ว!ไปสิ!”

คมทิพย์กลัวว่าตัวเองจะทำให้นรมนพลอยเดือดร้อนไปด้วย

ตอนนี้เธอค่อนข้างเสียใจแล้ว ไม่ควรมายั่วโมโหเจตต์เลย

รู้ทั้งรู้ว่าตัวเองเป็นแค่ชาวบ้านตาดำๆคนนึง ทำไมถึงควบคุมอารมณ์ร้อนของตัวเองไม่ได้ ดันจะไปถือสากับคุณชายตระกูลไฮโซอย่างนี้?

ตอนนี้ไม่เพียงต้องทุ่มตัวเองเข้าไป บางทีอาจจะทำให้นรมนพลอยเดือดร้อนไปด้วย

พอนึกถึงความสัมพันธ์ของนรมนกับบุริศร์ นึกถึงปัญหาที่ตัวเองนำพามาให้นรมน คมทิพย์ก็แทบอยากจะกัดลิ้นฆ่าตัวตาย

เธอมองเจตต์ที่ร้ายกาจตรงหน้าคนนี้ เงยหน้าขึ้นมากะทันหัน เอาศีรษะตัวเองไปพุ่งชนใส่หน้าของเจตต์โยตรง

“ฉันขอสู้ตายกับแก!”

เธอทุ่มวางเดิมพันทั้งหมดในการเสี่ยงวัดดวงครั้งสุดท้าย ทำให้สุดความสามารถ ไม่สนเลยด้วยซ้ำว่าตอนนี้ร่างกายของตัวเองไม่มีสิ่งบดบังทั้งสิ้นแล้ว ตอนที่เอาศีรษะพุ่งชนเข้าไป เจตต์ไม่ทันตั้งตัว คัดจมูกและคนทั้งคนได้ถอยหลังไปสองก้าว

“แม่ง! ผู้หญิงคนนี้สมควรโดนจัดการจริงๆ!”

พอเจตต์จับจมูกตัวเองก็มีเลือดไหล ไฟโมโหยิ่งลุกท่วมขึ้นมาอีก

พฤกษ์ยังต่อสู้กับบอดี้การ์ดอยู่ นรมนมองดูผู้ชายบ้ากามสองคนที่กำลังมุ่งมาหาตัวเอง ส่วนคมทิพย์นาทีนี้ก็ตกอยู่ในสถานการณ์ที่อันตราย เธอรีบยกแขนขึ้นมา กะจะใช้วิชาป้องกันตัวที่ไม่เอาไหนของตัวเองรับมือสักพัก จู่ๆกลับถูกแขนเหล็กคู่นึงดึงไปที่ด้านหลังโดยตรง

“มีผมอยู่ ไม่ต้องถึงทีคุณลงมือหรอก”

เสียงของบุริศร์แฝงด้วยแรงอาฆาตและความเยือกเย็นเสี้ยวนึง

ผู้ชายสองคนนั้นไม่รู้จักนรมน แต่กลับรู้จักบุริศร์ เสี้ยววินาทีที่เห็นบุริศร์ พวกเขาได้อึ้งค้างไปทั้งคนเลย

“คุณชาย คุณชายบุริศร์?”

“ยังจำได้ใช่มั้ยว่าตัวเองเป็นใคร? แต่เสียดายพวกนายไม่ควรเสียมารยาทกับผู้หญิงของฉัน!”

ระหว่างพูด บุริศร์ก็ลงมือโดยตรงเลย

ลูกผู้ลากมากดีสองคนนั้นไม่ใช่คู่ต่อสู้ของบุริศร์เลยด้วยซ้ำ บุริศร์แค่หมัดเดียวก็ปราบพวกเขาได้แล้ว

“เร็วค่ะ บุริศร์ คมทิพย์!”

นรมนร้อนรนใจจะแย่อยู่แล้ว

บุริศร์มองไปกะทันหัน ก็เห็นเจตต์กระชากผมของคมทิพย์กำลังจะโขกไปที่ผนังของริมทางเดิน ส่วนนาทีนี้บนตัวของคมทิพย์ไม่มีสิ่งบดบังใดๆแล้ว ผู้ชายสองคนที่อยู่ข้างๆฉวยโอกาสแต๊ะอั๋งคมทิพย์

นาทีนี้ คมทิพย์รู้สึกสิ้นหวังจริงๆแล้ว

ถึงแม้เธอค่อนข้างเกลียดชังลูกคนรวย แต่ไม่เคยคิดมาก่อนว่าพวกเขาจะเหี้ยขนาดนี้ ตอนนี้อยู่ในสถานการณ์แบบนี้ เธอยังจะสามารถปกป้องตัวเองได้มั้ย?

คมทิพย์จะตายไปด้วยกันกับเจตต์อย่างบ้าไปแล้ว แต่ยังไงซะแรงของผู้หญิงก็ค่อนข้างน้อย ในระหว่างขัดขืนก็ได้ถูกเจตต์กดลงไปที่พื้น มองดูตรงหน้าเขาก็จะไปถอดกางเกงของคมทิพย์แล้ว บุริศร์เดินไปข้างหน้าอย่างไว กระทืบไปที่แผ่นหลังของเจตต์

ถึงแม้เจตต์ถูกยั่วโมโหจนบ้าแล้ว แต่ใจที่ระมัดระวังตัวขั้นพื้นฐานที่สุดก็ยังมีอยู่

เสี้ยววินาทีที่บุริศร์กระทืบมา เขาจับคมทิพย์ไว้แล้วโยนไปที่บุริศร์ เห็นได้ชัดว่าจะเอาคมทิพย์เป็นเกราะกันกระสุน