ตอนที่ 396
บทที่ 396 ผู้ชายชื่อบุริศร์น่ากลัวมาก
October 22, 2026
บทที่ 396 ผู้ชายชื่อบุริศร์น่ากลัวมาก
“มีอะไรเหรอ?”
ไมค์ตกตะลึงเล็กน้อย ก็แค่บุหรี่ม้วนเดียวที่ตุลยาให้มาไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงมีปฏิกิริยาโต้ตอบรุนแรงขนาดนี้?
นี่โกรธจนเป็นลมเลยเหรอ?
เป็นไปไม่ได้น่า!
“เฮ้ บุริศร์!”
ไมค์ลุกขึ้นและพยายามดึงบุริศร์ขึ้นมา แต่ก่อนจะคุกเข่าลงก็รู้สึกหน้ามืดไปชั่วขณะ
“ให้ตายสิ!”
ตอนนี้แม้แต่สมองโง่ๆ อย่างไมค์ก็รู้แล้วว่าตนเองถูกหลอก
เขาถูกตุลยาหลอกใช้งั้นเหรอ?
พอคิดถึงเรื่องนี้ ไมค์ก็รู้สึกเสียใจเหลือเกิน
ไม่มีอะไรน่าโมโหมากไปกว่าการถูกคนที่ตนเองชอบหลอกใช้ ยิ่งไปกว่านั้นยังทำให้พี่น้องของเขาต้องเดือดร้อนไปด้วย
แต่มันสายไปแล้วที่จะพูดอะไรในตอนนี้
ทุกอย่างตรงหน้าไมค์กลายเป็นความมืดมิด เขาหมดสติไปและไม่รับรู้อะไรอีก
ตุลยาเดินขึ้นมาจากทางด้านหลัง เมื่อเห็นภาพนี้ก็ยิ้มเล็กน้อย เธอเอาเท้าเขี่ยไมค์ที่อยู่ข้างๆ เมื่อพบว่าเขาไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เธอจึงมองหาคนที่อยู่ด้านหลัง
มีชายสองคนเดินเข้ามารับบุริศร์ไปทันทีตามคำสั่งของตุลยา
ส่วนไมค์ ตุลยายังนับว่าใจดี เธอให้คนพยุงเขาไปพักผ่อนที่โรงแรมใกล้ๆ
บุริศร์ไม่รู้ว่าสลบไปนานแค่ไหน แต่พอเขาลืมตาขึ้นร่างกายก็เปลือยเปล่า มีตุลยานอนอยู่ข้างๆ
“คุณฟื้นแล้วเหรอ?”
ตุลยามีท่าทางขวยเขิน
ความโกรธผุดขึ้นในใจบุริศร์ทันที
“คุณรนหาที่ตาย!”
เขาบีบคอของตุลยา
เขารู้ดีว่าผู้หญิงคนนี้คิดไม่ซื่อกับเขาตั้งแต่แรก แต่เพื่อเห็นแก่ไมค์เขาจึงไว้หน้าเธอหลายต่อหลายครั้ง คิดไม่ถึงว่าเธอจะคิดวางแผนกับเขา
ทันทีที่คิดว่าเขานอนอยู่กับเธอ บุริศร์ก็รู้สึกสะอิดสะเอียนอย่างบอกไม่ถูก
ตุลยาไม่คาดคิดมาก่อนว่าบุริศร์จะฆ่าตนทันทีที่เขาลืมตา เธอกรีดร้องทันทีด้วยความหวาดกลัว
“บุริศร์ คุณเสียบริสุทธิ์ของฉันไปแล้ว ตอนนี้ยังอยากจะฆ่าฉันปิดปากอีกเหรอ?”
ทันทีที่ประโยคนี้หลุดออกมาก็มีคนพังประตูเข้ามาทันที “แชะแชะ” แฟลชถ่ายภาพสว่างวูบวาบ
ถึงตอนนี้ถ้าบุริศร์ยังเดาอะไรไม่ออกก็ถือว่าเขาล้มเหลวโดยสิ้นเชิง
ในตอนนี้ต่อให้เขามีสักกี่ร้อยกี่พันปากก็อธิบายไม่ถูกแล้ว
หญิงชายนอนอยู่บนเตียงเดียวกันในห้องแถมยังไม่สวมใส่เสื้อผ้าใดๆ คนที่มีสายตาเฉียบแหลมมองปราดเดียวก็บอกได้แล้วว่ามันหมายถึงอะไร
บุริศร์ไม่คาดคิดเลยว่าในที่สุดก็มาถึงวันที่เขาล้ม!
