บทที่ 974 คุณเคยคิดถึงผลลัพธ์ที่จะตามมาบ้างไหม？

นรมนขมวดคิ้วแน่น

ผลลัพธ์ที่จะตามมาเมื่อกานต์มาที่นี่คืออะไร นรมนรู้ เธออดสงสัยไม่ได้ว่านี่คือกลอุบายของบุริศร์หรือเปล่า

“เอาไว้ค่อยว่ากันนะ ฉันยุ่งนิดหน่อย วางสายก่อนนะ”

นรมนวางสาย ในใจรู้สึกยุ่งเหยิง

เมื่อรถมาถึงบ้านเช่าของนรมน คมทิพย์ก็ตื่นขึ้น

“ถึงแล้วเหรอ？ เหนื่อยจังเลย ฉันขอตัวเข้าไปพักก่อนนะ”

ช่วงนี้คมทิพย์ฝึกฝนอย่างหนักหน่วงมาตลอด ตอนนี้ยากที่จะได้ผ่อนคลายสักหน่อย จึงคิดอยากนอนสักงีบ

นรมนก็ไม่ขัดขวาง ให้ปาณีเตรียมของให้เธอรับประทาน ส่วนตนเองไปห้องอ่านหนังสือ

โน๊ตของพิณโบราณยังมีหลายจุดที่ไม่คุ้นเคย เธอจำเป็นต้องทบทวนใหม่ เพียงแต่ก่อนอื่น นรมนนึกถึงเรื่องการเซ็นสัญญาของราเชน จึงโทรไปหาพริมา

“พวกเราจะปฏิเสธการเซ็นสัญญาของราเชน”

พริมารู้สึกประหลาดใจ

“ประธานนรมนราเชนมีทรัพยากรมากมาย ถ้าพวกเราเซ็นกับเขาจะมีผลประโยชน์มากมาย”

“ไม่มีพายหล่นมาจากท้องฟ้า และถ้าแม้จะมี พายชิ้นใหญ่นั้นก็ไม่มีทางหล่นใส่หัวของพวกเรา ทรัพยากรของราเชนนั้นไม่เลว แต่การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยนี้จะก่อให้เกิดการโจมตีของทั้งวงการบันเทิงจนแม้กระทั่งบรรดาแฟนคลับทั้งหมด ภายใต้การใช้ดุลยพินิจพิจารณา คิดว่าได้ไม่คุ้มเสีย ดังนั้นอย่าดีกว่า วัดเล็ก ๆ ของพวกเรา ประดับพระรูปใหญ่ไม่ได้หรอก”

คำพูดของนรมนทำให้พริมามึนงงเล็กน้อย แต่ในไม่ช้าก็เข้าใจความหมายของนรมน

“ได้ค่ะ ฉันจะติดต่อกับซินดี้”

ทางฝั่งราเชนเพิ่งจะจัดการเรื่องบนอินเทอร์เน็ตเสร็จ ก็ได้รับสายจากซินดี้

“บริษัท splendor เอนเตอร์เทนเมนท์ จำกัดปฏิเสธคำขอเซ็นสัญญาของพวกเรา”

ราเชนอึ้งไปสักพัก

ในสมองของเขาอดนึกถึงท่าทางของนรมนขึ้นมาไม่ได้

ผู้หญิงคนนี้ไม่ชอบเขาสักนิดเลยจริง ๆ

“เข้าใจแล้ว”

ราเชนไม่ได้พูดอะไร กลับทำให้ซินดี้ประหลาดใจ

“คุณจะยอมแพ้แบบนี้เหรอ？”

“แล้วถ้าไม่ล่ะ？คนเขารังเกียจพวกเราแบบนี้แล้ว ถ้าพวกเรายังไล่ตามอีกคงจะถูกคนขับไล่？”

ราเชนจุดบุหรี่ ค่อยๆ พ่นควันออกมา

ซินดี้เดาไม่ออกว่าราเชนกำลังคิดอะไรอยู่

“เดิมทีคนที่อยากเซ็นสัญญาคือคุณ ตอนนี้คนที่พูดว่าช่างมันก็คือคุณราเชน ทำไมคุณต้องอยากเซ็นสัญญากับบริษัท splendor เอนเตอร์เทนเมนท์ จำกัดบริษัทเล็ก ๆ แบบนี้ด้วย？พูดกับฉันให้เข้าใจได้ไหม ？ฉันคือผู้จัดการส่วนตัวของคุณ คุณอย่ามีเรื่องปิดบังฉันเลย”

“ไม่มีเรื่องอะไรปิดบังคุณหรอก เรื่องที่ไม่ได้บอกคุณก็แค่ไม่สามารถพูดได้แค่นั้นเอง เรื่องนี้ให้เป็นแบบนี้ไปก่อนชั่วคราว เอาไว้ค่อยคุยกันใหม่”

