บทที่ 678 อ๋องเซ่อเจิ้งอยู่จวนอ๋องอวี้

ตอนนี้มู่กุ้ยเหรินรู้สึกเศร้าโศกมาก

เพราะเขาหาเจอลูกชายมู่ต้าฮ่าวแล้ว

แต่เป็นแค่ศพของลูกชายเท่านั้น

พบที่ใต้หน้าผา กระดูกยังหักไปหลายซี่ เนื้อบนร่างกายไม่รู้ถูกอะไรกินไปหมด ดูจากเครื่องประดับและเสื้อผ้าบนร่างกายถึงรู้ว่าเชาเป็นใคร

สาเหตุที่หาเจอ เพราะว่าโรงรับจำนำแห่งหนึ่งของเมืองหลวงหาเจอป้ายหยกของมู่ต้าฮ่าว พอตรวจสอบตามเงื่อนงำนี้ ถึงได้หาเจอคนที่เอาป้ายหยกไปจำนำ

คนที่นำป้ายหยกไปจำนำเป็นคนตัดไม้คนหนึ่ง ตอนที่ตัดไม้ได้พบศพและป้ายหยก

เนื่องด้วยเหตุนี้ มู่กุ้ยเหรินถึงหาเจอลูกชายที่หายตัวไปนาน

อยู่ดีๆเหตุใดลูกชายถึงล้มลงไปในหน้าผาจนเสียชีวิตล่ะ เขาไม่รู้ เขาแค่โกรธตัวเอง เสียลูกชายที่ดีไปอีกคน

แถมในเวลานี้ฮ่องเต้ยังให้เขานำทหารไปโจมตีอ๋องอวี้

มู่กุ้ยเหรินนึกถึงสาเหตุที่ลูกชายโดยตัวเองลงโทษโดยการกักตัว ก็รู้สึกโกรธคนอื่น

ดังนั้น มู่กุ้ยเหรินจึงรับภารกิจนี้ โดยไม่สนอะไรทั้งสิ้น

แน่นอนว่า ถึงแม้ไม่รับก็เปล่าประโยชน์

เรื่องที่ฮ่องเต้ให้ทำ เขาไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ

คนที่ดูสนุกอยู่จวนอ๋องคัง ยืนยันว่าได้เห็นอ๋องคัง

เหมือนกับคนที่พูดในเมื่อกี้นี้ อ๋องคังได้ไปที่ซ่องโสเภณี แถมยังถูกพาออกมาจากซ่องโสเภณีจริงๆ แถมยังเมาหนักมาก

แต่ไม่นานทุกคนก็ได้ยินเสียงตีนม้า

"หลบไป"มีคนตะโกน

จากนั้นก็เกิดความวุ่นวายกันในฝูงชน เสียงที่หวาดกลัวต่างๆผสมเข้าด้วยกัน

ทหารกลุ่มนี้ขี่ม้าโอบล้อมมาทางนี้ โดยไม่สนชีวิตของชาวบ้าน

ตามด้วยเสียง"ฟิ้ว" ลูกธนูลูกหนึ่งยิงออกไป ยิงตรงไปที่หลินเวยในมือของหนานเฉิน

ทันใดนั้น หนานเฉินก็หลบตัวไป

แน่นอนว่า ไม่ได้พาหลินเวยหลบไปด้วย

หลินเวยยังไม่ทันรู้สึกตัวขึ้นมา ก็ถูกลูกธนูยิงทะลุผ่านหัวใจ จากนั้นล้มลงไปกับพื้น

"ฮ่องเต้ลงคำสั่ง อ๋องอวี้ก่อกบฏ ล้อมปราบให้หมด"

มู่กุ้ยเหรินที่นั่งอยู่บนม้านั้นก็ลงคำสั่งโดยตรง

จากนั้นมู่กุ้ยเหรินยกกระบี่ในมือขึ้น ชี้ไปบนท้องฟ้า"ฆ่า"

ซ่งฉงปิงและฉีเทียนเห้าสองคนสบตากัน

ดูจากสายตาของทั้งสองคนมองออกว่า พวกเขารู้สึกแปลกใจที่ฮ่องเต้ลงมือในเวลานี้

แต่สายตาของทั้งสองคนไม่มีความกลัวแม้แต่น้อยเลย

ฉีเทียนเห้าเดินหน้าขึ้นไปก้าวหนึ่ง มองมู่กุ้ยเหรินด้วยสายตาที่เย็นชา"ช่างกล้าหาญนัก"

สี่พยางค์นี้ ทั้งเย็นชา และทรงพลังยิ่งนัก

ถึงแม้อยู่ไกล แต่มู่กุ้ยเหรินก็ได้ยินเสียงนี้

มู่กุ้ยเหรินมองฉีเทียนเห้าด้วยความหวาดกลัว"เจ้า เจ้าคือ......"

ฉีเทียนเห้าจ้องมู่กุ้ยเหริน จากนั้นค่อยๆถอดหน้ากากลง ภายใต้สายตาที่หวาดกลัวของมู่กุ้ยเหริน

"อ๋อง......"มู่กุ้ยเหรินตกใจ แถมยังเกือบจะตกลงมาจากหลังม้า

แต่ถึงแม้ไม่ได้ตกลงมา แต่ก็ลงมาจากหลังม้าแล้วจริงๆ

พอลงมาจากหลังม้า ร่างกายของมู่กุ้ยเหรินก็ถูกฝูงชนปิดบังไป ไม่มีความทรงพลังใดๆอีก

แต่ภายใต้การประคองของทหาร มู่กุ้ยเหรินก็ขึ้นหลังม้าอีกครั้ง

มู่กุ้ยเหรินมองฉีเทียนเห้าจากที่ไกล แต่ก็กลัวจะสบตากับฉีเทียนเห้า

ใช่แล้ว

"เจ้า......เป็นตัวจริงหรือตัวปลอม?"

อ๋องเซ่อเจิ้งทำสงครามอยู่ชายแดนตะวันตกไม่ใช่หรือ?เหตุใดถึงปรากฏตัวที่นี่?

ถึงแม้ถามว่าจริงหรือปลอม แต่นับบัดนี้ มู่กุ้ยเหรินรู้สึกว้าวุ่นใจยิ่งนัก

ใครจะกล้าไปปลอมตัวเป็นอ๋องเซ่อเจิ้งล่ะ?

แต่เหตุใดอ๋องเซ่อเจิ้งถึงอยู่กับคนของจวนอ๋องอวี้?

หรือว่า จวนอ๋องอวี้อยากจะก่อกบฏเพราะอ๋องเซ่อเจิ้ง?

มู่กุ้ยเหรินไม่รู้ความจริง จึงไม่รู้จะจัดการยังไงดี

หลังจากเหล่าทหารเห็นอ๋องเซ่อเจิ้งแล้ว ก็ล้วนไม่กล้าขยับ