บทที่ 77 ฉันอาจจะใกล้ตายแล้ว

บทที่ 77 ฉันอาจจะใกล้ตายแล้ว

เขาคิดถึงหล่อนที่สภาพแบบอารมณ์สาวน้อยมาก

เขาเห็นหล่อนแก้มแดง รู้สึกเหมือนกลับไปเมื่อ5ปีที่แล้ว หล่อนที่คิดเผื่อเขาทุกอย่างและรักเขา

สายตาเขาอ่อนโยนมาก กระตุกยิ้มแปลว่าอารมณ์ดีมาก

ผู้จัดการเห็นเขาอารมณ์ดีแบบนี้เลยพูดว่า“ยังเหลือห้องใหญ่อีก1ห้อง เดี๋ยวผมให้คนนำทาง”

“เตรียมของกิน เอาที่แบบย่อยง่ายๆ”

เขานึกได้ว่าที่หล่อนออกไปกับเจตต์นั้นเพื่อไปกินข้าวก็เลยพูดขึ้น

ผู้จัดการไม่เคยเห็นเขาพาผู้หญิงมาเปิดโรงแรมและการพูดของเขาเมื่อตะกี้อ่อนโยนแบบนี้ ผู้จัดการเลยรู้ว่าผู้หญิงคนนี้สำคัญกับเขาแน่ๆ

ถึงแม้ผู้จัดการจะไม่เห็นหน้านรมนแต่ผู้จัดการก็รู้กฎระเบียบให้คนพาขึ้นลิฟต์ทันที

พอเข้าลิฟต์หล่อนรู้สึกโล่งทันทีแต่มือที่จับคอเสื้อเขานั้นเปียก

รู้สึกได้ว่าหล่อนตื่นเต้น เขารู้สึกดีใจเฉย

ดูแล้วน่าจะเป็นรอบแรกที่หล่อมมาเพื่อทำสิ่งแบบนี้

ความรู้สึกแบบนี้ทำให้เขาอารมณ์ดี

ตลอดทางทั้งสองไม่พูดไรกัน

หล่อนรู้สึกตกใจกับตัวร้อนของเขา หล่อนอยากเอามือกลับมาแต่ก็กลัวตัวเองตกลงไปก็เลยได้แค่นอนไปที่อกเขาฟังเสียงใจเต้นหล่อนเองก็ตื่นเต้นขึ้นมาก

หลังเข้ามาในห้องเขาวางหล่อนบนเตียงและปลดกระดุมออกจนเห็นไหปลาร้าของเขา

หล่อนรู้สึกทั้งห้องนั้นเต็มไปด้วยความร้อนหล่อนพยายามหารีโมทแอร์แต่เขาไปปรับอุณหภูมิให้ต่ำลง

“งั้นอาบน้ำก่อนมั้ย? เดี๋ยวของกินจะมาส่ง กินของก่อนเดี๋ยวจะไม่มีแรง”

เขาพูดอย่างปกติแต่หล่อนนั้นตื่นเต้นมาก

พูดแล้วก็แปลกไม่ใช่ว่าหล่อนไม่เลยเอากับเขาทำไมตอนนี้ตื่นเต้นสะงั้น?

เสียงใจเต้นตุบๆนั้นแปลว่าไร?

หัวใจหล่อนเต้นจนจะหลุดออกมา

หล่อนไม่กล้ามองตาเขา

หล่อนบอกตัวเองปล่อยวางๆปล่อยวาง! ไม่ใช่ว่าไม่เคยทำแค่เปลี่ยนที่เอง ภาพเก่าๆของเขากับหล่อนค่อยๆลอยออกมา ทำให้หล่อนรับไม่ได้

“ฉันว่าฉันไปอาบน้ำก่อน”

หล่อนอยากเดินไปเองแต่เขานั้นอุ้มหล่อนก่อนแล้ว

“ขาไม่ดี ฉันว่าฉันอุ้มเข้าไปดีกว่า อีกอย่างขาเธอโดนน้ำไม่ได้ให้ฉันช่วยมั้ย?”

“ไม่ต้อง!”

