บทที่ 85 เธอรับปากให้ฉันจีบแล้วใช่ไหม

นรมนขึ้นไปบนเครื่องยังคงรู้สึกไม่สบายใจ ยังคงรู้สึกว่าเรื่องนี้มันไม่ได้ง่ายขนาดนี้

เธอไม่ได้ออกจากบ้านมาหลายวันแล้วหลายวันมานี้ถึงอยู่ในบ้านตระกูลโตเล็กและไม่ถูกกับป้าโอ แต่ยังพอเข้าใจ ยังไงก็ยังมีธิดาอยู่ แต่ว่าวันนี้เธอเพิ่งออกจากบ้านเพื่อสูดอากาศก็เจอเรื่องเช่นนี้ หรือจะเป็นเเค่เรื่องบังเอิญจริงๆ?

ส่วนคนแก่คนนั้นเข้ามาหาเรื่องเธอชัดๆ

หากเธอไม่เข้าไป คาดว่าคนแก่คนนั้นก็คงคิดหาวิธีมาใส่ร้ายเธออยู่ดี แต่ว่าเธอไม่คุ้นเคยกับคนแก่คนนั้นสักนิดเลย ใครกันแน่ที่อยากทำร้ายเธอ?

อีกอย่างสมัยนี้ หากเจอกับคนต้มตุ๋น เพียงแค่เธอมีความจริงใจ ยอมชดใช้เงิน คงจะไม่ยืดเยื้อเท่าไหร่ แต่นี่ยังไงก็ยังรู้สึกผิดปกติอย่างบอกไม่ถูก?

สมองนรมนเบอลไปหมด ขมวดคิ้ว คิดยังไงก็คิดสาเหตุ ไม่ออก

เจตต์หันไปมองเธอ ยิ้มแย้มถามว่า"คนสวย คิดอะไรอยู่? ผู้ชายที่หล่อขนาดนี้อย่างฉันอยู่ที่นี่ทั้งคนยังดึงดูดเธอไม่ได้อีกหรือ?"

สติของนรมนถูกเขาดึงกลับมา พูดเสียงต่ำว่า"เรื่องวันนี้คิดยังไงก็รู้สึกแปลกๆอยู่ดี

" อืม แปลกจริง รู้คนแก่คนนั้นเป็นใครรึยัง? "

เจตต์พูดคำนี้ออกมา ยิ่งทำให้นรมนรู้สึกผิดปกติ

"เธอรู้ไหม?"

"เพิ่งรู้ หลังจากไปฉันให้คนไปสืบคนแก่คนนั้น ฉันจึงถ่ายรูปไว้ นี่คือข้อมูล เธอดูเอาเอง"

เจตต์ยกมือขึ้นมาก็โยนมือถือของคงตัวเองให้กับนรมน

ตามหลักอยู่บนเครื่องบินมือถือจะเปิดไม่ได้ เพราะจะรบกวนสัญญาณ แต่ไม่รู้ว่าเจตต์จัดการอย่างไร เครื่องบินไม่ถูกรบกวนเลยสักนิด

เพื่อความปลอดภัยของตัวเอง นรมนรีบเปิดหน้าจอออกมาดู สิบบันทัดดูรวดเดียว หลังดูเสร็จก็ตกใจมาก

"คนแก่คนนั้นเป็นแม่ของใครบางคนที่มีตำแหน่งสูง?"

"ถูกต้อง"

จุดนี้เจตต์ก็แปลกใจมาก

เดิมทีคิดว่าก็แค่คนแก่ที่เข้ามาต้มตุ๋น เขาจึงแตะไปแล้ว มากสุดก็แค่ชดใช้เงิน สุดท้ายพอรู้ฐานะตัวตนที่แท้จริงของคนแก่คนนั้น เจตต์เศร้าใจแล้ว

นี่ไม่ใช่แค่เรื่องชดใช้เงิน คราวนี้พ่อของเขาต้องตีเขาจนขาหักไปข้างนึงแน่ๆ

ชัดเจนแล้ว นรมนรู้ถึงปัญหาของเรื่องนี่แล้ว

"ขอโทษนะ ทำให้เธอต้องเดือดร้อนไปด้วย"

ถึงแม้จะรู้จักกับเจตต์ได้ไม่นาน แต่นรมนรู้สึกว่าเขาเป็นคนไม่เลวทีเดียว ถึงแม้จะเป็นคนห้าวหาญไปนิด แต่ว่ารู้จักแบ่งแยกผิดชอบชั่วดี ชอบอะไรหรือไม่ชอบอะไรไม่เคยซ่อนความรู้สึกตัวเอง ตรงไปตรงมาอย่างผ่าเผยทำให้เธออยากอยู่กับเขา แต่ว่าเธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะทำให้เจตต์ต้องมาเดือดร้อนไปด้วย

