ตอนที่ 94
บทที่ 94 ชีวิตนี้ฉันขาดเธอไม่ได้
October 22, 2026
บทที่ 94 ชีวิตนี้ฉันขาดเธอไม่ได้
บุริศร์กลับคาดไม่ถึงนิดหน่อยสำหรับการไม่โต้แย้งของคุณนายตระกูลทวีทรัพย์ธาดาแต่ก็เป็นเพราะอย่างนี้ บุริศร์จึงระมัดระวังตัวมากขึ้น
“คุณนายตระกูลทวีทรัพย์ธาดา มีเรื่องอะไรคุณก็พูดออกมาอย่างเปิดเผยได้เลยครับ จริงๆเรื่องนี้ไม่ค่อยเหมือนกับสไตล์ของตระกูลทวีทรัพย์ธาดาเลยนะครับ”
บุริศร์เคารพนับถือตระกูลทวีทรัพย์ธาดา ยิ่งรู้สึกว่าคนของตระกูลทวีทรัพย์ธาดาคงไม่ทำเรื่องที่ไม่มีศีลธรรมอย่างนี้ออกมา
คำพูดนี้กลับทำให้คุณนายตระกูลทวีทรัพย์ธาดาอายจนหน้าแดงเล็กน้อยแล้ว
ใบหน้าที่มีอายุของเธอแดงเล็กน้อย ถอนหายใจแล้วพูดขึ้น: “ตอนนี้ตระกูลทวีทรัพย์ธาดายังมีศีลธรรมอะไรอีก? ถ้าไม่ใช่เพราะจนตรอก ฉันก็คงไม่ทำเรื่องที่หน้าไม่อายอย่างนี้ออกมา เรื่องนี้ธรณีไม่รู้เรื่องเลยสักนิด เป็นความคิดของหญิงแก่อย่างฉันคนเดียว ยังหวังว่าถ้าคุณบุริศร์จะไม่ดึงธรณีมาเกี่ยวพันด้วยคงจะดี ตระกูลทวีทรัพย์ธาดาก็เหลือลูกหลานแค่คนนี้คนเดียวแล้ว”
ตอนที่พูดถึงตรงนี้คุณนายตระกูลทวีทรัพย์ธาดาก็สะอึกสะอื้นไม่หยุด
บุริศร์ได้ยินถึงตรงนี้ ก็รู้สึกเห็นใจ
“คุณนายตระกูลทวีทรัพย์ธาดา ได้โปรดบอกมาเถอะครับ”
คุณนายตระกูลทวีทรัพย์ธาดาสูดหายใจเข้าลึกๆ พูดด้วยเสียงต่ำ: “จริงๆแล้วไม่ใช่ตระกูลทวีทรัพย์ธาดาที่อยากพบคุณ เพียงแต่มีบางเรื่องที่ได้พบเจอมา”
“เรื่องอะไรครับ?”
บุริศร์คิดไม่ออก
ตระกูลโตเล็กกับตระกูลทวีทรัพย์ธาดาไม่มีเรื่องอะไรที่ต้องไปมาหาสู่กันมาโดยตลอด แม้ว่าจะทำเพื่อประเทศชาติ แต่เขตของตระกูลทวีทรัพย์ธาดากับเขาก็ไม่เหมือนกัน หลังจากปลดประจำการยิ่งไม่ได้ติดต่อกัน บุริศร์ไม่รู้จริงๆว่ามีเรื่องอะไรที่จะเกี่ยวข้องกับตระกูลทวีทรัพย์ธาดาได้อีก
คุณนายตระกูลทวีทรัพย์ธาดาพูดเสียงต่ำ: “ฉันจำได้ว่าห้าปีก่อนคุณบุริศร์มีภรรยาคนหนึ่งใช่ไหม?”
“ใช่ครับ”
บุริศร์ไม่แปลกใจที่คุณนายตระกูลทวีทรัพย์ธาดาถามอย่างนี้ อันที่จริงปีนั้นใครๆต่างก็รู้ว่าภรรยาของบุริศร์หนีตามผู้ชายไป ผลลัพธ์ก็คือตายอยู่ในกองเพลิง ช่วงแรกเรื่องนี้ก่อให้เกิดความโกลาหลไปหมด ถ้าเป็นคนของเมืองชลธี ก็ไม่มีใครไม่รู้เรื่องนี้
คุณนายตระกูลทวีทรัพย์ธาดาถอนหายใจอีกครั้ง: “คุณบุริศร์เจอศพของภรรยาไหม?”
“คุณนายตระกูลทวีทรัพย์ธาดา เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับตระกูลทวีทรัพย์ธาดาของพวกคุณด้วยครับ?”
บุริศร์ขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่อยากจะพูดเรื่องนี้อย่างเห็นได้ชัด
คุณนายตระกูลทวีทรัพย์ธาดาหยิบรูปภาพใบหนึ่งออกมาจากในกระเป๋าส่งให้กับบุริศร์ แล้วพูดขึ้น: “ผู้ชายที่อยู่ในรูปคุณน่าจะรู้จัก?”
บุริศร์ขมวดคิ้วนิดหน่อย
คนที่อยู่ในรูปเขาต้องรู้จักอยู่แล้ว!
