ตอนที่ 92
บทที่ 92 คืนนี้ผมจะนอนกับหม่ามี้
October 22, 2026
บทที่ 92 คืนนี้ผมจะนอนกับหม่ามี้
“ทิพย์!”
นรมนวิ่งเข้าไปด้วยความร้อนใจ ก็เห็นคมทิพย์กำลังถือไม้กวาดไล่ตีผู้ชายคนหนึ่งอยู่ แต่ร่างของผู้ชายคนนั้นค่อนข้างคุ้นตา
“เจตต์?”
นรมนเรียกอย่างไม่ค่อยแน่ใจสักเท่าไหร่
เจตต์แค่ได้ยินเสียงที่คุ้นเคย ก็รีบวิ่งไปที่ด้านหลังของนรมนทันที ดึงแขนของเธอไว้แน่น พูดอย่างน่าสงสาร: “ที่รัก คุณรีบปกป้องฉันเร็ว ผู้หญิงคนนี้ป่าเถื่อนเกินไปแล้ว”
ไม้กวาดในมือของคมทิพย์ยังยกค้างอยู่กลางอากาศ ตอนที่เห็นเจตต์กับนรมนรู้จักกันเช่นนี้ไม่นึกว่าจะตกตะลึงไปแล้ว
“นรมน เธอรู้จัก?”
นรมนรู้สึกปวดหัวขึ้นมาเลย
“คุณมาทำอะไรที่นี่?”
นรมนดึงเจตต์ออกมาจากด้านหลัง
เจตต์พูดขึ้นอย่างไม่ได้รับความเป็นธรรม: “คุณไม่ยอมให้ฉันอยู่ด้วย ฉันก็ต้องหาที่อยู่น่ะสิ มิเช่นนั้นจะให้ฉันอยู่ที่ไหน? ข้างนอกหนาวจะตาย คุณก็ไม่รับผิดชอบฉันเลย ฉันยังไม่ต้องจัดการด้วยตนเองหรือ?”
คำพูดนี้ทำให้คมทิพย์อ้าปากค้างไปแล้ว
นี่เกิดอะไรขึ้น?
“นรมน เธอกับเขา......”
“ไม่มีๆ ฉันกับเขาไม่มีความสัมพันธ์อะไรกันเลย”
นรมนรีบอธิบาย แล้วยังปิดปากของเจตต์เอาไว้ทันที
ไอ้คนนิสัยไม่ดีคนนี้พูดจาเหลวไหลจนเป็นนิสัยไปแล้ว สำหรับตนนั้นไม่ค่อยใส่ใจหรอก แต่ไม่รับประกันว่าคนอื่นจะไม่เข้าใจผิด
แล้วในเวลานี้ เสียงของกานต์ก็ดังขึ้นมา
“หม่ามี้ นี่คือผู้ชายที่แม่กำลังคบอยู่หรือ? ดูแล้วหน้าตาก็ธรรมดานะครับ”
ร่างเล็กๆของเขายืนอยู่ตรงนั้น มือทั้งคู่กอดอกเอาไว้ ท่าทางที่จับตามองไปที่เจตต์ สายตานั้นทำให้เจตต์รู้สึกว่าค่อนข้างคุ้นตาอยู่นิดหน่อย
“นายเป็นลูกชายของแคทเธอรีใช่ไหม? สวัสดี ฉันคือเจตต์ ต่อไปก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ!”
เจตต์รีบเข้าไปทักทายกานต์ด้วยความเป็นมิตร
กานต์กลับไม่รับมิตรไมตรีไว้สักเท่าไหร่ มองเขาแค่ครั้งหนึ่งก็ไม่สนใจแล้ว จากนั้นก็เดินมาด้านหน้าของนรมนกับคมทิพย์แล้วพูดขึ้น: “เมื่อครู่ตอนที่ผมเพิ่งมาถึงก็เห็นคุณแชมป์กำลังจะมาทางนี้แล้ว ดังนั้นหม่ามี้ จะจัดการผู้ชายคนนี้อย่างไรครับ?”
นรมนตกตะลึงไปในทันที
แชมป์จะมาแล้ว?
บอกได้เลยว่าไม่ว่าจะตอนไหนเจตต์ก็สามารถเปิดโปงเรื่องที่ปิดบังเอาไว้ได้ตลอด ถ้าเปิดโปงขึ้นมา ก็ไม่อยากจะคิดถึงผลที่จะตามมาเลย
นรมนมองกานต์อย่างเป็นกังวลพูดขึ้น: “ลูกมีวิธีดีๆไหม? ตอนนี้หม่ามี้ไม่อยากให้ใครรู้ว่าเจตต์อยู่ที่นี่”
“ครับ ผมเข้าใจแล้ว”
กานต์เด็กน้อยผู้เฉลียวฉลาดทำหน้าตาเจ้าเล่ห์พูดกับนรมน จากนั้นก็เปิดตู้ของคมทิพย์ ทำปากยื่นแสดงให้เจตต์ที่อยู่ด้านข้างรู้เป็นนัยๆ
เจตต์มองตู้แคบๆขนาดเล็กที่อยู่ด้านหน้าของเขา ถามด้วยความสงสัยเล็กน้อย: “นายจะให้ฉันเข้าไปซ่อนในนี้?”
