บทที่ 325 ครอบครัวเว่ย

อีกด้าน เมื่อเว่ยเจ๋อฉีกลับมาบ้าน ฉวี่ซื่อซึ่งหญิงชราตระกูลเว่ยก็รออยู่หน้าประตูแล้ว

เห็นเว่ยเจ๋อฉียังคงสวมชุดเมื่อวาน เสื้อผ้าสกปรกและใบหน้าช้ำเล็กน้อยด้วย จึงอดไม่ได้ที่จะก้าวไปหาด้วยความกังวล

“ฉีเอ๋อร์ เจ้ามีเรื่องอะไร รีบมาให้ย่าดูหน่อย”

เว่ยเจ๋อฉีเห็นว่าท่านย่าเป็นห่วงจริงๆ จึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิด “ท่านย่าไม่ต้องห่วง ข้าไม่ได้เป็นอะไร...”

ฉวี่ซื่อ “ได้ยินมาว่าเจ้าถูกซ้อมจนอาเจียนเป็นเลือด จะไม่เป็นอะไรได้ยังไง ย่าเรียกหมอจวนมาดูแล้ว เจ้ารีบให้หมอจวนดูหน่อย”

เว่ยเจ๋อฉีรู้ว่าถ้าตนไม่ให้หมอจวนดูท่านย่าจะเป็นกังวล จึงพยักหน้า

เมื่อเว่ยเจ๋อฉีมาถึงห้องโถงด้านหน้า เห็นว่าห้องโถงด้านหน้าไม่เพียงแต่มีหมอจวนเท่านั้น แต่ยังรวมถึงท่านปู่และพี่ใหญ่เว่ยเจ๋อเหวินก็อยู่ด้วย

หลังจากเว่ยเจ๋อฉีคารวะท่านปู่กับพี่ใหญ่แล้วจึงนั่งลงอย่างเชื่อฟังให้หมอจวนตรวจชีพจร

หมอจวนตรวจชีพจรครู่หนึ่ง จากนั้นจึงตรวจร่างกายให้เว่ยเจ๋อฉี “ฮูหยินใหญ่ นายท่านใหญ่ คุณชายห้าไม่มีอะไรร้ายแรง”

เมื่อเว่ยเจ๋อฉีได้ยินก็มองไปยังท่านย่าด้วยรอยยิ้มขี้เล่นทันที “เห็นไหมท่านย่า ข้าไม่ได้เป็นอะไรจริงๆ”

เวลานี้หมอจวนพูดต่อ “แต่ซี่โครงของคุณชายห้าหัก จึงต้องดูแลฟื้นฟูให้ดี”

เว่ยเจ๋อฉีถลึงตาใส่หมอจวน ช่างพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูดจริงๆ

แน่นอนว่าเว่ยเจ๋อฉีมองไปยังท่านย่าอีกครั้ง เห็นท่านย่าดวงตาแดงก่ำจึงเข้าไปหาทันที “ท่านย่าสูงอายุแล้วอย่าร้องไห้ ร้องไห้แล้วไม่สวยนะ”

ถูกเว่ยเจ๋อฉีพูดแบบนี้ใส่ ฉวี่ซื่อก็ทั้งโกรธทั้งขำ “ข้าอายุตั้งเท่าไรแล้ว ยังจะสวยอะไรอีก”

เว่ยเจ๋อฉี “ท่านย่าจะอายุเท่าไรก็สวยทั้งนั้น”

พูดอย่างนั้นแล้วเว่ยเจ๋อฉีก็มองไปที่ท่านปู่ของตัวเอง “ท่านปู่ว่าใช่ไหม ท่านย่าสวยใช่ไหม”

เว่ยหยวนหมิงลูบคิ้ว รู้สึกอ่อนใจกับหลานชายคนนี้

อายุตั้งเท่าไรมาถามคำถามแบบนี้ เขาไม่อายก็ต้องอาย

เพียงแต่เพิ่งคิดว่าจะตักเตือนสักสองสามคำ เว่ยหยวนหมิงก็เห็นภรรยาเฒ่ามองมาที่ตัวเองอย่างกระตือรือร้น

เว่ยหยวนหมิง “………..”

แค่กแค่ก——

“แน่นอนว่าท่านย่าของเจ้าสวยที่สุด!”

ไม่มีทางเลือก ภรรยาเฒ่าชอบฟัง ดังนั้นการพูดอะไรที่หน้าด้านสักคำก็ไม่เสียหาย

เพื่อกลบเกลื่อนความอับอายของตัวเอง หลังจากพูดจบ เว่ยหยวนหมิงจึงถลึงตาใส่เว่ยเจ๋อฉี “เจ้าพูดมา ทำไมครั้งนี้ถูกซ้อม”

ดังนั้นเว่ยเจ๋อฉีจึงจำต้องอธิบายที่มาที่ไปอย่างละเอียด

ที่แท้ตอนกำลังดูโคมไฟ เว่ยเจ๋อฉีเห็นอู๋เทียนป้ากำลังนัวเนียกับผู้หญิงไปทั่ว ตอนที่อู๋เทียนป้ากำลังจะไปนัวเนียกับผู้หญิงคนใหม่ เว่ยเจ๋อฉีได้ส่งเสียงตักเตือน จากนั้นจึงถูกซ้อม

เรื่องราวมันก็ง่ายๆ แค่นี้

ฟังจบ เว่ยเจ๋อเหวินก็ค่อนข้างหมดหนทาง “น้องห้า คราวหน้าจะใจดี ก็ต้องมั่นใจในความปลอดภัยของตัวเองด้วย ถ้าเจ้าเป็นอะไรไป ท่านปู่ท่านย่าจะเสียใจกับเจ้าแค่ไหน”

เว่ยเจ๋อฉีได้ยินคำพูดนี้ก็พลันห่อเหี่ยวไป

ทันใดนั้นเว่ยเจ๋อฉีก็นึกถึงภาพก่อนที่เขาจะหมดสติ และเล่าเรื่องที่คิดว่าแปลกให้ท่านปู่กับท่านย่าฟัง

“ท่านปู่ท่านย่า พวกท่านรู้ไหม เมื่อวานหลังจากข้าถูกซ้อม คิดว่าตัวเองกำลังจะตาย ก่อนหมดสติข้าเห็นคนที่หน้าเหมือนท่านอาหญิง ข้าคิดว่าตัวเองคงคิดถึงท่านอาหญิงมากเกินไปก็เลยเห็นท่านอาหญิงก่อนตาย”

ถ้าปกติเว่ยเจ๋อฉีพูดเรื่องตายขึ้นมา จะต้องถูกครอบครัวตำหนิอย่างแน่นอน

แต่คราวนี้คำพูดของเว่ยเจ๋อฉี กลับทำให้เว่ยหยวนหมิงและฉวี่ซื่อต่างไม่สงบ แม้แต่เว่ยเจ๋อเหวินก็มองไปที่เว่ยเจ๋อฉี

เว่ยเจ๋อฉี “…...พวกท่านเป็นอะไรไปเหรอ”

ทำไมมองเขาแบบนี้ มันน่ากลัวแปลกๆ นะ

เว่ยหยวนหมิงและภรรยาเฒ่ามองหน้ากัน จากนั้นจึงพูดอย่างจริงจังกับเว่ยเจ๋อฉี “แม่นางที่เจ้าเห็นอายุประมาณเท่าไร”

เว่ยเจ๋อฉี “……….” เขากำลังจะหมดสติ ไหนเลยจะสามารถสังเกตอะไรพวกนี้ได้