นั่นคือบอดี้การ์ดของเขา บอดี้การ์ดที่ติดตามนรมนแล้วหายตัวไปด้วยกันเมื่อห้าปีก่อน
“นี่คือบอดี้การ์ดของตระกูลของผม แต่ห้าปีก่อนหายตัวไปพร้อมกับภรรยาของผม ตามที่กล่าวกันมาว่าโดนฝังอยู่ในกองเพลิงแล้ว”
“เขาไม่ได้โดนฝังอยู่ในกองเพลิง แต่หายตัวไปแล้ว”
คุณนายตระกูลทวีทรัพย์ธาดากำลังมองบุริศร์ พูดอย่างชัดถ้อยชัดคำ: “เด็กคนนี้เป็นลูกของตระกูลทวีทรัพย์ธาดา เป็นลูกของลูกชายคนโตของฉัน ตั้งแต่อายุยังน้อยเพราะชายใหญ่อยากเป็นทหาร ในตอนนั้นก็เลยเลิกกับแฟนของเขา แต่ที่เขาคิดไม่ถึงก็คือ ผู้หญิงคนนั้นตั้งท้องแล้ว แต่กลับไม่บอกเขา หลังจากผู้หญิงคนนั้นให้กำเนิดเด็กคนนี้แล้วก็เสียชีวิต เด็กคนนี้จึงโดนส่งไปที่สถานสงเคราะห์เด็กกำพร้า อยู่ที่นั่นจนโต จากนั้นก็โดนคุณพาตัวไป กลายเป็นบอดี้การ์ดของตระกูลโตเล็กของพวกคุณ แต่ไหนแต่ไรฉันก็ไม่รู้ว่ามีหลานของตระกูลทวีทรัพย์ธาดาอยู่ แต่ห้าปีก่อนเขาส่งจดหมายมาหาฉัน บอกว่ามีคนบอกเขาว่าเขาเป็นลูกของตระกูลทวีทรัพย์ธาดา อยากพบฉันเพื่อถามให้แน่ใจ ตอนนั้นฉันก็ตื่นเต้นมาก อยากจะนัดหมายเวลาไปเจอเด็กคนนี้ แต่น่าเสียดายที่เขาโดนคุณส่งไปคุ้มกันภรรยาของคุณ ผลลัพธ์ก็คือหายตัวไปในกองเพลิงนั้นแล้ว”
พูดถึงตรงนี้คุณนายตระกูลทวีทรัพย์ธาดาค่อนข้างจะหายใจลำบากอยู่บ้าง
บุริศร์ตื่นตระหนกตกใจอย่างยิ่ง คิดไม่ถึงว่าเด็กที่ตนเลือกออกมาจากสถานสงเคราะห์เด็กกำพร้าไม่นึกว่าจะเกี่ยวข้องกับตระกูลทวีทรัพย์ธาดา
เขารีบรินน้ำแก้วหนึ่งส่งไปให้คุณนายตระกูลทวีทรัพย์ธาดา
คุณนายตระกูลทวีทรัพย์ธาดาดื่มน้ำคำหนึ่ง ถึงจะผ่อนคลายอารมณ์ที่ตื่นเต้นลงได้บ้าง
บุริศร์ก็พอจะเข้าใจความรู้สึกของคุณนายตระกูลทวีทรัพย์ธาดา สมาชิกในครอบครัวของตระกูลทวีทรัพย์ธาดาก็น้อยอยู่แล้ว สามารถหาลูกชายที่เกิดหลังจากที่พ่อเสียชีวิตจนเจอได้ สำหรับคุณหญิงแล้วคงเป็นเรื่องใหญ่จริงๆ น่าเสียดายที่ตอนนั้นเขาไม่รู้อะไรเลย
“คุณนายตระกูลทวีทรัพย์ธาดา ผมไม่เข้าใจ ในเมื่อห้าปีก่อนเขาหายตัวไปพร้อมกับภรรยาของผมแล้ว อย่างนั้นตอนนี้เพราะอะไรคุณถึงเพิ่งจะมาบอกผมเรื่องนี้? นอกจากนั้นเรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับแคทเธอรี? ผมได้ยินมาว่า คุณตั้งใจสร้างอุบัติเหตุขึ้นมาโดยเฉพาะ แล้วเป้าหมายก็คือแคทเธอรี!”
พูดถึงตรงนี้ บุริศร์ไม่เข้าใจอย่างมาก แต่ก็ไม่ได้พุ่งเป้าหมายไป เพียงแค่ถามเพื่อความเข้าใจเท่านั้น
คุณนายตระกูลทวีทรัพย์ธาดาถอนหายใจแล้วพูดขึ้น: “แต่เดิมหลังจากที่เด็กคนนั้นหายตัวไป ฉันก็คิดว่าเขาโดนฝังไว้ในกองเพลิงแล้ว เหมือนกับภรรยาของคุณ คิดไม่ถึงว่าก่อนหน้านั้นไม่นานฉันก็ได้รับจดหมายฉบับหนึ่ง”
พูดๆอยู่คุณนายตระกูลทวีทรัพย์ธาดาก็หยิบจดหมายฉบับนั้นออกมา ส่งให้บุริศร์
ตอนที่บุริศร์เห็นลายมือนั้น ทั้งร่างก็ตกตะลึงไปชั่วครู่
ลายมือนี้เขารู้จักเป็นอย่างดีเลย!
เป็นลายมือของบอดี้การ์ดคนนั้น!
ตัวอักษรนี้เขายังเป็นคนสอนให้เขาเขียนอีกด้วย!
และในจดหมายบอกว่าเขายังมีชีวิตอยู่ เพียงแต่ตอนนี้ไม่สะดวกที่จะปรากฏตัวออกมา เพราะมีคนข่มขู่คุกคามถึงความปลอดภัยของเขา หวังว่าคุณนายตระกูลทวีทรัพย์ธาดาจะช่วยเขาจัดการการข่มขู่นี้ได้
ข้างใต้นี้บ่งบอกว่าคนที่ข่มขู่ก็คือแคทเธอรี!
ดวงตาของบุริศร์หรี่ลงทันที