“หรือใต้เตียง คุณเลือกเอาเอง แต่ผมจะบอกคุณให้ว่า คุณแชมป์ชอบหาที่ใต้เตียง”
กานต์พูดอย่างวางเฉย แต่น้ำเสียงกลับเหยียดหยามอยู่เล็กน้อย
ผู้ชายคนหนึ่งที่กระเซอะกระเซิงเช่นนี้ ไม่นึกว่าจะทำให้หม่ามี้ให้ความสำคัญเป็นพิเศษ ไม่มีทางจะเข้าใจได้จริงๆ
เจตต์รู้สึกว่าตนเองโดนเด็กดูถูกแล้ว แต่ตอนนี้ก็ไม่ใช่เวลาที่จะโต้เถียงกัน
เขายังกำลังลังเล แต่นรมนกลับไม่คิดมากแล้ว เตะเขาทันที เตะเจตต์ให้เข้าไป
“ฉันไปเอง!”
“หุบปาก!”
นรมนขู่ด้วยเสียงต่ำป่าเถื่อนมากเป็นพิเศษ ถือโอกาสปิดประตูตู้อย่างเรียบร้อย
“ทิพย์ มีกุญแจไหม? ล็อกกุญแจ”
นรมนยังคงกลัวสิ่งที่ไม่น่าจะเกิดขึ้น
มุมปากของคมทิพย์ยกขึ้นเล็กน้อย
ดูแล้วเจตต์จะอย่างไรก็น่าจะสูงถึง185 ซ่อนในตู้ของเธอที่สูงไม่ถึง160ร่างกายก็คงอึดอัดแล้ว ตอนนี้ยิ่งต้องล็อกกุญแจอีก
ชายหนุ่มผู้น่าสงสาร!
ในใจของคมทิพย์กำลังไว้อาลัยให้อย่างสงบ แล้วก็หากุญแจมาล็อกตู้ทันที
เพิ่งจะทำทั้งหมดได้เสร็จสมบูรณ์ กิจจากับแชมป์ก็เข้ามาพอดี
“พี่ใหญ่ เมื่อครู่ฉันได้ยินเสียงจากฝั่งนี้ ระหว่างทางเจอกับคุณแชมป์ ผมก็เลยพาคุณแชมป์มาด้วย เกิดอะไรขึ้น?”
กิจจามองทุกคนด้วยใบหน้าที่ตึงเครียด
กานต์อยากจะตีเจ้าคนโง่คนนี้ให้ตายไปเลย
“ไม่มีอะไร เมื่อครู่คุณครูคมทิพย์เห็นแมลงสาบตัวหนึ่ง ตกใจจนร้องเสียงดัง ฉันกับแม่ก็เลยรีบมาดู จัดการเรียบร้อยแล้ว”
กานต์โยนภาระไปที่คมทิพย์อย่างสุขุม
คมทิพย์ไม่สบายใจถึงขีดสุด
เธอกลัวแมลงสาบ?
ล้อเล่นอะไร?
แต่เห็นดวงตาคู่นั้นที่กำลังสำรวจของแชมป์ คมทิพย์ก็ต้องยิ้มแล้วพูดออกมา: “ใช่ ขอโทษด้วยนะคะ คุณแชมป์ ทำให้คุณเห็นเรื่องน่าขำแล้ว”
“ไม่เป็นไรครับ บนเกาะนี้เปียกชื้น ต้องมีแมลงสาบอยู่แล้ว ผมจะกลับไปเอายาฆ่าแมลงขวดหนึ่งมาให้คุณครูคมทิพย์นะครับ”
แชมป์พูดอย่างวางเฉย มองรอบๆด้านอีกครั้ง จึงหมุนตัวกลับออกไป
คมทิพย์เป่าปากอย่างผ่อนคลายลงในเวลาเดียวกัน ก็หมุนตัวไปดึงกานต์
“กานต์ ใครกลัวแมลงสาบกัน? ห๊ะ?”
กานต์เหมือนกับรู้ล่วงหน้า รีบวิ่งไปอีกด้านหนึ่ง ยิ้มแล้วพูดขึ้น: “ในตู้ของครูไม่ใช่ว่ามีแมลงสาบตัวใหญ่อยู่ตัวหนึ่งหรือครับ?”
“เจ้าตัวแสบ!”
“พอแล้ว”
นรมนขวางพวกเขาทั้งสองเอาไว้ กิจจากลับถามขึ้นอย่างประหลาดใจ: “แมลงสาบอะไร? อยู่ที่ไหนครับ?”