ตอนที่ 705
บทที่ 705 ไม่ใช่ความสุขของเธอ
October 31, 2026
บทที่ 705 ไม่ใช่ความสุขของเธอ
เจตต์ล้มลงกับพื้นทันที ก้นเจ็บแทบตาย
“แกเดินยังไงเนี่ย?”
เขาโกรธทันที กระโดดขึ้นมาจะมีเรื่องกับอีกฝ่าย
“เจตต์ คุณจะทำอะไร?”
ในตอนนี้ เสียงใสหนึ่งก็ดังขึ้น ทำให้เจตต์ชะงักทันที
เขาหันศีรษะไป เห็นโพนี่และนรมนยืนข้างๆ มองเขาอยู่ คนที่เปล่งเสียงก็คือโพนี่
เจตต์มึนงงไปทั้งร่าง
บอกว่าจะมาพรุ่งนี้ไม่ใช่เหรอ?
ทำไมวันนี้มาที่นี่ได้?
และยังอยู่ในคลับอีก?
เมื่อนิตาเห็นนรมนก็ดีใจเป็นพิเศษ ยิ้มขณะวิ่งไปหาแล้วพูดขึ้น “ประธานนรมน คุณมาแล้วเหรอ? บอกว่ามาถึงพรุ่งนี้ไม่ใช่เหรอ?”
นรมนยิ้มให้เธอ จากนั้นก็มาตรงหน้าชายคนที่โดนเจตต์ชน โค้งคำนับให้อีกฝ่ายอย่างรู้สึกผิดมาก
“ขอโทษค่ะ”
เธอแสดงท่าทางขอโทษ
ทันใดนั้นเจตต์ก็รู้สึกเสียใจ
“นรมน ฉันเป็นคนชนคุณไม่ต้องมาขอโทษ คนที่ต้องขอโทษมันคือฉัน”
เขารีบดึงนรมนมาไว้ด้านหลังทันที
โพนี่ค่อนข้างปวดศีรษะแล้ว เธอมองเจตต์ แล้วมองนรมนอีกครั้ง ยิ้มอย่างหมดหนทาง
นรมนก็ค่อนข้างหมดหนทาง
เธอผลักเจตต์ แสดงท่าทางกับชายคนเมื่อครู่นี้ว่า “คุณวันภพ ขอโทษนะคะ นี่เพื่อนฉัน ยินดีที่ได้รู้จักคุณค่ะ”
พูดจบ เธอก็ยื่นมือออกไปหาวันภพ
วันภพยิ้มแล้วพูดขึ้น “ไม่เป็นไร คุณคนนี้ก็เป็นคนใจร้อน ในเมื่อเป็นเพื่อนของคุณ งั้นผมก็ไม่เป็นอะไร เราเข้าไปคุยกันในห้องส่วนตัวกันเถอะ?”
“ค่ะ”
นรมนพยักหน้าทันที ไปที่ห้องส่วนตัวประตูถัดไปพร้อมกับโพนี่ด้วยความดีใจอย่างไม่คาดคิด
เจตต์เหมือนถูกเพิกเฉยเลย
คนอื่นก็ช่างมันเถอะ คนคนนี้ดันเป็นนรมน ในใจเขาเจ็บทันที
“เฮ้ ฉันก็จะไปเหมือนกัน”
เจตต์พูดขณะจะเดินไปข้างหน้า ก็ถูกนรมนปิดประตูด้านนอกใส่ทันที
“นรมน คุณ……”
เจตต์อยากจะบุกเข้าไปจริงๆ แต่นึกถึงท่าทีของนรมนที่มีต่อวันภพอะไรนั่น นึกถึงโพนี่ที่ตามไปด้วย เขาก็รู้สึกอารมณ์ห่อเหี่ยวเล็กน้อย
บางทีพวกเขาอาจจะคุยเรื่องเสียงนรมนก็ได้?
