ตอนที่ 403
บทที่ 403 มีคนคอยจับผิดลับหลังฉันอย่างจริงใจ
October 22, 2026
บทที่ 403 มีคนคอยจับผิดลับหลังฉันอย่างจริงใจ
“รีบไปห้ามเธอสิ!”
คุณนายทวีทรัพย์ธาดาสะเทือนใจกับคำร่ำลาของตุลยาอย่างมาก เด็กดีแบบนี้เธอจะทนดูหล่อนไปตายได้อย่างไร?
เห็นคนข้างๆ ไม่ตอบสนอง แม่ธรณีก็โกรธจนเดินไปข้างหน้าดึงตุลยาด้วยตัวเอง
ธรณีกลัวว่าคุณนายทวีทรัพย์ธาดาจะเกิดอุบัติเหตุ ต้องให้คนมาช่วย
ขณะที่ตุลยาอยู่ก้าวสุดท้ายก็ถูกคนดึงไว้ได้
เธอโล่งอกอย่างช่วยไม่ได้
เสี่ยงมาก!
เธอแอบกลัว ทั้งร่างกายเปียกชื้นไปด้วยเหงื่อ
ถ้าคุณนายทวีทรัพย์ธาดาไม่ดึงตนไว้ เธอกลัวจริงๆ ว่าตัวเองจะตกลงไปจากที่นี่ เมื่อถึงตอนนั้นทุกอย่างก็จบสิ้น
ธรณีเห็นตุลยาหน้าซีดเซียว ก็พูดอย่างขุ่นเคือง “ทางที่ดีคุณให้ความสงบสุขกับฉันหน่อยนะ ฉันไม่สนว่าเมื่อก่อนคุณทำอะไรบ้าง ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คุณเป็นตัวแทนตระกูลทวีทรัพย์ธาดา ถ้าให้ฉันรู้ว่าคุณทำอะไรไม่ดีกับตระกูลทวีทรัพย์ธาดา อย่าโทษว่าฉันไม่เกรงใจคุณแล้วกัน”
คุณนายทวีทรัพย์ธาดาได้ยินธรณีพูดแบบนี้ ก็รู้ว่าธรณียอมประนีประนอมแล้ว
“รีบขอบคุณอาเล็กสิ”
“ขอบคุณค่ะอาเล็ก”
ตุลยาเรียกธรณีอย่างเชื่อฟังมาก
ธรณีกลับรู้สึกว่ามันระคายเคืองแก้วหู เขายังรู้สึกว่านรมนเรียกอาเล็กได้สนิทสนมกว่า
ตุลยากอดคุณนายทวีทรัพย์ธาดาร้องไห้แทบขาดใจ
เห็นผู้หญิงทั้งสองทำท่าทางพึ่งพิงกันและกันไปจนตาย ธรณีก็โกรธหันหลังออกจากห้องไป
“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? เล่าให้ฉันฟังหน่อย”
ธรณีไปหาคนที่อยู่ในตระกูลทวีทรัพย์ธาดาค่อนข้างนานแล้วถามขึ้น
คนคนนั้นเล่าต้นสายปลายเหตุบางอย่างให้ธรณีฟัง แน่นอนว่าต้นสายปลายเหตุเหล่านี้ได้รับมาจากตุลยาและคุณนายทวีทรัพย์ธาดา
หลังจากธรณีได้ยินหมดแล้วก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว
“บุริศร์ไม่ใช่คนแบบนี้แน่ๆ ตุลยาโดนฝืนใจจริงๆ เหรอ?”
“ใช่ อีกอย่างคุณนายทวีทรัพย์ธาดาเป็นคนไปส่งโรงพยาบาลด้วยตัวเอง ตอนเราไปเธอไม่ใส่เสื้อผ้า คุณหมอก็บอกว่าแผลฉีกขาด รุนแรงมาก”
“ตอนนั้นพวกคุณเห็นบุริศร์อยู่ด้วยกับตาตัวเองไหม?”