หากข้อมูลพวกนี้เป็นจริง งั้นพวกเขาก็เจอปัญหาใหญ่แล้ว ส่วนเจตต์ ก็คงหนีไม่รอดแล้ว

คิดถึงตรงนี้ นรมนก็รู้สึกเสียใจ

ถึงแม้เรื่องทั้งหมดเธอไม่ได้เป็นคนก่อ แต่สาเหตุก็มาจากเธอ

เจตต์ หากวันข้างหน้าเธอมีปัญหาอะไร เธอก็บอกว่าทำเพื่อฉัน ทุกอย่างผลักใส่ที่ตัวฉัน ฉันก็แค่คนประชาชนธรรมดา พวกเขาจะทำยังไงกับฉันฉันก็ยอม"

นรมนพูดอย่างชัดถ้อยชัดคำ

เจตต์เบอลไปเล็กน้อย ยิ้มแย้มพูดว่า" นี่เป็นครั้งแรกที่ผู้หญิงคอยหนุนหลังให้ฉัน วางใจเถอะ เธอจะไม่เป็นอะไร มีสำคัญเรื่องนี้มุ่งเป้ามาที่เธอโดยฉะเพราะเลย ใครใช้ให้ฉันกับเธอมีวาสนาต่อกันหล่ะ อยู่ทะเลก็เจอเรื่องซะเเล้ว? วีรบุรุษสามารถช่วยหญิงงาม ฉันเต็มใจ แต่ว่าบุญคุณครั้งนี้เธอต้องจำเอาไว้ ฉันจะให้เธอชดใช้ให้ฉัน"

" แน่นอน"

นรมนจริงจังมาก

หากคนแก่คนนั้นเป็นคนธรรมดาเธอก็จะไม่ซีเรียส แต่ในข้อมูลบอกว่า คนแก่คนนั้นเป็นแม่ของคนมีตำแหน่งสูง ที่สำคัญคนตำแหน่งสูงคนนั้นเป็นลูกกตัญญู เรื่องนี้คงแก้ไขยากเเล้วหล่ะ แต่เพราะเหตุนี้ นรมนจึงรู้สึกแปลกใจ

แม่ของคนตำแหน่งสูงคงไม่ขาดเงิน? และต้องไม่ทำเรื่องต้มตุ๋นเช่นนี้ งั้นเขาตั้งใจมาหาเธอ เป้าหมายชัดเจนมาก เขามุ่งเป้ามาที่เธอแบบไม่ให้เธอมีโอกาสรอดเลยสักนิด

แต่ว่าอยู่ในเมืองชลธี ใครเกลียดเธอได้ถึงเพียงนี้?

ตอนนี้เธอก็ได้เปลี่ยนทุกอย่าง และตัดความสัมพันธ์กับเมื่อก่อนอย่างเด็ดขาด ยังมีใครต้องการให้เธอตาย?

หรือจะเป็นเขมิกา?

แต่ว่าหลายปีมานี้บ้านตระกูลศิริวัชรภัทรตกอับแล้ว ถึงแม้จะได้รับการสนับสนุนจากบุริศร์ แต่ว่าในด้านธุรกิจก็ไปไม่รอดอยู่ดี ส่วนทางด้านการค้าตังเมก็ทำมาค้าขายไม่ขึ้น ธุรกิจของบ้านตระกูลศิริวัชรภัทรจะตายไม่ตายยื้อไปวันๆ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาดที่จะสัมผัสถึงแม่คนมีตำแหน่งสูง

แต่นอกจากเขมิกา นรมนก็นึกถึงศัตรูคนอื่นไม่ออกแล้ว

เจตต์เห็นเธอกลุ้มใจถึงเพียงนี้ ยิ้มแย้มพูดว่า" โถ๋ เธออย่าคิดมากเลย เรื่องทุกอย่างจะมีทางออกของมันเอง อีกอย่าง ยังมีผู้ชายบุริศร์คนนั้นอยู่ เธอวางใจเถอะ เขาจะจัดการให้เธอเอง"

เอ่ยถึงชื่อบุริศร์ นรมนยิ่งกลุ้มใจ

เธอไม่อยากติดหนี้บุญคุณของบุริศร์ แต่ว่าครั้งนี้คงไม่ติดไม่ได้แล้ว

คิดถึงตรงนี้ เธอก็คิดถึงเจตต์จะไปที่ค่ายฝึกซ้อม จึงต้องพูดมาหนึ่งคำ

ค่ายฝึกซ้อมในตอนนี้ล้วนเป็นเด็กอนุบาลและคุณครู เด็กโตสุดก็แค่หกเจ็ดขวบเธออย่าเหลวไหลนะ ความแค้นส่วนตัวระหว่างเธอกับบุริศร์กลับไปจัดการเองอย่าให้ผู้บริสุทธิ์ต้องเดือดร้อน"

เจตต์อึ้งไปสักพัก

" แม้แต่เรื่องนี้เธอก็รู้อีก? "

ความคิดเห็น