ตอนที่ 768
บทที่ 768 คุณระวังภาพลักษณ์ได้ไหม?
October 31, 2026
บทที่ 768 คุณระวังภาพลักษณ์ได้ไหม?
“คุณน้า ไข่ลวกนี่อร่อยนะ ลองชิมสิ”
นิตายิ้มอย่างอบอุ่นเป็นพิเศษ
นรมนฉวยโอกาสในเวลานี้ ใช้มีดจ่อไปยังข้างหลังนิตา
นิตายังไม่ทันได้ตั้งตัว ไข่ลวกในมือก็ตกลงที่พื้น แตกเป็นเสี่ยงๆ กระเด็นกระดอนไปทุกที่
“ทำไมเธอถึงได้… …”
นิตาอยากถามให้จบ ทว่าน่าเสียดายที่ไม่มีโอกาส เธอกระแทกไปข้างหลังโดยตรง นรมนฉวยโอกาสนี้รับเธอเอาไว้
“เธอไม่เป็นไรใช่ไหม”
เทย่ามองไปนิตาที่เป็นลมลงไป ก่อนถามอย่างรวดเร็ว
“ไม่เป็นไรค่ะ คุณน้า ข้างนอกมีรถตู้ หนูจะพาออกไปจากที่นี่ เดาว่าเจตต์คงร้อนรนใจแล้ว”
นรมนวางนิตาไว้บนเตียง แต่คิดไปคิดมา เธอก็พานิตาออกไปด้วย เอาไปวางไว้เบาะหลังข้างเทย่า
เทย่าเข้าไปในรถ เธอยื่นมือออกมาเอามือทัดผมนิตาเบาๆ ก่อนพูด “ที่จริงเธอก็ค่อนข้างดีนะ เป็นแฟนเจตต์จริงหรือ?”
“ก็นับว่าใช่นะคะ”
นรมนไม่สามารถโกหกได้ จึงตอบไปเช่นนี้
เธอส่งรูปของตัวเองและเทย่าที่อยู่ด้วยกัน ส่งให้เจตต์และบุริศร์
เมื่อเจตต์เห็น นรมนและเทย่าอยู่ด้วยกัน เขาเกือบจะร้องไห้ด้วยความตื่นเต้นทันใด และโทรศัพท์ไปหาโดยตรง
“นรมน แม่ฉันอยู่ไหม?”
“อยู่”
นรมนส่งให้โทรศัพท์เทย่า
“คุณน้า โทรศัพท์จากเจตต์ค่ะ”
เทย่ารีบรับไปเมื่อได้ยินว่าเป็นสายของเจตต์
“เจตต์ ลูก แม่อยู่นี่”
“แม่ไปไหนมา? ทำไมถึงตามคนไปทั่ว? ทำไมถึงไม่โทรหาผมละ? ไม่รู้เหรอว่าผมเป็นห่วงแม่แค่ไหน?”
เจตต์ร้องไห้ออกมา
เป็นครั้งแรกที่นรมนได้ยินเสียงร้องที่เศร้าสร้อยของเจตต์
เทย่ารีบพูดว่า “ไม่ร้องนะไม่ร้อง แม่ผิดเอง แต่เธอพูดว่าเป็นแฟนของลูก แม่ก็เลยอยากออกมาดู แม่อยู่ในบ้านพักคนชรานานหลายปี ถ้าพ่อของลูกไม่มาเยี่ยมแม่ แม่อาจจะยังฝันอยู่ในความฝัน เจตต์ลูก หลายปีมานี้ลำบากลูกนัก แม่ไม่ดีเอง คราวหลังแม่จะไม่ทำอีกแล้ว จะทำตัวดีๆ แม่อยากให้เจตต์พาลูกมา อยากเห็นลูกแต่งงาน”
เจตต์รู้สึกโล่งใจมากที่ได้ยินเทย่าพูดเช่นนี้
“แม่ นรมนคือเพื่อนของผม ฟังเธอนะ เธอให้แม่ทำอะไรแม่ต้องทำ แม่จำไว้นะ ในโลกนี้ใครก็ตามสามารถที่จะทำร้ายลูกชายแม่ได้ แต่เธอไม่ใช่ ไฟไหม้ครั้งใหญ่ตอนเด็กนั้น ก็เป็นเธอที่ช่วยผมออกมา แม่ นรมนเป็นผู้มีพระคุณของผม”
เจตต์กลัวเทย่าจะมีท่าทีต่อต้านนรมน จึงรีบบอกทุกอย่างให้เทย่าฟัง
เทย่าซาบซึ้งมากเมื่อเธอได้ยินว่านรมนคือคนที่ช่วยเจตต์เมื่อปีนั่น
“แม่รู้แล้ว วางสายก่อนนะ ประเดี๋ยวพวกเราจะไปเจอลูกแล้ว”
เมื่อเทย่าวางสายและนำโทรศัพท์คืนนรมนแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะจับมือของเธอ
“แม่หนู ลูกชายฉันบอกว่าหนูคือคนที่ช่วยเขาตอนนั้น?”