หลังจากราเชนวางสาย จึงเดินมาที่หน้าต่างทรงสูงมองดูการจราจรด้านนอกที่วุ่นวาย ในสมองยังคงเป็นภาพของนรมนตอนที่ดีดพิณโบราณเหมือนเดิม

เธอสุภาพเยือกเย็น ไม่หยาบคายแบบนั้น ทำให้คนใจไม่แข็งพอที่จะทำลายความงามนี้

บางทีเขาอาจจะเห็นแก่ตัวจริง ๆ

ราเชนดับบุหรี่อย่างรุนแรง จากนั้นเข้ามาในห้องอ่านหนังสือ เปิดคอมพิวเตอร์ ส่วนจะทำอะไรนั้น ไม่มีใครรู้

หลังจากนรมนจัดการปัญหาของราเชนแล้วถึงรู้สึกสบายอกสบายใจขึ้นเยอะ

ถึงแม้ราเชนจะเป็นดาราโด่งดัง แต่สามารถทำให้ตนเองถูกคนให้ความสนใจอย่างไม่ต้องการ เพียงแค่สิ่งนี้ที่ทำให้เธอไม่ชอบใจมาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเธอรู้สึกว่าการเซ็นสัญญาของราเชนเหมือนมีแผนการอื่น

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ จึงอย่าดีกว่า

หลังจากนรมนโยนเรื่องนี้ออกไปจากสมอง จึงเริ่มท่องโน้ตอย่างจริงจัง

เวลาผ่านไปเรื่อย ๆ นรมนรู้สึกเหนื่อยล้า เหลือบมองเวลาพบว่าเที่ยงคืนแล้ว

เธอบิดขี้เกียจ จากนั้นส่ายคอไปมา จึงลุกขึ้นเดินไปห้องนอน

คมทิพย์พักผ่อนตั้งแต่กลับมา นรมนก็ไม่รบกวนเธอ ตนเองเข้าห้องนอนและอาบน้ำ จากนั้นมองเห็นข้อความที่บุริศร์ส่งมาให้ตนเอง

“พักผ่อนแต่หัวค่ำ อย่าหามรุ่งหามค่ำเลย ร่างกายของคุณยังไม่สามารถใช้งานหนักเกินไปได้”

หัวใจของนรมนเจ็บปวดเล็กน้อย

เธอปิดมือถือ ไม่ค่อยอยากตอบกลับบุริศร์

เอนกายอยู่บนเตียงแต่กลับนอนไม่หลับ เห็นได้ชัดว่าเตียงนี้ใหญ่ไปหน่อย

นรมนลุกขึ้น เปิดคอมพิวเตอร์ คิดจะพิมพ์อะไรสักหน่อย กลับพิมพ์ไม่ออกแม้แต่คำเดียว

ในสมองของเธอเต็มไปด้วยเงาของบุริศร์

ความรู้สึกที่บุริศร์มีต่อเธอไม่ต้องสงสัยเลย ถ้าต้องการนอกใจ ก็คงไม่นอกใจตอนนี้ เช่นนั้นทำไมถึงได้ใกล้ชิดขนาดนั้นกับผู้หญิงคนนั้น？

ทำไมผู้หญิงคนนั้นถึงฆ่าตัวตาย？

นรมนไม่อยากเป็นเหมือนเมื่อก่อน แต่ช่วงนี้ยิ่งรู้สึกว่าเรื่องที่บุริศร์ปิดบังตนเองอาจจะมีความเกี่ยวข้องกับเธอ

เธอลุกขึ้นไปห้องอ่านหนังสือ มองดูเวลา เวลานี้กานต์คงจะนอนไปแล้ว

แต่เธอนอนไม่หลับ

นรมนใช้เทคนิคทางคอมพิวเตอร์บางอย่างเพื่อตรวจสอบกล้องวงจรปิด กลับพบว่ากล้องวงจรปิดที่คลับวันนั้นถูกคนใส่รหัสเพิ่ม

กล่าวอีกนัยหนึ่งนอกเหนือจากคนใส่รหัส คนอื่นไม่สามารถดูได้ เว้นแต่จะเป็นแฮ็กเกอร์อย่างกานต์

นรมนหงุดหงิด

เธอผละออกมาจากคอมพิวเตอร์ กลับไปที่ห้องนอนอีกครั้ง

ช่วงนี้เกิดเรื่องขึ้นเยอะมาก และแปลกประหลาดมาก ไม่ว่าจะเป็นบุริศร์นอกใจหรือราเชนเป็นฝ่ายต้องการเซ็นสัญญาด้วยตัวเอง ต่างทำให้เธองุนงง

ความรู้สึกที่มีเรื่องอะไรปกปิดอยู่ข้างในนั้นไม่สบายใจจริง ๆ

นรมนก็ทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว มองดูเวลา พบว่าเช้ามืดแล้ว