คำพูดของธรณีทำให้คนรับใช้ส่ายหน้า
“ตอนเราไปเห็นแค่คุณตุลยาอยู่คนเดียว”
“แล้วใครพิสูจน์ว่าคนที่ฝืนใจตุลยาคือบุริศร์?”
พอธรณีถามคำถามนี้ ทุกคนก็ตกตะลึง
“พิสูจน์ไม่ได้ว่าเป็นบุริศร์ แล้วจะไปหาความยุติธรรมอะไรจากตระกูลโตเล็ก? ตอนนั้นตรวจ DNA หรือยัง? มีหลักฐานหรือเปล่า?”
คนรับใช้ส่ายหน้าอีกครั้ง
ธรณียิ้มเยาะพูดขึ้น “อะไรก็ไม่มี แค่ประโยคเดียวของตุลยา พวกคุณก็บอกว่าบุริศร์เป็นคนทำ แถมยังต้องการไปหาความยุติธรรมจากตระกูลโตเล็กอีก? ใครให้หน้าพวกคุณ? พวกคุณคิดว่าตระกูลโตเล็กเป็นคนธรรมดา ปล่อยให้มันขึ้นอยู่กับพวกคุณเหรอ? คุณแม่ก็แก่หงำเหงือก พวกคุณอยู่ตระกูลทวีทรัพย์ธาดามาตั้งหลายปี ทำไมไม่ใช้สมองคิดบ้าง?”
คุณนายทวีทรัพย์ธาดาเปิดประตูห้องมาพอดี เมื่อได้ยินธรณีพูดแบบนี้ ก็โกรธทันที
“เรียกฉันว่าแก่หงำเหงือกเหรอ? เรื่องราวของบุริศร์และตุลยาเขารู้กันทั้งเมืองชลธี หนังสือพิมพ์ก็ตีพิมพ์กันหมด แม้แต่ตัวเขาเองก็ยอมรับว่าเกิดอะไรขึ้นกับผู้หญิง นี่ยังต้องพิสูจน์อะไรอีกไหม? ตอนตุลยาโทรหาฉันก็ร้องไห้จะเป็นจะตาย ฉันรีบไปก็เห็นสภาพย่ำแย่ของตุลยา ไม่ใช่เขาจะเป็นใครได้อีก? หรือตุลยาของเราจะใส่ร้ายป้ายสีเขา?”
คุณนายทวีทรัพย์ธาดารู้สึกว่าธรณีมีอคติกับตุลยา
ธรณีเหลือบมองตุลยาที่อยู่ด้านหลังคุณนายทวีทรัพย์ธาดา ยิ้มเยาะแล้วพูดขึ้น “ใครจะไปรู้ล่ะ? ว่าใส่ร้ายหรือเปล่า? มีแต่คนทำเท่านั้นที่รู้ดี”
“อาเล็กพูดแบบนี้หมายความว่าไงคะ? คิดว่าตุลยาหน้าด้านขนาดนั้น อยากไต่เต้าเข้าตระกูลโตเล็กมากเหรอคะ? นี่มันมีประโยชน์อะไรกับฉัน! บุริศร์ไม่ใช่คนธรรมดา จะปล่อยให้ฉันวางแผนกับเขาได้เหรอ?”
