ตอนที่ 718
บทที่ 718 ผู้หญิงคนนั้นน่าเกลียดชังเกินไป
October 31, 2026
บทที่ 718 ผู้หญิงคนนั้นน่าเกลียดชังเกินไป
“เฮ้ เธอไม่เป็นไรใช่ไหม？”
นรมนแปลกใจเล็กน้อย เพียงแต่ยังถามออกไปอย่างมีมนุษยธรรม
ป้าโออ่อนแรงมาก เธอฟุบลงบนโต๊ะสักพักจึงหอบออกมา ตอบว่า： “ ฉันไม่เป็นอะไร เพียงแต่ไม่เหลือเวลามากแล้วแค่นั้นเอง”
“วันนี้เธอให้ฉันมาหาทำไม？”
นรมนไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นอย่างไร แต่สำหรับป้าโอ เธอไม่อยากให้ตัวเองเสียเวลาไปเห็นอกเห็นใจ ถึงแม้เธอจะช่วยชีวิตบุริศร์ก็ตาม
ป้าโอมองเห็นแววตาระมัดระวังของนรมน จึงกล่าวด้วยรอยยิ้ม： “เธอคอยป้องกันตัวจากฉันตลอดเลยนะ ฉันคงต้องตายไปจริง ๆ ใช่ไหม เธอถึงจะปล่อยวางความเกลียดชังที่มีต่อฉัน？”
“ฉันไม่ได้เกลียดเธอ แต่ฉันไม่อยากเห็นใจหรือให้อภัยเธอ ในเมื่อฉันไม่ใช่พระแม่มารี และทำอย่างที่คุณทำร้ายฉันไม่ได้ ฉันยังรู้สึกเห็นใจเธอในทุกทาง จุดจบของเธอในตอนนี้ ถึงแม้ไม่สามารถพูดได้ว่าสะใจมาก แต่ก็ระบายความแค้นเคืองของฉันได้มากจริง ๆ ”
นรมนไม่ได้ปิดบังทัศนคติของตนเองที่มีต่อป้าโอแม้แต่น้อย
ป้าโอรู้สึกเจ็บปวดมาก
ผู้หญิงคนนี้คือลูกสะใภ้ของตนเอง ถึงแม้เธอจะไม่ยอมรับมาตลอด แต่ในเวลานี้ อย่างไรเสียเธอก็คือคนแก่ที่กำลังจะตาย
“เธอพูดถูก ทุกสิ่งทุกอย่างในวันนี้เป็นฉันที่หาเรื่องใส่ตัวเอง โทษคนอื่นไม่ได้ แต่ว่านรมน สุดท้ายแล้วเธอยังคงต้องยอมก้มหัวให้ฉัน”
“ทำไม？”
“หรือเธอไม่รู้สึกแสบร้อนที่ลำคอตลอดเวลาหรือไง？อยากรู้ไหมว่าเพราะอะไร？”
คำพูดของป้าโอทำให้นรมนเดือดดาลขึ้นมาทันที
“ว่าแล้วว่าเธอต้องลงมือกับฉัน”
“ก็จริง ผู้หญิงที่โหดเหี้ยมอำมหิตอย่างฉัน ทำไมจะไม่เหลือทางหนีทีไล่ไว้ให้ตนเองล่ะ？ถึงแม้ฉันจะตายไปแล้ว ฉันก็ยังต้องการบรรลุความปรารถนาของฉัน”
ป้าโอไม่ปิดบังความตั้งใจของตนเองเลยสักนิด นรมนโกรธจนอยากจะทำร้ายคนจริง ๆ
“ฉันรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่？ ตอนนี้เธอทำร้ายฉันไปก็ไม่มีประโยชน์ มีแต่จะทำให้ฉันตายเร็วขึ้นกว่าเดิม ถ้าฉันตายไปจริง ๆ เธอกับบุริศร์ก็ต้องฝังไปพร้อมกับฉันด้วย”
“เธอพูดอะไร ？นั่นลูกชายแท้ ๆ ของเธอนะ！”
ไม่ว่าอย่างไรนรมนก็คาดไม่ถึง ป้าโอยังคงรับมือยากไม่มีเปลี่ยน มาถึงวาระสุดท้ายยังคงเป็นแบบนี้
เธอคว้าคอเสื้อของป้าโอ อยากจะชกผู้หญิงคนนี้ให้ตาย
ป้าโอกลับพูดอย่างไม่แยแส： “ลูกชายแท้ ๆ ？ในสายตาของเขาเห็นฉันเป็นแม่แท้ ๆ ไหม？ฉันเป็นแบบนี้แล้ว ส่วนเขายังนอนอยู่ตรงนั้น อาจจะไม่ได้เจอหน้าฉันเป็นครั้งสุดท้าย นี่เรียกว่าลูกชายแท้ ๆ ของฉันเหรอ？”
“นั่นเธอหาเรื่องใส่ตัวเอง ถ้าไม่ใช่เพราะเธอโหดเหี้ยมอำมหิตมากเกินไป ผลสุดท้ายคงไม่เป็นแบบนี้”
“นรมน สามปีนั้นที่พวกเธอแต่งงานกัน ฉันไม่ดีกับเธอเหรอ？”
ป้าโอเอ่ยถามขึ้นมาฉับพลัน
นรมนตอบด้วยรอยยิ้มอย่างเย็นชา： “เธอดีกับฉัน เพื่อปิดบังความชั่วร้ายของเธอ ตอนนี้มาพูดเรื่องเหล่านี้หมายความว่าอะไร？”
“ไม่ได้หมายความว่าอะไร เพียงแต่สามปีแรกนั้น ฉันต้องการปกป้องบุริศร์แบบนั้นจริง ๆ ถึงแม้จะวางยาเธอตลอด แต่นอกจากเรื่องนี้ตรงส่วนอื่นฉันก็ยังดีกับเธอจริงไหม？”
