บทที่ 165

จวนตระกูลมู่หรง

มู่หรงฉานได้รับจดหมายจากพี่ชายมู่หรงเจี๋ย รอยยิ้มอ่อนหวานมีเมตตา

สาวใช้หลิวซวี่ พูดขึ้นมาอย่างใส่ใจว่า

“คุณหนู มีเรื่องอะไรทำให้ดีใจขนาดนี้หรือ?”

ท่าทีมู่หรงฉานเงียบสงบ พูดขึ้นมาด้วยเสียงอ่อนหวานว่า

“พี่ชายทำศึกได้ชัยชนะ”

หลิวซวี่พูดขึ้นมาอย่างดีใจว่า “ดีมากเลย!”

แต่ไม่ช้า มู่หรงฉานก็เริ่มโศกเศร้าบ้าง

“ท่านอ๋องยังคงไม่ตอบจดหมายหรือ?”

หลิวซวี่ก้มศีรษะ พร้อมพูดขึ้นมาว่า

“คุณหนู ท่านอย่าคิดมาก ท่านอ๋องมีงานราชการมาก...”

มู่หรงฉานพูดแทรกขึ้นมาว่า

“เจ้าไม่ต้องโกหกข้า ข้ารู้ การเข้าวังเพื่อร่วมการคัดเลือกโดยพลการ ท่านอ๋องไม่มีทางพอใจ ดังนั้นตอนแรกที่เข้าร่วมการคัดเลือก ข้าจึงปิดบังเขา ไม่กล้าบอกกับเขา”

“ยังไงความจริงก็เป็นสิ่งที่ไม่อาจปิดบังได้

“แต่ข้าไม่เสียใจ”

หลิวซวี่พูดขึ้นมาว่า “คุณหนูเกิดมาพร้อมกับความโชคลาภ วัดเล็กๆ ย่อมไม่เพียงพอสำหรับท่าน”

มู่หรงฉานมองดูใบหน้าในคันฉ่อง ที่คล้ายคลึงกับพี่สาวลูกพี่ลูกน้องใบนั้น ท่าทีจริงจังแน่วแน่

“ท่านอ๋องไม่ได้บอกข้าเพียงครั้งเดียวว่า ให้อยู่ในวัดอย่างสงบ ข้าถึงจะปลอดภัยราบรื่น เขากำลังกลัวอะไรกันแน่?

“ข้ารู้ว่าเขากับพี่สาวลูกพี่ลูกน้อง ฝ่าบาทเป็นศิษย์สำนักเดียวกัน ผูกพันกันอย่างลึกซึ้ง ด้วยเหตุพี่สาวลูกพี่ลูกน้อง เขาจึงดีกับข้ามาก เขาไม่มีทางคิดร้ายกับข้า

“แต่ข้าก็มีเส้นทางตนเองที่จะเดิน

“พี่ชายถูกย้ายไปยังชายแดนใต้ ดูเหมือนเลื่อนตำแหน่งแต่ความจริงนั้นลดลง เขานึกว่าสถานที่ห่างไกล อำนาจของฮ่องเต้ไปไม่ถึง ฝ่าบาทไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับที่เขากระทำพวกนั้นหรือ

“ข้ามีสกุลเป็นมู่หรง จะต้องฟื้นฟูความรุ่งโรจน์ของตระกูล”

อีกอย่าง ข้าจะทำให้ดียิ่งกว่าพี่สาวลูกพี่ลูกน้อง

……

ผ่านไปหลายวัน หญิงดีงามที่ถูกคัดเลือกเข้าวัง

มีมู่หรงฉานเพียงคนเดียวที่มีสถานะค่อนข้างสูง ได้เป็นถึงกุ้ยเหริน เข้าอยู่ตำหนักฟางเฟย

ในวันเดียวกัน ฮ่องเต้ก็มีรับสั่งให้นางไปเข้าเฝ้าในห้องทรงพระอักษร

ไม่เพียงหญิงดีงามที่เพิ่งเข้าวังมาใหม่อิจฉาตาร้อน แม้แต่เหล่านางสนมที่เข้าวังมานานแล้ว ฮ่องเต้ยังไม่เคยมีรับสั่งให้เข้าเฝ้าเช่นนี้

เป็นครั้งแรกที่มู่หรงฉานจะได้เห็นพระพักตร์ จึงตั้งใจแต่งตัวอย่างประณีต

บุรุษที่อยู่บนตำแหน่งสูงศักดิ์คนนั้น เป็นเหมือนอย่างที่นางคาดคิดไว้ หล่อเหลาอย่างไม่ธรรมดา เป็นเหมือนดั่งเทพ

นางหลุบตาลงเล็กน้อย พร้อมถวายบังคมอย่างนอบน้อม

“หม่อมฉันถวายบังคมฝ่าบาท”

เซียวอวี้มองดูใบหน้าที่คล้ายคลึงกับหรงเฟย ก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงคนในอดีต

สีหน้าของเขาน่าเกรงขาม แลดูค่อนข้างห่างเหินผู้คน

“เราเคยรับปากหรงเฟย จะดูแลตระกูลมู่หรงเป็นอย่างดี”

“ในเมื่อเจ้าเข้ามาในวัง เราแต่งตั้งเจ้าเป็นสนม จะแต่งตั้งอย่างเป็นทางการหลังปีใหม่ แต่เจ้าจำไว้ ต้องประพฤติตนให้ดี อย่าสร้างปัญหาเดือดร้อน”

หลิวซื่อเหลียงประหลาดใจอย่างมาก

ฮ่องเต้ตรัสคำไหนคำนั้น ฝ่าบาทรับปากแต่งตั้งตำแหน่งสนม ช่างให้ความสำคัญจิ้งกุ้ยเหรินจริงๆ!

มู่หรงฉานขอบพระทัยอย่างยิ้มแย้ม แต่ในใจนั้นไม่มีความสุข

สิ่งที่นางต้องการ ไม่ใช่แค่ตำแหน่งสนม