บทที่ 824 แท้จริงแล้วไม่ใช่เหมียวยู่

วันเวลาหมุนเปลี่ยน เจ็ดวันผ่านไปแล้ว

สิ่งของที่ซ่งฉงปิงต้องการ ด้วยความพยายามของเยโม่กับฉีเทียนเห้า ในที่สุดก็หามาชดเชยจนครบ

และในช่วงเจ็ดวันนี้ เนื่องจากซ่งฉงปิงเปลี่ยนยุทธวิธีในการเปลี่ยนถ่ายเลือด จึงรับประกันได้ว่าจะไม่เกิดอันตรายใดๆ ต่อร่างกายของเยโม่ อย่างมากที่สุดก็แค่ทำให้เยโม่อ่อนเพลียไปสองวันเท่านั้น และเยหลินก็จะไม่ปฏิเสธต่อการเปลี่ยนถ่ายเลือดอีกต่อไป

สำหรับ ซ่งฉงปิงใช้ยุทธวิธีในการเปลี่ยนถ่ายอย่างไร?

ในตอนแรก ซ่งฉงปิงคิดว่าทั้งสองคนเป็นฝาแฝดกัน และยังเป็นไข่ใบเดียวกัน เลือดในร่างกายจะเข้ากันได้มากยิ่งขึ้น จะสามารถลดความเสี่ยงลงได้

ฉะนั้น แผนแรกเริ่มของซ่งฉงปิงก็คือ ทั้งสองคนจะเปลี่ยนถ่ายเลือดครึ่งหนึ่งให้กันและกัน

หลังจากยืนยันแผนการนี้ ซ่งฉงปิงยังทำการทดลองหลายชุด

เลือดของเยหลิน จะปฏิเสธเลือดกรุ๊ปเดียวกัน แต่ว่า จะไม่ปฏิเสธเลือดของเยโม่อย่างแน่นอน

ฉะนั้น จึงทำให้ซ่งฉงปิงยืนยันความคิดที่จะนำเลือดของเยโม่เข้าไปในร่างกายของเยหลิน

เพียงแต่ว่า หลังจากที่ได้ทำการทดลองแล้ว ซ่งฉงปิงก็พบว่า เลือดของเยโม่ ถึงแม้ว่าจะปฏิเสธเลือดกรุ๊ปเดียวกัน แต่สำหรับญาติสนิทที่มีความสำคัญทางสายเลือด เลือดของเยโม่กลับไม่ปฏิเสธ

อย่างไรก็ตามเยโม่มีคนสนิทที่เป็นสายเลือดเดียวกันอีกสองสามคน และมันไม่มีอะไรง่ายดายไปกว่านี้แล้ว

หลังจากยืนยันจัดนี้แล้ว ซ่งฉงปิงก็ตัดสินใจ ปล่อยเลือดครึ่งหนึ่งของเยหลิน และนำเลือดครึ่งหนึ่งของเยโม่เข้าไปบำรุงให้เยหลิน ในเวลาเดียวกัน ก็ค่อยนำเลือดของคนสนิทในสายเลือดเดียวกันกับเยโม่มาเสริมให้เยโม่อีกทีหนึ่ง

ด้วยวิธีการนี้ ในร่างกายของเยหลินก็จะเป็นเลือดพิษครึ่งหนึ่ง และเลือดของเยโม่ครึ่งหนึ่ง ส่วนเลือดของเยโม่ก็ยังคงปกติดี ไม่ได้รับผลกระทบใดๆ

เพียงแต่ว่า หลักการง่ายดายอย่างมาก แต่ภายใต้เงื่อนไขที่สมบูรณ์ เมื่อถึงขั้นตอนการทำ กลับไม่ง่ายเลย

ท้ายที่สุดแล้วสถานที่ในการผ่าตัด ก็ถูกจัดขึ้นที่สวนเพลิน

วันนี้ ที่สวนเพลินมีการเฝ้ายามทั้งด้านนอกและด้านใน แม้แต่ยุงก็ยากที่จะบินเข้ามา

ทางด้านพระราชวังนั้น เนื่องจากจัดเตรียมเอาไว้แล้ว นอกเสียจากคนสนิทของเยโม่แล้ว คนอื่นๆ ก็ไม่ทราบว่าเยโม่ออกจากพระราชวังไปแล้ว

