ตอนที่ 1716
บทที่ 1716
17 กันยายน 2569
ครึ่งเดือนต่อมา
ด้านหลังเขา
ตงฟางซื่อยืนอยู่เพียงลำพังหน้าหลุมศพของภรรยา ราวกับร่างหนึ่งที่ไร้วิญญาณ
เฟิ่งจิ่วเหยียนเดินเข้ามา
“ข้าจะไปแล้ว”
นัยน์ตาของตงฟางซื่อฉายแววผิดแปลกจากเดิมวูบหนึ่ง จากนั้นก็กลับสู่ความสงบ
“ไปกันให้หมดเถอะ”
เฟิ่งจิ่วเหยียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“หลายวันก่อน ข้าพบอู๋เซียงแล้ว แต่... ข้าก็ยังฆ่าเขาไม่ได้ ปล่อยให้เขาหนีไปได้อีกครั้ง”
ตงฟางซื่อหันมามองนาง ด้วยแววตาร้อนรุ่ม
“เขาอยู่ที่ใด!!”
เฟิ่งจิ่วเหยียนมีท่าทีสุขุมเยือกเย็น
“ตอนนี้เขาไปที่ใดแล้ว ข้าไม่รู้
“แต่ข้าเชื่อว่า หากท่านไม่ลุกขึ้นสู้ ท่านจะไม่มีวันหาเขาเจอ ความแค้นของพี่สะใภ้ ท่านจะไม่มีวันล้างแค้นได้”
ตงฟางซื่อยิ้มอย่างขมขื่น
“ซูฮ่วน จนถึงตอนนี้ เจ้ายังคิดว่าข้าไม่ผิดใช่หรือไม่?”
สายตาของเฟิ่งจิ่วเหยียนสงบนิ่ง
“ความผิดไม่ได้อยู่ที่ท่าน พี่น้องสองคนนั้นของอู๋เซียง เป็นข้ากับท่านที่ร่วมกันฆ่า ท่านมีพี่สะใภ้ ส่วนข้างกายข้า... ก็มีหร่วนฝูอวี้ อู๋เซียงไม่กล้าจับหร่วนฝูอวี้ แต่จับแค่พี่สะใภ้ไป นั่นแสดงว่าเขากลัวคนที่แข็งแกร่งและรังแกคนที่อ่อนแอ ท่านตงฟาง ท่านกับข้าได้ฆ่าสองคนนั้น ก็เท่ากับได้ช่วย ‘พี่สะใภ้’ นับไม่ถ้วน ข้าคิดว่า ท่านเหมาะสมกับตำแหน่งผู้นำพันธมิตรอู่หลิน”
ตงฟางซื่อสีหน้าดูหม่นหมอง
“ในเมื่อเป็นเช่นนั้น เหตุใดแม้แต่เจ้าก็ยังต้องออกจากพันธมิตรอู่หลินด้วย?”
ในดวงตาของเฟิ่งจิ่วเหยียนปกคลุมด้วยความเยือกเย็น
“ที่บ้านเกิดเรื่อง ต้องรีบกลับไป ท่านตงฟาง ท่านกับข้าหวังว่าจะได้พบกันอีก”
เรื่องของที่บ้าน เฟิ่งจิ่วเหยียนไม่เคยบอกผู้ใด
แม้แต่ชื่อ ‘ซูฮ่วน’ ที่ใช้ก็ยังเป็นนามแฝง
ดังนั้นจึงไม่มีใครรู้ว่าบ้านของนางอยู่ที่ใด
หลังการจากกันครั้งนี้ ตงฟางซื่อก็ไม่ได้ข่าวคราวของนางเป็นเวลานาน
พันธมิตรอู่หลินไม่มีรองหัวหน้าซูแล้ว หร่วนฝูอวี้จึงจากไปเช่นกัน
การพบกันอีกครั้ง ก็เป็นหลายปีต่อมา
ในเวลานั้นเฟิ่งจิ่วเหยียนมาที่หมู่บ้านเสิ่นเจียอู่ เมื่อเดินผ่านลานเล็ก ๆ ที่คุ้นเคย ก็จะนึกถึงฮูหยินตงฟางที่อ่อนโยนและใจดีผู้นั้น
ถึงแม้นางจะพบอู๋เซียง และล้างแค้นให้ฮูหยินตงฟางได้แล้วก็ตาม
แต่คนที่ตายไปแล้ว ย่อมไม่มีวันกลับมาอีกแล้ว
นางรู้สึกเสียใจอย่างมาก ที่ตอนนั้นฮูหยินตงฟางนำขนมแป้งอบที่ทำเอง มาให้นางชิม นางกลับตอบด้วยคำพูดที่ตรงไปตรงมาเช่นนั้น แทนที่จะมีความอดทนและให้กำลังใจมากกว่านี้หน่อย
ภายหลัง หมู่บ้านเสิ่นเจียอู่ไม่มีอีกแล้ว
พันธมิตรอู่หลินก็หายไปเช่นกัน
ยุทธภพไร้ผู้นำ มีอิสระ แต่กลับวุ่นวาย
พันธมิตรอู่หลินกลายเป็นอดีต เหล่าเด็กหนุ่มในตอนนั้น กลายเป็นหนวดเครารุงรัง และบางทีก็ไม่อาจใช้ดาบเล่มใหญ่ได้อีก
ทว่าทุกครั้งที่พวกเขาพูดถึงเรื่องราวที่ผ่านมา ประกายในแววตานั้น ราวกับสามารถย้อนกลับไปยังช่วงเวลานั้นได้
หลายสิบปีผ่านไป
ในวันเกิดครบสี่สิบปีของตงฟางซื่อ เขาก็วางมืออย่างเป็นทางการ
เขาไม่ได้แต่งงานอีก และไม่มีลูก