บทที่ 59 ฮอร์โมนไม่ปกติหรอ

บทที่ 59 ฮอร์โมนไม่ปกติหรอ

นรมนได้ยินเสียงฝีก้าวจึงค่อยๆเงยหน้าขึ้นมา ก็เห็นว่าเป็นบุริศร์ยืนอยู่ที่หน้าประตู มองมาที่ตนอย่างลึกซึ้ง

แววตาของเขามันช่างเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกและอ่อนโยนขนาดนั้น ราวกับว่าตัวเธอเป็นผู้หญิงที่เขาหวงแหนมากที่สุดในชีวิต

แต่ว่าเพียงชั่วครู่ในใจเธอกลับรู้สึกตลกสิ้นดี

คนที่บุริศร์รักที่สุดคือเขมิกาต่างหาก แต่เธอคือนรมนจะไปเกี่ยวอะไรกับเขาล่ะ？

“คุณบุริศร์？คุณมาได้ยังไงคะ？บอกว่าช่วงนี้ยุ่งไม่ใช่หรอคะ？”

แท้จริงแล้วเธอรู้ดีว่าคุณหมอนัทธ์ได้นำผลตรวจดีเอ็นเอนั้นมอบให้บุริศร์ไปแล้วเธอกำลังรอให้บุริศร์มาหาเธออยู่พอดี แต่กลับคิดไม่ถึงว่าเขาจะปล่อยให้เธอต้องรอนานขนาดนี้ ในวันนี้แววตาของเขากลับเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกที่มีต่อคนรัก

นี่คิดจะมาเพื่อขอคืนดี？

หรือว่ามาขอร้องอะไร？

นรมนเตรียมความพร้อมมาแล้วอย่างดี แต่บุริศร์กลับเดินยิ้มเข้ามา

แสงแดดที่ส่องเข้ามาทางหน้าหน้าต่างสาดส่องไปยังเรือนร่างของบุริศร์ ราวกับว่ามีแสงสีทองส่องออกมาจากตัวเขา

นรมนไปครู่นึง

จำได้ว่าครั้งแรกที่ได้พบกับบุริศร์ เขาก็มีแสงออร่าเปล่งประกายออกมาเช่นนี้ ตอนนั้นเขาเป็นนักธุรกิจที่ได้รับเชิญให้มาบรรยายประสบการณ์ที่ทำให้ประสบความสำเร็จที่มหาลัย แต่ว่าความหล่อเนี๊ยบของเขา ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ใด ในสายตาเธอที่ที่มีเขาอยู่ล้วนเป็นภาพทิวทัศน์ที่งดงามเสมอ ภาพของเขาตราตรึงอยู่ในหัวใจของนรมน และนับแต่นั้นมาเธอก็ตกหลุมรักเขามาโดยตลอด เป็นเพราะเขาทำให้เธอกินไม่ได้ นอนไม่หลับ เอาแต่เพ้อว่าสักวันนึงจะได้เป็นเจ้าสาวของเขา

เดิมทีคิดว่าเป็นแค่ความฝันลมลมแล้งแล้งที่เธอแอบรักเขาข้างเดียว แต่คาดไม่ถึงว่าโชคชะตาจะโหดร้ายได้ขนาดนี้ งานเลี้ยงเพียงครั้งเดียวไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุใดทำให้เธอกับเขานอนด้วยกัน และเธอเองก็ยังถูกเขาจัดการเรียบร้อยแล้วอยู่บนเตียง

ตอนนั้นเธอถึงรู้ว่าบุริศร์มีแฟนอยู่แล้ว และเป็นเพราะเรื่องราวที่เกิดขึ้นทำให้แฟนของบุริศร์ต้องเดินจากไป และบุริศร์เองก็ถูกสังคมวิจารณ์ไปต่างๆนานา ทำให้เขาไม่มีทางเลือกและต้องแต่งงานกับเธอ

ถึงแม้ว่าจะเป็นเพราะเหตุนี้พวกเขาจึงได้อยู่ด้วยกัน แต่เธอก็ยังดีและมีความสุข ถึงขั้นขอบคุณเทวดาฟ้าดินที่ทำให้ชาตินี้เธอมีโอกาสได้เป็นภรรยาของบุริศร์ และเพื่อที่จะให้เขาชอบในตัวเธอขึ้นมาสักนิด เธอยอมที่จะทิ้งในสิ่งที่ตัวเองชอบไปและหันไปสนใจในสิ่งที่บุริศร์ชอบแทน บุริศร์เป็นเสมือนโลกทั้งใบของเธอ

เดิมทีคิดว่าสักวันเธอคงจะเอาชนะใจเขาเขาได้ น่าเสียดายที่เขาเป็นเพียงก้อนหินก้อนนึงบนภูเขาน้ำแข็งที่หนาวเหน็บ ไม่ว่าเธอดีกับเขาแค่ไหน พยายามแค่ไหน สุดท้ายสำหรับเขาเธอก็เป็นได้แค่ของตาย

ตอนนี้ ภาพเหตุการณ์ที่เหมือนกับในอดีตทำให้นรมนรู้สึกเจ็บปวดเหมือนโดนมีดกรีดที่กลางใจ อยู่ๆเธอก็รู้สึกเกลียดบุริศร์จนเข้าไส้

ถ้าเขาหน้าตาไม่หล่อขนาดนี้ หากว่าเขาขี้เหร่กว่านี้ซะหน่อย เธอก็คงไม่ต้องตกอยู่ในสภาพแบบนี้ใช่ไหม？

เสียดายที่ทุกอย่างเป็นแค่เรื่องสมมุติ ！

นรมนพยายามจะควบคุมอารมณ์ตัวเองเอาไว้ แต่กลับไม่สามารถควบคุมความเย็นชาและความเกลียดชังที่ซ่อนเร้นอยู่ในในแววตาของเธอได้

ในใจบุริศร์เปี่ยมไปด้วยความสุขแต่เมื่อ สบตากับนรมนทำให้เขารู้สึกเหมือนกับถูกเอาน้ำเย็นสาดหน้ายังไงยังงั้น ชาไปทั้งตัวและหัวใจ

“ทำไมล่ะ？ไม่ชอบที่ผมมา？”

เขาเดินหน้าขึ้นมาหนึ่งก้าว แล้วนำมะม่วงวางไว้บนโต๊ะ