บทที่ 394

ใบหน้าของเฉียวม่อเต็มไปด้วยตื่นตระหนกตกใจในทันที

อีกก้าวเดียวเท่านั้น นางก็จักสามารถหนีออกไปได้แล้ว

จู่ ๆ หอกด้ามหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้น พลางบังคับให้นางต้องถอยหลังกลับไป

ทั้งด้านในประตูและบนกำแพง ทุกคนต่างพากันมองดูฉากตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ

พร้อมทั้งผู้ที่ถือหอกก็ค่อย ๆ ปรากฏตัวเข้ามาอยู่ในสายตาของทุกคนอย่างช้า ๆ

คนผู้นั้นสวมหน้ากาก ดูคล้ายกับอดีตท่านแม่ทัพน้อยเป็นอย่างมาก

เหล่ากองทัพอินทรีเหินต่างก็มีท่าทีสับสนไปในทันที

คนอื่น ๆ ย่อมมีอาการเช่นเดียวกัน

ขณะที่คนผู้นั้นก้าวมาข้างหน้า เฉียวม่อจึงทำได้เพียงก้าวถอยหลังเท่านั้น

สายฝนที่ตกโปรายปรายลงมา ทำให้การมองเห็นของนางพร่ามัว

หากแต่เฉียวม่อมั่นใจเป็นอย่างมากว่า ผู้ที่สวมใส่หน้ากากอยู่ตรงหน้านางนั้น หาใช่ใครอื่นไม่ ย่อมต้องเป็นศิษย์พี่ของนางเฟิ่งจิ่วเหยียน...

บนกำแพงนั้น เซียวอวี้ถึงกับขมวดคิ้วลงเล็กน้อย

เฉียวม่อยังคงต้องการหนทางหนี

เมื่อเห็นว่าข้างกายของเฟิ่งจิ่วเหยียนมีช่องโหว่ นางจึงรีบเอี่ยวตัวเพื่อเบี่ยงหนี

ทว่า เพียงแค่เฟิ่งจิ่วเหยียนขว้างหอกออกไปนั้น ก็สกัดกั้นให้นางต้องล่าถอยกลับไปในทันที

เฉียวม่อยังคงมิยินยอม พลางเอ่ยออกมาด้วยความเกรี้ยวกราดว่า

“หลีกไป!”

เพียงแค่เฟิ่งจิ่วเหยียนปล่อยมือนั้น หอกด้ามยาวพลันหล่นออกมาจากมือนางในทันที

เฉียวม่อรู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก

ไม่มีทางที่ศิษย์พี่จักยอมปล่อยนางไปเช่นนี้แน่

นี่คือ...การประกาศสงคราม

เฉียวม่อหรี่ตาลงเล็กน้อย ก่อนรีบพุ่งเข้าไปเพื่อปล่อยหมัดในทันที

เฟิ่งจิ่วเหยียนใช้มือข้างเดียวรับหมัดของนาง ก่อนจะจับมือของเฉียวม่อเอาไว้

หลังจากนั้นก็ใช้แรง

แควก!

ไหล่ของเฉียวม่อหลุดออกมาในทันที

ทว่า เฉียวม่อกลับมีปฏิกิริยาตอบกลับที่ว่องไว ไม่นานนักนางก็ปรับกระดูกของตนให้กลับมาเข้าที่ตามเดิม

พร้อมทั้งหยิบดาบที่มิรู้ว่าผู้ใดทำหล่นลงพื้นขึ้นมา

เมื่อมีอาวุธเช่นนี้ การโจมตีของเฉียวม่อจึงมีพลังมากยิ่งขึ้น

รอบด้านที่รายล้อมไปด้วยเม็ดฝน เฟิ่งจิ่วเหยียนยกเท้าขึ้นและโจมตีไปที่ร่างกายส่วนล่างของเฉียวม่อในทันที

เมื่อเฉียวม่อประคองร่างกายของตนเองกลับมายืนมั่นคงได้อีกครั้ง นางพลันหันกายกลับไปเพื่อโจมตี

ทั้งสองคนจึงเริ่มต่อสู้กันอีกครั้ง

หาได้มีคนอื่นเข้ามาแทรกแซงไม่

องค์หญิงใหญ่ที่ถูกดึงดูดความสนใจไปนั้น นางหาได้สังเกตเห็นไม่ ว่ามีคนกำลังเข้าใกล้ตัวนางอยู่

เพียงพริบตาเดียว คนผู้นั้นพุ่งเข้ามาจับดาบที่นางถือจากด้านหลัง ก่อนจะปลดดาบเล่มนั้นออกมาในทันที

ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนทำให้องค์หญิงใหญ่มิทันได้เตรียมรับมือ

นางเผยท่าทีเกรี้ยวกราดออกมาในทันที เมื่อเห็นว่าเป็นเฉินจี๋นั้น

ยังมิทันที่องค์หญิงใหญ่จักได้สั่งสอน เฉินจี๋ก็จับมือนางไพล่หลัง พร้อมทั้งนำตัวนางขึ้นไปที่กำแพงในทันที

ด้านบนกำแพง

เซียวอวี้จ้องมองไปยังคนสองคนที่อยู่ด้านล่าง

พวกเขาต่อสู้เข้าโรมรันกันจนยากที่จะแยกออกจากันได้

ทว่า เห็นได้ชัดว่าเฉียวม่อทุ่มสุดตัวในการต่อสู้ในครานี้ แต่อีกฝ่ายเพียงใช้แรงไปแค่เจ็ดส่วนเท่านั้น

ผลัก!