“ป้าโอ เธอหมายความว่าอะไร ？เธอคิดจะอธิบายอะไร？ หรือขอร้องอะไร ？ไม่ว่าเธอจะทำอะไร หรือพูดอะไร เธอก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่า เธอคือผู้หญิงที่มีจิตใจโหดเหี้ยม”
นรมนไม่รู้ว่าจิตใจของป้าโอโหดเหี้ยมเช่นนี้ได้อย่างไร ตอนนี้เพียงแค่อยากรู้ว่าบุริศร์เป็นอย่างไรบ้าง
“เธอทำอะไรกับบุริศร์กันแน่？”
ป้าโอมองเห็นท่าทางร้อนรนของนรมน และยิ้มอย่างปลื้มอกปลื้มใจขึ้นมาฉับพลัน
“ชีวิตนี้ฉันทำเรื่องเลวร้ายมามากเกินไป โชคดีที่พระเจ้าไม่ได้ใจร้ายกับลูกชายของฉัน ทำให้เขาบังเอิญมาพบฉัน ถึงแม้จะผ่านเรื่องราวมากมาย เขายังคงไม่จากไปไหน นี่คือโชคของเขา ฉันไม่ได้ทำอะไรเขา เพียงแค่สุดท้ายมีความปรารถนาเล็กน้อยอยากให้เธอช่วยทำให้เป็นจริง ดังนั้นจึงวางยาเขานิดหน่อย ตราบใดที่เธอตอบรับความปรารถนาของฉัน ฉันก็จะแก้ให้เขา ไม่อย่างนั้น ฉันตายไปแล้ว ใครก็ไม่อาจแก้พิษของฉันได้ เธอก็รู้ดี”
“นังสาระเลว！แกคิดจะทำอะไรกันแน่？”
นรมนยิ่งฟังก็ยิ่งหวาดกลัวสุด ๆ
ป้าโอตอบด้วยรอยยิ้มขมขื่น： “ฉันอยากเจอหลานชายหลานสาวของฉัน”
“แกอย่าได้แม้แต่จะคิด”
นรมนปฏิเสธทันที
การให้เธอสัมผัสบุริศร์เป็นสิ่งที่จำเป็นไม่ทำไม่ได้ เธอสามารถลงมือกับลูกชายแท้ ๆ ของตนเองได้ นรมนไม่กล้าพาลูก ๆ มาให้เธอเห็นหน้า
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเธอมีดีอะไรถึงจะได้เจอกับกานต์และกมล
การปฏิเสธของนรมนเป็นไปตามที่ป้าโอคิดเอาไว้
เธอเอื้อมมือสางผม และกล่าวอย่างไม่รีบร้อน： “งั้นเธอรอจัดงานศพให้ฉันกับบุริศร์พร้อมกันได้เลย”
“แก……”
นรมนถูกข่มขู่จนหมดหนทางสู้อีกครั้ง
ทำอะไรไม่ได้ ใครใช้ให้บุริศร์เป็นจุดอ่อนของเธอ？
เธอสามารถไม่สนใจความเป็นความตายของตนเองได้ แต่ไม่สามารถเพิกเฉยต่อความเป็นความตายของบุริศร์
นรมนกัดฟันถลึงตามองป้าโอ แต่ป้าโอกลับไม่ประนีประนอมสักนิดเดียว
“ฉันใกล้ตายแล้ว มันถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าแล้ว ฉันแค่อยากเจอหลานชายหลานสาวของฉันแค่นั้นเอง ความต้องการเล็กน้อยแบบนี้เธอไม่สามารถตอบรับได้เหรอ ？เธอไม่ได้มีความเมตตาที่สุดหรือไง？”
“ความเมตตาของฉันไม่ได้มีไว้สำหรับเธอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งใครจะไปรู้ว่าเธอจะทำอะไรพวกเขา？ตอนนี้เธอเพิ่งจะนึกขึ้นมาได้เหรอว่าพวกเขาคือหลานชายหลายสาวของเธอ เมื่อก่อนตอนที่เธอลงมือกับพวกเขามันช่างไม่มีความเมตตาเลยสักนิดเดียว ดังนั้นเธอจะให้ฉันเชื่อใจได้อย่างไร？”
“เธอไม่ต้องพาพวกเขามาตรงหน้าฉันก็ได้ แค่ให้พวกเขาวิดีโอคอลมาก็พอ คำขอร้องง่าย ๆ เช่นนี้เธอจะไม่ตกลงเหรอ？”
“ไม่ตกลง！”
นรมนลุกขึ้นเดินออกไป
ดูเหมือนป้าโอจะไม่คิดว่านรมนจะเป็นแบบนี้ เธอคิดจะร้องตะโกนเรียกนรมนอย่างร้อนใจทันที กลับเพราะกระอักเลือดขึ้นมา สำลักจนเธอไอออกมาไม่หยุด
นรมนออกมาจากคุก ร่างกายสั่นไปทั้งตัว
หลังจากกลับมาถึงโรงแรม โพนี่เห็นเธอสีหน้าไม่สู้ดี จึงรีบเอ่ยถามว่า： “เป็นอย่างไรบ้าง？”
“ป้าโอผู้หญิงคนนี้น่าเกลียดชังเกินไป คิดไม่ถึงว่าเธอจะลงมือกับบุริศร์อีกครั้งเพื่อข่มขู่ฉัน”