ยิ่งไปกว่านั้นยังตกอยู่ในเงื้อมมือของคนต่ำช้าอย่างตุลยาอีกต่างหาก!
ตอนนี้ถึงแม้ว่าเขาจะฆ่าตุลยาตาย เขาก็ยังไม่หายแค้น
บุริศร์ไม่ดิ้นรนอะไรอีกพลางปล่อยตุลยาไป เขามองนักข่าวที่อยู่เต็มห้องแล้วพูดอย่างเย็นชา “พวกคุณสนใจเรื่องของผมขนาดนี้เชียวหรือ? ผมแค่เล่นสนุกกับผู้หญิงคนหนึ่งมันคุ้มค่ากับการที่พวกคุณระดมกันมาไหม? ผมจะบอกอะไรที่ไม่ค่อยน่าฟังสักเท่าไรนะ ผมบุริศร์ ไม่มีเงินจะเล่นสนุกกับผู้หญิงในเมืองชลธีเหรอ? ยิ่งไปกว่านั้นผมไม่จำเป็นต้องเล่นสนุกกับผู้หญิง ปรกติก็มีพวกไม่มียางอายคอยเข้ามาเกาะติดอยู่แล้ว พวกคุณยังจะมีอะไรให้เขียนอีก?”
บรรดาผู้สื่อข่าวตกตะลึงทันที
บุริศร์พูดตรงไปตรงมาขนาดนี้ พวกเขายังจะพูดอะไรได้อีก?
สิ่งที่เขาพูดนั้นเป็นความจริง
ในฐานะลูกชายในตระกูลชั้นนำของเมืองชลธี อย่าว่าแต่เล่นสนุกกับผู้หญิงเลย ต่อให้เที่ยวผู้หญิงอย่างโจ่งแจ้ง จะมีใครกล้าพูดอะไรได้? ยิ่งไปกว่านั้นสิ่งที่เขาพูดนั้นถูกต้อง ปรกติก็มีผู้หญิงบางคนที่พยายามตะกายขึ้นไปบนเตียงของเขาอย่างเต็มที่ สำหรับตระกูลโตเล็ก สำหรับบุริศร์แล้ว มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย
ความตกตะลึงของบรรดานักข่าวทำให้ตุลยาหวาดกลัวลนลาน
เธอรีบก้มหน้าร้องไห้
“บุริศร์ ทำไมคุณพูดเรื่องของเราแบบนี้ล่ะ? ก็ไหนคุณบอกว่าคุณจะดีกับฉัน”
บุริศร์มองสีหน้าท่าทางของตุลยาอย่างเย็นชาพลางกล่าวยิ้มเยาะ “คุณเชื่อสิ่งที่ผู้ชายพูดตอนถอดกางเกงด้วยเหรอ? ยิ่งไปกว่านั้นนะคุณตุลยา คุณเป็นคนพาผมขึ้นเตียงไม่ใช่หรือ? ไม่งั้นเราลองไปเปิดดูกล้องวงจรปิดของโรงแรมกันหน่อยไหมว่าใครเป็นคนอุ้มผมขึ้นเตียง?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้นดวงตาของบรรดานักข่าวก็สว่างไสวขึ้นทันที
“คุณตุลยา นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? อย่าบอกนะว่าคุณก้าวขึ้นเตียงของคุณชายบุริศร์เองจริงๆ?”
บรรดาผู้สื่อข่าวยื่นไมค์ไปที่ตุลยา
บุริศร์คือใคร?
พวกเขาไม่กล้าล่วงเกิน
แต่ตุลยาก็พูดไปอีกอย่าง ผู้หญิงที่ต้องการยกระดับด้วยการก้าวขึ้นเตียงบุริศร์ ก็ยังพอที่จะนับได้ว่าเป็นวัตถุดิบสำหรับการเขียนอย่างหนึ่ง
เมื่อตุลยาเห็นบุริศร์พุ่งเป้ามาที่เธอทั้งหมดก็ตื่นตระหนกอย่างช่วยไม่ได้
“บุริศร์ คุณทำแบบนี้กับฉันไม่ได้ คุณบอกว่าเป็นเพราะเรื่องที่คุณนายบุริศร์นอกใจ สวมเขาให้คุณ คุณมีสภาพจิตใจย่ำแย่จึงมาหาฉัน และคุณก็เคยบอกว่าคุณจะดีกับฉัน ฉันมอบร่างกายที่บริสุทธิ์ให้กับคุณ คุณทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง?”