“ตอนนั้นหนูเดินไปเจอพอดี”
นรมนยิ้ม
เกี่ยวกับเรื่องนี้ เธอไม่ได้รู้สึกอะไรมากนัก ตอนนั้นเธอยังเด็กเกินไป และจำได้ว่ามีไฟลุก มีเด็กคนหนึ่งร้องไห้อีก เธอวิ่งเข้าไปและดึงเด็กคนนั้นออกมาโดยไม่รู้ตัว
ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะตราตรึงอยู่ในหัวของเจตต์ตลอดชีวิต ต้องพูดออกมาหลายต่อหลายครั้ง
เทย่ายิ่งมองนรมนก็ยิ่งถูกชะตา
“แม่หนู แต่งงานหรือยัง? มีโอกาสเป็นไปได้กับเจตต์ของเราไหม?”
นรมนอึดอัดโดยพลัน
แม่ทุกคนในโลกก็เป็นอย่างนี้ แม้แต่เทย่าผู้ซึ่งมีอาการซึมเศร้ามานานหลายสิบปีก็ยังจะถามคำถามนี้โดยไม่รู้ตัว เมื่อได้ยินว่านรมนเป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตเจตต์
นรมนยิ้ม ก่อนจะพูดว่า “คุณน้า หนูแต่งงานแล้วค่ะ ลูกชายลูกสาวก็อายุได้สี่ขวบแล้ว ฉันกับเจตต์เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน เขากับสามีฉันความสัมพันธ์ก็ไม่เลวเลย อ้อ สามีของฉันคือบุริศร์ค่ะ บุริศร์ตระกูลโตเล็ก”
เทย่าชะงักไปครู่ ก่อนพูดขึ้นอย่างผิดหวังเล็กน้อย “ที่แท้ก็เป็นพ่อหนุ่มจากตระกูลโตเล็กคนนั้น”
“ใช่ค่ะ คุณน้า คุณน้าทำดีแล้ว พวกเรากลับกันเถอะ”
“จ๊ะ”
แม้ว่าเทย่าจะผิดหวังเล็กน้อย แต่เธอก็ลังเลที่จะปล่อยนรมนไป
“หนูลูกสวยจัง”
“ล้อเล่นแล้วค่ะ”
นรมนพูดโดยไม่ทันคิดออกไป
“ทำไมต้องล้อเล่นด้วยละ?”
เทย่าหยุดไปโดยไม่รู้ตัว
นรมนยิ้ม และพูดว่า “แน่นอนว่าขี้เหร่จะตายไปนี่คะ”
“ถ้าอย่างนั้นจะกลัวอะไรละ ถ้าหากหนูไม่ศัลยกรรม ไม่แน่อาจจะมาเป็นลูกสะใภ้ของฉัน คงไม่ถึงมือพ่อหนุ่มตระกูลโตเล็กนั่นหรอก”
เมื่อได้ยินคำพูดของเทย่า นรมนก็หัวเราะขึ้นมาอีกครั้ง
เธอคิดว่าแม่ของเจตต์เป็นคนดีคนหนึ่ง
หลังจากขึ้นรถแล้ว นรมนก็สตาร์ทรถ และขับไปที่บ้านเก่าตระกูลโตเล็ก
แต่เมื่อขับออกไปได้ไม่นาน รถก็หยุดลง สตาร์ทอย่างไรก็ไม่ติด
นรมนดู ก่อนจะพบว่ารถน้ำมันหมด
นี่มันซวยสุด ไม่มีร้านค้าหรือหมู่บ้านทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ไม่นึกว่าจะมาไม่มีน้ำมันที่นี่!
นิตาก็เหมือนกัน ทำไมไม่รู้จักเติมน้ำมันให้มันเต็มถัง?
“แม่หนู มีอะไรหรือจ๊ะ?”
เมื่อเห็นว่ารถไม่เคลื่อนที่ เทย่าก็อดไม่ได้ที่จะถาม
นรมนพูดด้วยความลำบากใจ “คุณน้า คือรถน้ำมันหมดนะค่ะ”
“อ่า? แล้วพวกเราจะทำอย่างไรกันดี? พวกเราเดินกลับกันเถอะ”
คำแนะนำของเทย่า ทำให้นรมนเจ็บปวด
จากนี่ไปเดินกลับ คาดว่าฟ้าก็คงสว่าง
ในตอนนี้ จู่ๆข้างหน้าก็มีรถขับผ่านมา แสงไฟจากพวกเขาสาดเข้าหานรมนมาจากที่ไกลๆ
นรมนหยุดชั่วคราว ก่อนจะขานรับอย่างรวดเร็ว
เมื่อรถขับมาเกือบถึงนรมน ธิดาก็รีบเปิดประตูลงมา