เมื่อคิดแบบนี้ เจตต์ก็สงบลง แต่สีหน้าได้รับบาดเจ็บก็ยังทำให้นิตาที่อยู่ข้างๆ เห็นแล้วอึดอัดเล็กน้อย
“เจตต์ ฉันเลี้ยงเหล้าคุณเอาไหม?”
นิตาเอ่ยปาก
เจตต์มองเธอแล้วพูดขึ้น “เหล้าที่ฉันจะดื่ม เธอเลี้ยงไม่ไหวหรอก”
นี่คือเรื่องจริง แต่มันทำร้ายจิตใจนิตาอย่างมาก
“เบียร์ก็คือเหล้านะ คุณดื่มได้แต่ลาไฟต์หรือไง?”
เจตต์อารมณ์ไม่ดีอย่างมาก
พูดตามจริงก็คือเพราะนรมนไม่สนใจตน เขาถึงได้หดหู่
ชอบใครสักคนก็เป็นแบบนี้ รู้สึกเศร้าหรือเสียใจเพราะการกระทำไม่ได้ตั้งใจของอีกฝ่าย
ตอนนี้เขาก็ไม่อยากออกไปแล้ว รออยู่แบบนี้ก็ไม่ค่อยดีนัก มองนิตาแล้วเจตต์ก็พยักหน้า
“โอเค ให้โอกาสคุณเลี้ยงฉันสักหน่อย”
พูดจบ เขาก็นั่งตรงห้องโถงใหญ่ทันที
นิตาเห็นเขาอารมณ์ไม่ดี และรู้ว่าทำไม แน่นอนว่าไม่เถียงกับเขาเหมือนปกติ ให้บริการมาเสิร์ฟเบียร์ แล้วพูดกับเจตต์ “ชน!”
“ถ้าสนิทกัน ต้องหมดแก้ว คุณทำได้ไหม?”
เจตต์มองนิตา ไม่อยากรังแกเธอจริงๆ แค่อยากดื่มเหล้าจริงๆ การดื่มช้าๆ ไม่สามารถทำให้อารมณ์เขาดีขึ้นมาได้
นิตาก็ไม่ได้พูดอะไร ยกคอขึ้นดื่มเสียงดังอึกๆ ไม่นานเบียร์หนึ่งขวดก็มาถึงก้นขวด
เธอพลิกขวดให้เจตต์ดู ท่าทางตรงไปตรงมาทำให้เจตต์สนใจทันที
“มีบุคลิกยอดเยี่ยมนี่ มา!”
เจตต์ดื่มเบียร์หนึ่งขวดภายในอึกเดียว
สองคนก็ไม่พูดอะไร คุณดื่มหนึ่งขวด ฉันดื่มหนึ่งขวด ไม่นานบนโต๊ะก็วางขวดเบียร์จำนวนมาก
นิตาสะอึกเพราะเบียร์ พูดขึ้นอย่างอึดอัด “ฉันจะไปเข้าห้องน้ำ”
“ระวังหน่อยนะ อย่าเดินไปผิดห้อง”
เจตต์กำชับเสร็จ นิตาก็เดินไปแล้ว
เขานั่งดื่มเบียร์เพื่อดับทุกข์คนเดียวตรงนี้ต่อไป
ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าเบียร์นี้ยิ่งดื่มก็ยิ่งไม่มีความหมาย
ในตอนนี้ ประตูห้องส่วนตัวก็เปิดออก เจตต์รีบเงยหน้าขึ้น คนที่เห็นออกมาไม่ใช่นรมน แต่เป็นธาวิณี
ธาวิณีก็ตกตะลึงทันที
เธอนึกถึงร่างนั้นที่เธอเห็นก่อนหน้านี้ไม่นาน ตอนแรกยังสงสัยว่าใช่เจตต์หรือไม่ ตอนนี้เห็นเจตต์กำลังดื่มเบียร์ดับทุกข์ ก็ดีใจขึ้นมาทันที
“ประธานเจตต์ บังเอิญจัง คุณมาทำอะไรที่นี่อีก? คุณมาคนเดียวเหรอ? ฉันดื่มเบียร์เป็นเพื่อนไหม?”
“ออกไป!”