เพื่อไม่ให้ซ่งฉงปิงเกิดการเหนื่อยล้า ฉีเทียนเห้ายังเป็นผู้ช่วยให้ซ่งฉงปิงด้วยตนเอง

การผ่าตัดครั้งนี้ เริ่มต้นขึ้นในบรรยากาศที่ตึงเครียด

หลังจากการผ่าตัดเริ่มต้นขึ้นได้ไม่นาน ในพระราชวังหนานเจียง กลับมีคนเปิดประตูพระราชวังโดยพลการ

ไม่นานนัก องครักษ์สวมชุดเกราะสีขาวกลุ่มหนึ่ง ก็บุกเข้าไปในพระราชวังหนานเจียงทันที

หลังจากคนเหล่านี้บุกเข้ามาที่พระราชวังหนานเจียง ก็เกิดการสังหารขึ้น

และคนที่เป็นผู้นำ ก็คือเหมียวยู่

"ไป ทำลายสวนเพลินให้สิ้นซาก!" เหมียวยู่นั่งอยู่บนที่นั่งกษัตริย์ของกษัตริย์แห่งหนานเจียง ด้วยท่าทางเหิมเกริมอย่างมาก

หลังจากที่รอมานาน ในที่สุดเขาก็มาถึงวันนี้

ผู้ใต้บังคับบัญชารู้สึกพึงพอใจเหมือนกันกับเหมียวยู่ จึงพาคนกลุ่มนั้นมุ่งไปที่ประตูพระราชวัง เตรียมที่จะไปยังสวนเพลิน

แต่ในเวลานี้ พวกเขากลับพบว่า พวกเขาออกไปไม่ได้

พระราชวังหนานเจียงถูกโอบล้อมไว้หมดแล้ว

เหมียวยู่ได้ยินข่าวคราว ก็รีบไปที่ประตูพระราชวังทันที

เห็นกองกำลังทหารของพระราชวังโอบล้อมเอาไว้ เหมียวยู่ก็ตกตะลึง

"นี่มัน......เป็นไปได้อย่างไร?" เหมียวยู่กล่าวอย่างไม่อยากจะเชื่อ

เหล่าทหารในชุดเกราะสีขาวที่โอบล้อมพระราชวังเอาไว้ คนเหล่านี้ ก็คือผู้พิทักษ์ของหนานเจียง แล้วก็เป็นกองกำลังของกษัตริย์แห่งหนานเจียงอีกด้วย

แต่ว่า คนเหล่านี้ไม่ใช่ว่าถูกกลอุบายของเขาหลอกล่อไปแล้วหรือ?

รอให้พวกเขามีปฏิกิริยาตอบกลับ ทั่วทั้งหนานเจียงก็ตกอยู่ในมือของเขาเสียแล้ว

"หัวหน้าเผ่าเหมียวคิดว่าคนของข้าจะถูกเจ้าหลอกล่อไปแล้วอย่างแน่นอน อีกทั้งข้าไม่อยู่ในพระราชวัง เจ้าจึงไม่เป็นกังวลใช่หรือไม่?"

ในเวลานี้ มีเสียงดังทอดเข้ามา

เหมียวยู่ได้ยินเช่นนั้น ก็มีสีหน้าตื่นตกใจ "เจ้า——ทำไมเจ้าถึง——"

"ทำไมข้าถึงได้มาอยู่ที่นี่นะหรือ?" เยโม่หัวเราะเยาะ จากนั้นก็หยิบถุงเงินออกจากในอ้อมแขนทันที "สิ่งนี้ หัวหน้าเผ่าน่าจะคุ้นเคยกับมันดีใช่หรือไม่?"

ถุงเงินนั้น เป็นสิ่งที่เหมียวยู่มอบให้แก่คนรับใช้คนนั้นของสวนเพลิน