หล่อนตอบเร็วเท่าไหร่แปลว่าหล่อนยิ่งตื่นเต้นเท่านั้น

เขารักตายกับสภาพของหล่อนในตอนนี้ ไม่ได้ทำให้หล่อนลำบากใจและวางหล่อนลงและใส่น้ำให้หล่อน แล้วยิ้มอ่อน “ตอนนี้เธอแช่น้ำไม่ได้งั้นก็อาบๆไปก่อนนะเสร็จแล้วเรียกฉัน ฉันจะอุ้มเธอออกไปเองพื้นมันรื่นเธอต้องระวังหน่อย”

“เข้าใจละ รีบออกไปเถอะ”

หล่อนไม่เคยรู้ว่าเขาจะอ่อนโยนได้ขนาดนี้ เมื่อก่อนเป็นแค่หล่อนนั้นแหละที่เปิดน้ำให้เขาอาบ?

มองหน้าที่เขินแดงของหล่อนเขาแอบยิ้มและเดินออกไป

เสียงเคาะประตู พนักงานเอาอาหารมาส่ง

เขาบอกให้พนักงานรีบวางแล้วรีบไป

ด้านนอกเงียบกริบ

หล่อนแอบฟังอยากจะล็อดประตูห้องน้ำแต่เดี๋ยวก็ต้องเปิดอยู่ดี อีกอย่างรนอย่างเขาพูดไรก็ทำนั้น วันนี้หล่อนคงไม่รอดแล้ว ถึงจะอยู่ในห้องน้ำตลอดชีวิตสุดท้ายก็ต้องออกไปอยู่ดีไม่ใช่หรอ?

นึกออกก็ได้แต่หายใจลึกๆเพื่อไม่ให้ตัวเองตื่นเต้น

ในสมองหล่อนนั้นเป็นแต่ภาพเขาที่มีร่างกายที่เพอร์เฟคและแรงพุ่งสุดตัว

คิดๆหล่อนก็ร้อนระอุไปทั้งตัว

หล่อนรีบสาดน้ำใส่หน้า

ถึงแม้5ปีนี้ไม่ได้อะไรกับผู้ชายแต่ก็ไม่จำเป็นต้องคงจำชัดเจนขนาดนั้นมั้ย?

อีกอย่างหล่อนจะคิดเรื่องพวกนี้เพื่ออะไร?

อยากจะคืนดีกับเขาจริงหรอ?

ถึงแม้เขาจะเก่งกล้าจารสาวๆหลายคนหลงรักแต่เขาก็โหดร้ายเย็นชาไม่ใช่หรอ?

หล่อนเอาแต่พูดให้ตัวเองสงบสติอารมณ์แต่มันไม่สำเร็จ

ทุกๆนาทีผ่านไป ในห้องน้ำไม่มีการขยับเขยื้อนอะไร

เขารู้สึกเป็นห่วง

หล่อนนั้นขาไม่สะดวก ไม่ใช่ว่าเกิดเรื่องอีกแล้วนะ?

เขารีบเคาะประตู เคาะๆแล้วถาม “นรมนไม่เป็นไรใช่มั้ย”

หล่อนรีบตอบกลับ “ไม่เป็นไร”

หล่อนรู้ว่าตัวเองหนีไม่รอดสุดท้ายก็เลยถอดเสื้ออาบน้ำแล้วคลุมตัวเองไว้แน่นๆแล้วค่อยพูดขึ้น“ฉันเสร็จแล้ว เธออุ้มฉันออกไปได้แล้ว”

หล่อนก็ยังตื่นเต้นไม่หาย

เขาเปิดประตูเห็นหล่อนออกมาจากไอน้ำเวลา5ปีนี้ทำไรหล่อนไม่ได้เลย

เขารู้สึกจุดๆหนึ่งของร่างกายเจ็บปวด

นี่เป็นผู้หญิงของเขา!

เขารีบขึ้นหน้าไปอุ้มหล่อน กลิ่นไอความเป็นผู้ชายของเขานั้นฟุ้งเข้าไปในจมูกหล่อนและทำให้หล่อนตื่นเต้นหายใจไม่ทั่วท้อง ความรู้สึก5ปีนั้นได้หลั่งไหลออกมา