ตอนที่ 1719
บทที่ 1719
17 กันยายน 2569
ฮ่องเต้ซวี่หยางทรงเลือก “ใยแมงมุม”
แต่ในใจเขาก็ยังไม่ละทิ้งถานไถหมิ่น
การจะสร้าง “ใยแมงมุม” นั้น หาใช่จะทำสำเร็จได้ในชั่วข้ามคืน
เขาเชื่อมั่นว่า ขอเพียงมีเวลามากพอ ไม่ช้าก็เร็วถานไถหมิ่นจะต้องเปลี่ยนใจ และกลับมาอยู่ข้างกายเขา
ถึงอย่างไรสามีของนางผู้นั้น ก็ดูธรรมดาเหลือเกิน
เขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่า ถานไถหมิ่นชอบชายผู้นั้นตรงที่ใด!
หารู้ไม่ว่า หนึ่งในความแตกต่างระหว่างพวกเขาอยู่ตรงที่ สามีของถานไถหมิ่น จะไม่ยอมให้นางทำสิ่งที่เหน็ดเหนื่อยเพียงนั้น ในขณะที่กำลังตั้งครรภ์
ฮ่องเต้ซวี่หยางนำชายผู้นั้นมาเป็นตัวประกัน และพากลับเมืองหลวงพร้อมกัน
ตลอดทาง เขาเห็นอยู่ตลอดว่า ชายผู้นั้นวนเวียนอยู่รอบถานไถหมิ่น ทั้งป้อนน้ำให้นาง ทั้งยังเป็นห่วงว่านางจะวิงเวียนเพราะนั่งรถม้า
ฮ่องเต้ซวี่หยางทรงเยาะเย้ยในใจ
เดิมทีถานไถหมิ่นหาใช่หญิงสาวประเภทอ่อนแอไม่ แม้แต่ขี่ม้านางก็ยังไม่กลัว จะวิงเวียนเพราะนั่งรถม้าได้อย่างไร?
ชายผู้นั้น ช่างไม่รู้ประสีประสา ไม่เข้าใจถานไถหมิ่นเลยแม้แต่น้อย
ฮ่องเต้ซวี่หยางคิดว่าเขาสามารถควบคุมทุกสิ่งได้
แต่ไม่คาดคิดเลยว่า เขากลับบีบบังคับหญิงอันเป็นที่รักจนถึงขั้นเสียสติ
ถานไถหมิ่นตั้งครรภ์อยู่ ก็ยังต้องควบคุมการสร้าง “ใยแมงมุม” ทั้งยังต้องลงมือสร้างกลไกภายใน “ใยแมงมุม” ด้วยตัวเอง
นางยุ่งอยู่กับการทำงานทั้งวันทั้งคืนอีกครั้ง
สุดท้าย ลูกคนแรกของนาง ก็เสียชีวิตอยู่ในครรภ์
การตายของลูก เป็นการกระทบจิตใจอย่างใหญ่หลวง
ทว่า สิ่งที่ทำให้ถานไถหมิ่นสะเทือนใจยิ่งกว่านั้นคือ ในระหว่างที่กำลังขุดอุโมงค์ลึก นางก็ได้พบกับหลุมศพหมู่
ศพเหล่านั้นล้วนเป็นทหารจากแคว้นศัตรูที่พ่ายแพ้สงครามในอดีต รวมทั้งยังมีราษฎรที่มือเปล่าไร้อาวุธด้วย
แต่ที่นางจำได้แม่นยำคือ ตอนนั้นฝ่าบาททรงเคยรับปากกับนางว่า จะไม่ฆ่าคนเหล่านั้น
เขาเคยรับปากแล้ว!
ผลสุดท้าย เขาก็ยังทำลับหลังนาง สังหารคนตั้งมากมาย...
หลุมศพหมู่ใต้ดิน กลายเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่บีบคั้นถานไถหมิ่น