ตอนที่ 118
บทที่ 118
September 17, 2026
เฟิ่งเหยียนเฉินร้องทุกข์ขอความเป็นธรรมในตอนนี้ ทำเอาทุกคนตกใจ
คดีเมื่อสองปีก่อน เขานำกลับมาพูดในตอนนี้? ผ่านไปตั้งนานขนาดนั้นแล้ว ยังจะสืบชัดเจนได้อย่างไร?
เซวียฉือพูดโต้เถียงขึ้นมาทันทีว่า
“คุณชายใหญ่เฟิ่ง เจ้ามีความคับข้องใจอะไร ก็ควรไปร้องทุกข์ที่ศาลต้าหลี่ ตอนนี้มาร้องทุกข์ต่อหน้าพระพักตร์ คนไม่รู้จะคิดว่ากฎหมายแคว้นหนานฉีเราไม่เข้มงวด!”
คนบ้าคนนี้! เขาคิดอยากทำอะไร?
นายท่านเฟิ่งก็คิดไม่ถึงว่าเฟิ่งเหยียนเฉินจะทำเช่นนี้
เขารีบลุกขึ้นมา พร้อมพูดขึ้นมาว่า “ฝ่าบาท บุตรชายของกระหม่อมไม่มี...”
เฟิ่งเหยียนเฉินพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงแน่วแน่ว่า
“เมื่อสองปีก่อน กระหม่อมได้รับมอบหมายให้นำส่งอาหารบรรเทาสาธารณภัย เดินทางผ่านโป๋โจว ถูกกลุ่มโจรซุ่มโจมตี...”
เซวียฉือกระโดดออกมาทันที พร้อมพูดขึ้นมาอย่างขุ่นเคืองว่า
“เฟิ่งเหยียนเฉิน ยังกล้าพูดถึงเรื่องนั้นอีก!
“ไม่ใช่เพราะเจ้าคาดการณ์ผิด มุ่งมั่นที่จะเดินเส้นทางนั้น พวกพี่น้องก็จะไม่ต้องตาย!”
เขาชิงพูดโจมตีขึ้นมาก่อน บ่งชี้ว่าเป็นความผิดของเฟิ่งเหยียนเฉิน
เหล่าขุนนางหวนคิดถึงเรื่องนี้ ต่างก็พูดวิพากษ์วิจารณ์กันขึ้นมา
“ที่แท้ก็เป็นเรื่องนั้น สรุปจบคดีไปนานแล้วไม่ใช่หรือ? ตอนนี้ยังจะพูดขึ้นมาอีกทำไม?”
“เฟิ่งเหยียนเฉินทำงานบกพร่อง ควรได้รับการลงโทษ เขายังจะมีอะไรไม่พอใจอีก?”
“หรือเรื่องนี้ยังมีอะไรซ่อนอยู่?”
เซียวอวี้มองดูเฟิ่งเหยียนเฉินด้วยสายตาเฉียบเย็น
“พูดต่อ เจ้าได้รับความอยุติธรรมอะไร”
เฟิ่งเหยียนเฉินพูดขึ้นมาว่า
“ข้าน้อยไม่ได้คาดการณ์ผิดพลาด แต่ถูกคนหักหลัง”
เหล่าขุนนางต่างมองหน้ากัน
มีเรื่องแอบแฝงจริงๆ ด้วย?
ทว่าใครเป็นคนหักหลังเฟิ่งเหยียนเฉิน?
นั่นเป็นอาหารเพื่อบรรเทาสาธารณภัย ใครกันที่จิตใจโหดเหี้ยมอำมหิตขนาดนี้
เฟิ่งเหยียนเฉินยื่นมือชี้
“คนที่หักหลังข้าก็คือพลทหารคนปัจจุบัน เซวียฉือ!”
เซวียฉือสะดุ้งสั่นเทา จากนั้นก็ยืนต่อหน้าพระพักตร์ พร้อมพูดโต้เถียงว่า
“ฝ่าบาท กระหม่อมถูกใส่ร้าย!
“กระหม่อมไม่เคยกระทำเรื่องเช่นนี้!
“ไม่รู้ว่าทำไมคุณชายใหญ่เฟิ่งถึงใส่ร้ายกระหม่อม...”
เซียวอวี้ไม่ได้เชื่อคำพูดเฟิ่งเหยียนเฉินฝ่ายเดียว พร้อมถามขึ้นมาว่า
“มีหลักฐานไหม”
เฟิ่งเหยียนเฉินพยักหน้าอย่างหนักแน่น พร้อมพูดขึ้นว่า “มี พ่ะย่ะค่ะ”
เซวียฉือเงยศีรษะขึ้นมาอย่างไม่อยากเชื่อ
มีอะไร?
เฟิ่งเหยียนเฉินยับยั้งอารมณ์ไว้ พร้อมกัดฟันพูดขึ้นมาอย่างชัดเจนว่า
“ฝ่าบาท ตอนนั้นเซวียฉือเป็นลูกน้องของข้าน้อย เดิมก็อยู่ในรายชื่อผู้นำส่งอาหารบรรเทาสาธารณภัย แต่ก่อนออกเดินทางสองวัน เขาอ้างว่าแม่ของเขาป่วยหนัก ต้องกลับบ้านไปดูแล จึงไม่ได้ออกเดินทางร่วมกับพวกเรา นัดกันไว้ว่าจะไปเจอกันที่โป๋โจว
“โป๋โจวมีกลุ่มโจรกำลังอาละวาด ลักษณะพื้นภูมิเต็มไปด้วยภยันตราย ข้าน้อยวางแผนเตรียมเส้นทางลับไว้ตั้งแต่แรกแล้ว มีเพียงคนที่ร่วมขนส่งของเท่านั้นที่รู้
“เซวียฉือก็เป็นหนึ่งในนั้น
“หลังจากถูกโจรซุ่มโจมตี คนที่รอดชีวิตและรู้เส้นทางลับ มีเพียงข้าน้อยกับเซวียฉือ
“ภายหลังเซวียฉือมีความดีความชอบเพราะตามหาเจออาหารสิ่งบรรเทาทุกข์พบ ถูกเลื่อนตำแหน่งให้เป็นพลทหาร