“เมื่อก่อนคุณอาจจะไม่รู้ คิดว่าบุริศร์เป็นคนดี วางแผนอะไรไว้ใครจะรู้ ถึงคุณจะพูดจริง นั่นคุณก็หาเรื่องใส่ตัวเอง ทั้งๆ ที่รู้ว่าบุริศร์อารมณ์ไม่ดี คุณยังจะไปทำไมอีก? นี่เป็นการเอาตัวเองไปหาถึงที่เลยไม่ใช่เหรอ? ถึงจะถอยออกมาหลายก้าว ถึงแม้สิ่งที่คุณพูดจะเป็นความจริง บุริศร์ฝืนใจคุณ แล้วตอนที่คุณถูกส่งไปโรงพยาบาลทำไมไม่รู้จักให้โรงพยาบาลเก็บหลักฐานไว้? ในตัวคุณต้องมีของบุริศร์อยู่ใช่ไหม? เก็บมันไว้สิ ตอนนี้อย่าบอกว่าไปขอความยุติธรรม ถึงแม้คุณอยากเอาโทษบุริศร์ตามกฎหมาย ตระกูลทวีทรัพย์ธาดาของเราก็สนับสนุนคุณ! แต่ตอนนี้คุณมีอะไร? นอกจากข่าวซุบซิบจากสื่อข่าว มีหลักฐานดีๆ ในการพิสูจน์ไหมว่าคุณโดนบุริศร์ฝืนใจ? ไม่มีอะไรทั้งนั้น อยากให้ตระกูลทวีทรัพย์ธาดาออกหน้าให้คุณ คุณคิดว่าตระกูลทวีทรัพย์ธาดาจะฉีกหน้าตระกูลโตเล็กได้ตามใจชอบไหม?”
เมื่อธรณีถามออกไปเป็นชุด ก็ทำให้คุณนายทวีทรัพย์ธาดาถูกโจมตีจนงงทันที และตุลยาก็อึ้งเล็กน้อย และเริ่มร้องไห้ขึ้นมาด้วยความน้อยใจ
“อาเล็กหมายความว่าฉันหาเรื่องใส่ตัวเอง ต้องยอมรับความโชคร้ายใช่ไหม?”
“แล้วคุณคิดจะทำยังไง? เรื่องนี้คนรู้ไม่เยอะ ข้างนอกอย่างมากที่สุดก็รู้ว่าคุณกับบุริศร์มีอะไรด้วยกัน ถ้าก่อนหน้านี้คุณไม่ใช่คนของตระกูลทวีทรัพย์ธาดา คุณคิดจะทำอะไรก็แล้วแต่คุณ แต่ตอนนี้คุณเป็นคนของตระกูลทวีทรัพย์ธาดาแล้ว คุณอยากจะเอาเกียรติทั้งหมดของตระกูลทวีทรัพย์ธาดาไปโวยวายกับคุณด้วยเหรอ? คุณไม่เก็บหลักฐานไว้เอง ตอนนี้ยังจะไปหาความยุติธรรมจากตระกูลโตเล็กอีก อยากให้ทุกคนรู้ใช่ไหมว่าหลานสาวตระกูลทวีทรัพย์ธาดาถูกคุณชายใหญ่ตระกูลโตเล็กฝืนใจ?”
เมื่อคำพูดธรณีพูดออกไป คุณนายทวีทรัพย์ธาดาก็ตอบสนอง
ใช่แล้ว!
ตระกูลทวีทรัพย์ธาดาจะเสียเกียรติแบบนี้ไม่ได้
ตุลยาโกรธจนกัดฟันกรอด ทำได้แค่ปิดหน้าร้องไห้
“ฉันตายดีกว่า มีชีวิตแบบนี้ต่อไปจะไปมีความหมายอะไร ตอนนี้ทุกคนรู้แล้วว่าฉันโดนบุริศร์ฝืนใจ ต่อไปจะมีใครอยากแต่งงานกับฉัน!”
คุณนายทวีทรัพย์ธาดาเห็นตุลยาร้องไห้แบบนี้ ก็ใจอ่อนแล้ว
“ธรณี ลูกว่าแบบนี้ดีไหม? ยังไงนรมนก็ส่งข้อตกลงการหย่าให้บุริศร์แล้ว และเขาก็นอนกับตุลยาแล้ว ในเมื่อเราไปขอความเป็นธรรมไม่ได้ งั้นก็เป็นครอบครัวเดียวกันเลยสิ?”
ทันทีที่คุณนายทวีทรัพย์ธาดาเสนอออกมา ธรณีก็โกรธจนขำทันที
“งั้นหลานสาวปลอมๆ คนนี้ของคุณแต่งงานเข้าตระกูลโตเล็ก แทนที่หลานสาวแท้ๆ ของคุณ คุณแม่ คุณคิดแบบนี้จริงๆ สินะ”