บทที่ 7

หากเธอขัดขืนในตอนนี้ อันรันก็ไม่รู้ว่าผลที่ตามมาจะเป็นอย่างไร

เป็นเรื่องยากที่จะยินยอมปล่อยเธอไป ใครจะไปรู้ว่าหร่วนจิงหยุนกำลังเล่นกลอุบายแบบไหน

"เหลียนเซิง" หร่วนจิงหยุนพูดอย่างกะทันหัน เหลียนเซิงลงจากด้านหน้าทันที และหันไปเปิดประตูให้อันรัน มือของหร่วนจิงหยุนยังไม่ปล่อย เขาก้มศีรษะลงแล้วพูดว่า: "เป็นการยากที่จะหลีกเลี่ยงการเป็น ครั้งแรก ความปลอดภัยเป็นสิ่งสำคัญที่สุด”

อันรันอยากจะกลอกตา แต่ดวงตาของเธอกลับสั่นไหว เธอไม่พูด และไม่ขยับตัวขณะนั่ง

"ไปกันเถอะ" อันรันไม่ลังเลเลยหลังจากที่หร่วนจิงหยุนพูดในครั้งนี้ เนื่องจากเธอปล่อยมือแล้ว อันรันจึงหันหลังและออกไปนอกรถ ยืนอยู่นอกรถและรอให้รถของหร่วนจิงหยุนออกไป

Lian Sheng ผลักประตูรถปิด หมุนตัวและกลับไปที่รถ จากนั้นรถก็ขับออกไปหลังจากขึ้นรถ

อันรันเห็นรถแล่นออกไป มองไปทางประตูหน้าโรงเรียน คิดวิธีจัดการกับมัน แล้วเดินไปที่ประตูโรงเรียน

ในขณะนี้ การจ้องมองของหร่วนจิงหยุนเปลี่ยนเป็นเย็นชาเล็กน้อย และเขาหันไปทางด้านหน้า: "หาคนดูและดูว่าเกิดอะไรขึ้น"

“ครับนายน้อย”

"อืม"

...

อันรันเพิ่งเข้ามาจากประตูโรงเรียน เมื่อมีแอ่งน้ำสกปรกตกลงมาบนร่างของเธอ อันรันกระพริบตาชั่วขณะหนึ่ง แล้วมองลงไปที่ตัวเอง น้ำที่สกปรกและเหม็นนั้นไม่รู้ว่ามาจากไหน

อันรันยกมือขึ้นและได้กลิ่น ไม่ใช่น้ำในห้องน้ำ

An Ran เงยศีรษะขึ้น จ้องมองไปยังผู้คนที่กำลังดูความตื่นเต้นอยู่ข้างหน้าเธอ ผู้นำคือ Mo Yunqi ซึ่งกำลังนำคนสองสามคนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามเพื่อหัวเราะ ถือแบบฟอร์มใบสมัครทุนของ An Ran ไว้ในมือของเธอ และ ก็ปรบมือเล่น..

"อันรัน คุณไม่มีเมล็ดพันธุ์หรือ ฉันจะคว้ามันจากฉัน ฉันจะดูว่าเมล็ดพันธุ์ของคุณเติบโตในวันนี้ คุณเห็นไหม คุณต้องการมันไหม" กลุ่มสมุนที่อยู่เบื้องหลัง Mo Yunqi ยิ้มอย่างดุร้าย ในเวลานี้ An Ran เฝ้าดู Mo Yunqi ความคิดของเธอสงบ

บางคนอารมณ์เสียมากเวลาเจออะไรก็ไม่รู้จะรับมือยังไง อันรันเป็นคนประเภทตรงกันข้าม ยิ่งเกิดเรื่องมากเท่าไหร่ เขายิ่งสงบลง แถมยังใช้ความคิดได้ เหนือจินตนาการ สงบสติอารมณ์ แก้ปัญหา

เธอไม่ได้ไปร้องไห้ฟูมฟาย และเธอไม่พูด เธอยังต้องการแบบฟอร์มใบสมัครทุน

"มานี่สิ" เสียงของ Mo Yunqi ครอบงำ และกลุ่มคนที่อยู่รอบๆ กำลังรอดูการแสดง และ An Ran ต้องกรอกแบบฟอร์มใบสมัครทุน

"โอเค ยืนเฉยๆ มันสกปรก" โม หยุนชี่ไม่ชอบร่างกายที่สกปรกของอัน รัน โบกมือและบีบจมูกของเธอ และทำเสียงแปลกๆ บอกให้อัน รันยืนห่างจากเธอสองเมตร เพื่อไม่ให้เธอเจ็บ ถ้าเสื้อผ้าของเธอสกปรก อันรันก็หยุดตามที่โมหยุนชีบอก

กลุ่มนักเรียนรอบ ๆ กำลังดูความตื่นเต้นที่นี่ ดูเหมือนว่าทิวทัศน์ที่นี่จะไม่เหมือนใคร แม้แต่นักเรียนที่มักจะถูกรังแกโดย Mo Yunqi พวกเขาก็อยู่รอบ ๆ และรอดูเรื่องตลกของ An Ran ซึ่งขอให้เธอเกลี้ยกล่อมพวกเขา เจ้าชายผู้ทรงเสน่ห์ในใจของพวกเขาคือหร่วนจิงหยุน หร่วนจิงหยุนเป็นคู่รักในฝันของแต่ละคน อันรันคืออะไร ทำไมเธอต้องปล้นพวกเขา ทำไมเธอต้องยั่วยวนหร่วนจิงหยุน

บางคนตะโกน: "ตีเธอไร้ยางอาย"