บทที่ 1004

“ออกไปให้หมด” ประมุขแคว้นออกคำสั่งเหล่าขุนนาง จากนั้นก็ส่งสัญญาณให้มั่วซินหมัวมัว พาเฟิ่งจิ่วเหยียนเข้ามา

สองเค่อยามต่อมา เฟิ่งจิ่วเหยียนก็มาถึงห้องบรรทม

นางอยู่ในชุดสีเข้ม ใบหน้าสุขุมเยือกเย็น

ประมุขแคว้นซีหนี่ว์ไล่ข้าหลวงทุกคนออกไป เหลือไว้เพียงมั่วซินหมัวมัวคนเดียว

“ท่านแม่ของข้าอยู่ที่ใด” เฟิ่งจิ่วเหยียนถามเข้าประเด็นทันที

ประมุขแคว้นกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “นั่งลงคุยกันก่อนสิ”

เฟิ่งจิ่วเหยียนยืนอยู่ตรงนั้น ไม่ขยับ

นางจ้องประมุขบนเตียงอย่างแน่นิ่ง

ไม่เจอกันเพียงไม่กี่เดือน อาการป่วยของประมุขแคว้นซีหนี่ว์ยิ่งหนักขึ้นเรื่อย ๆ

เฟิ่งจิ่วเหยียนกล่าวอย่างไม่รีบร้อน

“ท่านต้องการตามหาซู่ยวน หากไม่มีอะไรผิดพลาด ท่านแม่ของข้าคือ…”

ประมุขแคว้นยิ้มมุมปากเบา ๆ

“เจ้าก็รู้นี่ ว่าแม่ของเจ้าหน้าคล้ายหลายส่วน…แค่ก…