บทที่ 313 สารภาพ

ทันทีที่ได้ยินว่าเบิกตัวเถ้าแก่โรงเตาเผา จูเหวินรุ่ยไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย แถมในใจยังมีความมั่นใจ ดูเหมือนไม่กังวลเลยสักนิดว่าเจ้าของโรงเตาเผาจะส่งผลต่อผลลัพธ์สุดท้าย

ลั่วเสี่ยวปิงจ้องมอง ใจคิดหวังว่าหลังจากนี้เขาจะสงบได้แบบนี้อยู่

จูเหวินรุ่ยสังเกตปฏิกิริยาของทางลั่วเสี่ยวปิง เห็นลั่วเสี่ยวปิงไม่มีความกลัวเลย จูเหวินรุ่ยก็เยาะเย้ยในใจ ‘เป็นแค่ลูกวัวเพิ่งเกิดแต่ไม่เกรงกลัวเสือ เขาต้องแสดงให้ผู้หญิงบ้านๆ คนนี้เห็นว่านางไม่ควรล่วงเกินใคร’

เมื่อลั่วเสี่ยวปิงกำลังเบื่อ และจูเหวินรุ่ยกำลังรอที่จะเห็นลั่วเสี่ยวปิงร้องขอความเมตตา เถ้าแก่โรงเตาเผาก็มาถึง

“ข้าน้อยคารวะท่านนายอำเภอ” เถ้าแก่เตาเผาคุกเข่าลงคารวะ แต่ใบหน้าค่อนข้างซีด บนหน้าผากมีเหงื่อออกเล็กน้อยด้วย

เมื่อเห็นเถ้าแก่เตาเผาเป็นแบบนี้ ทำให้จูเหวินรุ่ยขมวดคิ้ว

แต่เขาก็ไม่ได้คิดมาก แค่คิดว่าเถ้าแก่เตาเผาคงไม่ได้มีเรื่องอะไรทั้งนั้น อาจแค่ตกใจกับสถานการณ์ที่เป็นอยู่

กัวหงหยางให้มือปราบนำขวดผลิตภัณฑ์บำรุงผิวออกมา และถามเถ้าแก่โรงเตาเผาว่า “เจ้ารู้ไหมว่านี่คืออะไร”

เถ้าแก่โรงเตาเผา “รู้ขอรับ”

“มันผลิตจากเตาเผาของพวกเจ้าหรือไม่”

“ใช่ขอรับ!”

กัวหงหยาง “เจ้าผลิตให้ใคร”

เถ้าแก่โรงเตาเผามองไปที่หร่วนซื่อ จากนั้นมองไปที่จูเหวินรุ่ยและสุดท้ายก็สูดหายใจเข้าลึก ก่อนที่จะหมอบลงกับพื้น “ใต้เท้า อันดับแรกหอเหมยเซียงต้องการให้ข้าน้อยเผาขวดแบบเดียวกันนี้ จากนั้นคนของจูกี้ก็มาหาข้าน้อย ให้ข้าน้อยเผาขวดแบบนี้ให้พวกเขา ส่วนที่เหลือข้าน้อยไม่รู้อะไรเลย”

ระหว่างที่พูด เถ้าแก่โรงเตาเผาตัวสั่นงันงก

ถ้าสามารถย้อนเวลากลับได้ เขาจะไม่ทำเรื่องที่เสียสัจจะผิดต่อความไว้วางใจของผู้อื่นแบบนี้อย่างแน่นอน

แม้ตระกูลจูจะน่ากลัว แต่ชายคนนั้นที่ไปหาเขาก่อนที่มือปราบไปหาเขานับเป็นฝันร้ายมาก ตอนนี้ตัวเขายังเจ็บระบมไม่หาย แต่คนผู้นั้นยังพูดด้วยว่าหากเขาทำอะไรไม่เหมาะไม่ควรออกไป มันจะไม่ธรรมดาอย่างแค่การโดนซ้อม

สถานการณ์ตอนนี้...ใครกันจะสามารถมาช่วยเขาได้ล่ะ

เขากลัวมาก!

หลังจากได้ยินคำพูดของเถ้าแก่โรงเตาเผา จูเหวินรุ่ยที่เคยมีท่าทางมั่นใจพลันหน้าเสียไปทันที แววตาเจือความไม่อยากเชื่อ มองจ้องไปที่เถ้าแก่โรงเตาเผาด้วยสายตาโหดเหี้ยม

ไอ้แก่นี่ กล้าดียังไงมาหักหลังกัน

ลั่วเสี่ยวปิงเห็นจูเหวินรุ่ยอารมณ์ไม่ดี อารมณ์นางก็ดีเป็นพิเศษ

ยังดีที่มีอั้นหวู่ก้าวนำไปหนึ่งก้าว ไม่อย่างนั้นเกรงว่าเถ้าแก่โรงเตาเผาจะให้การเท็จ และตนคงต้องใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง

จากนั้นจูเหวินรุ่ยก็มีข้อแก้ตัวอีกครั้ง จนกระทั่งมีมือปราบกลับมาอีก รายงานกัวหงหยางว่าพบโรงงานใจชั่วในชุมชนแออัดทางตะวันตกของเมือง

ที่ผลิตในโรงงานใจชั่วคือผลิตภัณฑ์บำรุงผิวปลอม มือปราบเข้ายึดของที่ขโมยมา นำคนและสิ่งของทั้งหมดเข้ามา

และหนึ่งในคนของโรงงานคือลูกชายของจูฉวนฝู และแล้วเรื่องการทำและขายของปลอมก็ตกใส่หัวตระกูลจูโดยสมบูรณ์

ผู้หญิงที่ซื้อผลิตภัณฑ์บำรุงผิวปลอม เมื่อได้รู้ว่าสิ่งที่ใช้บนใบหน้าของตัวเองมาจากสถานที่อย่างชุมชนแออัด เห็นเสื้อผ้าของคนงานฝ่ายผลิตล้วนดำสกปรกก็รู้สึกอยากอาเจียนขึ้นมาทันใด

ไม่ว่าตระกูลจูมีสถานะอะไร และยิ่งไม่สนมารยาทการเลี้ยงดูที่ผู้หญิงควรมี ต่างพากันด่าสาปแช่งตระกูลจู