บทที่ 786 องค์หญิงใหญ่ตัวปลอม

หลัวหงจะดูถูกใครก็แล้วแต่ แต่จะไม่มีวันดูถูกซ่งฉงปิงแน่นอน เพราะจากที่ลงมือกันในเมืองหลวง ทำให้หลัวหงรู้สึกว่าซ่งฉงปิงเป็นคนที่เจ้าเล่ห์และจัดการยาก

ดังนั้นหลังจากพูดคำพูดนั้นเสร็จ หลัวหงก็หยิบนกหวีดที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อออกมา

ซ่งฉงปิงเห็นเช่นนี้ รีบพูดกับสองคนที่อยู่ต่อหน้าว่า"ถอย"

ทั้งสามคนร่วมมือกันได้ดีมาก ท่าทางก็ไปพร้อมกัน ไม่ได้ไปทางประตู แต่ไปทางหน้าต่าง

ในขณะเดียวกัน เสียงของนกหวีดก็ดังขึ้น

จากนั้นก็มีเสียงเคลื่อนไหวส่งมาจากที่ไม่ไกล องครักษ์คนหนึ่งวิ่งมาทางนี้ ที่นำหน้านั้นยังมีหลายคนที่ใส่เสื้อดำ

ซึ่งเป็นองครักษ์มืด

องครักษ์มืดหลายคนนั้นเคลื่อนไหวตัวไวมาก ซ่งฉงปิงสามคนเพิ่งออกจากห้องอาบน้ำ องครักษ์มืดก็วิ่งเข้าไปตามหลัง

"ในห้องมีพิษ ระวังด้วย"หลัวหงออกเสียงเตือนได้ทันท่วงที

และเห็นได้ชัดว่า การโดนพิษในห้องต้องใช้เวลา ไม่อย่างงั้นหลัวหงจะยังยืนอยู่ได้อย่างไร แล้วซ่งฉงปิงจะพูดทำไมว่า'ตัวร้ายตายเพราะพูดมาก'ล่ะ?

แต่ถึงแม้เป็นเช่นนี้ คนที่มาหลังๆก็มีความหวาดกลัวบ้าง

ถึงแม้คนพวกซ่งฉงปิงก็ไวเช่นกัน แต่องครักษ์มืดของหลัวหงก็ไม่ช้า วิ่งตามหลังอย่างไว

"ไปหน้าประตู"ซ่งฉงปิงพูดกับสองคนข้างๆด้วยเสียงทุ้ม

สองคนได้ยินเช่นนี้ รีบปรับทิศทาง คนหนึ่งอยู่หน้าคนหนึ่งอยู่หลังปกป้องซ่งฉงปิงวิ่งไปทางประตู

ในระหว่างนี้ ซ่งฉงปิงหยิบของออกมาจากแขนเสื้อเรื่อยๆ แล้วมอบให้ไป๋เสาและองครักษ์

ในของเหล่านั้น มีทั้งผงยาและเข็มเงิน

ตอนที่ลมพัดมา ก็โปรยผงยา ตอนที่อยู่ทิศทางตรงข้ามกับลมพัด ก็ใช้เข็มเงิน

ทันใดนั้นจวนโหวก็วุ่นวายมาก ทั้งยุ่งเหยิงและวุ่นวาย

ในที่สุด ทั้งสามคนก็วิ่งถึงหน้าประตูจวนโหวได้อย่างราบรื่น

"รีบๆปิดประตูสิ!"

มีคนตะโกน

คนเฝ้าประตูตะลึงสักครู่หนึ่ง แล้วก็เตรียมจะปิดประตู

แต่คนเฝ้าประตูก็ช้าอยู่ดี คนพวกซ่งฉงปิงวิ่งออกจากประตูจนได้

และในขณะเดียวกัน คนเฝ้าประตูก็หยุดท่าปิดประตูไม่ทัน

ตามด้วยเสียง"ปัง" ประตูจวนโหวก็โดนปิด

"ปิดประตู!"องครักษ์มืดเดินหน้าไป ตวาด"ไอ้ไร้ประโยชน์"

คนเฝ้าประตูกลัวจนเหงื่อแตก การเคลื่อนไหวก็ไม่ค่อยราบรื่น

องครักษ์รังเกียจมาก เตะคนเฝ้าประตูไปข้างๆ

ประตูเปิดออกอีกครั้งหนึ่ง เหล่าองครักษ์ล้วนวิ่งออกไปกัน

แต่เมื่อเห็นซ่งฉงปิงที่ไม่ได้ขยับและชาวบ้านที่ล้อมรอบอยู่หน้าประตู องครักษ์เหล่านี้ก็ยืนอยู่ที่เดิม ไม่รู้จะทำอย่างไรดี

ตอนที่หลัวหงถูกลูกน้องประคองถึงหน้าประตู และเห็นสถานการณ์ต่อหน้านี้ ก็เกือบจะพ่นเลือดออกมา

เพราะจากที่ซ่งฉงปิงเข้าจวนอู่หมิงโหวจนซ่งฉงปิงออกมา รวมกันไม่เกินครึ่งชั่วโมงเอง

ในระยะเวลาสั้นขนาดนี้ คนที่ตามรถม้ามานั้นจริงๆก็ยังไม่ได้หายไปหมด และก็มีคนเดินผ่านไปผ่านมาบ้าง ดังนั้นประชาชนที่รวมตัวมากขึ้นเรื่อยๆ แถมยังมีโน้มน้าวที่จะเพิ่มขึ้นด้วย

เมื่อเผชิญหน้ากับประชาชน พฤติกรรมขององครักษ์ในจวนโหวก็เบาลงบ้าง

และองครักษ์เหล่านี้ก็มีความหวาดกลัวต่อซ่งฉงปิงด้วย

เพราะมีหลายคนล้มลงไปข้างๆอ่างอาบน้ำ ทำให้คนตกใจมาก

และเป็นเพราะเช่นนี้ ดังนั้นตอนที่หลัวหงออกมา คนเหล่านี้เพียงยืนกรานกับซ่งฉงปิงเท่านั้น ไม่ได้มีพฤติกรรมอะไร

เมื่อเห็นฉากนี้ หลัวหงพยายามระงับความโกรธในใจให้ได้ แล้วพูดกับประชาชนที่ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น"คนนี้ปลอมตัวเป็นองค์หญิงใหญ่ ให้อภัยไม่ได้ ข้าจะจับตัวนางและประหารชีวิตทันที เป็นการลงโทษ"

คำพูดนี้ของหลัวหง ถือว่าเที่ยงตรงมาก

ภาพลักษณ์ของหลัวหงในใจของประชาชนนั้น ก็เที่ยงตรงเหมือนกัน

แต่หลัวหงเพิ่งพูดเช่นนี้ออกมา ทุกคนล้วนประหลาดใจมาก

องค์หญิงใหญ่ตัวปลอม?

แล้วพวกเขาด่าผิดคนแล้วสิ?

ถ้าเป็นเมื่อก่อน มีคนปลอมตัวเป็นองค์หญิง จะต้องถูกประชาชนกล่าวหาแน่ๆ