บทที่ 42

เมื่อได้ยินว่าผนังด้านในของฮองเฮาได้รับความเสียหาย นิ้วมือทั้งห้าใต้แขนเสื้อยาวของเซียวอวี้แปรเปลี่ยนเป็นกำหมัดแน่น

ฮองเฮาสร้างเรื่องโกหกหลอกลวงจริง ๆ !

ในคืนอภิเษกสมรสนั้น เขาไม่น่าใจอ่อนเลย !

เขาสติกระเจิงจวนจะระเบิด ก็มีหมัวมัวนางหนึ่งในนั้นเอ่ยถามขึ้น

“บ่าวริซักถาม เวลาปกติฮองเฮามักจะเต้นรำหรือไม่ก็ขี่ม้าหรือไม่?”

เหลียนซวงตอบอย่างลนลาน : “ใช่เจ้าค่ะ! ใช่เจ้าค่ะ!”

หมัวมัวผู้นั้นเข้าใจอย่างถ่องแท้ จึงกราบทูลกับเซียวอวี้ต่อ

“ฝ่าบาท สถานการณ์เช่นนี้มีไม่มากนัก สิ่งที่พบเห็นได้ทั่วไปของเหล่านางสนมในพระราชวัง ทุกคนล้วนเป็นหญิงสาวที่มักจะถูกเลี้ยงให้สงบเสงี่ยมอยู่ในเรือน ดังนั้นผนังด้านในจึงไม่ได้รับความเสียหาย”

“ทว่าสถานการณ์ที่เหมือนกับฮองเฮาเช่นนี้ ก็เคยเจอมาบ้าง การเต้นรำและการขี่ม้า ถ้าหากรุนแรงเกินไป จะทำให้ผนังภายในของสตรีได้รับความเสียหายไม่มากก็น้อย”

“ดังนั้นบ่าวจึงถามออกมาเช่นนี้”

เซียวอวี้ถามด้วยเสียงเยือกเย็น

“บอกเรามาก็พอว่าฮองเฮาบริสุทธิ์หรือไม่”

หมัวมัวทั้งสองพยักหน้าทั้งคู่

“กราบทูลฝ่าบาท ถึงแม้ผนังด้านในได้รับความเสียหาย ทว่าฮองเฮายังไม่เคยผ่านเรื่องอย่างว่า จุดนี้ พวกบ่าวมั่นใจอย่างมาก”

อย่างไรเสียพวกนางก็เป็นผู้อาวุโสในพระราชวัง ในฐานะที่เป็นสตรี เข้าใจความยากลำบากของสตรีในวังเป็นอย่างดี ดังนั้นจะไม่ปล่อยผ่านคนที่เล่นตุกติกหาทางเอาตัวรอด แล้วก็ไม่ใส่ร้ายหญิงสาวที่บริสุทธ์

ความเคร่งขรึมบนสีหน้าของเซียวอวี้เบาบางลง

ตอนนี้ เฟิ่งจิ่วเหยียนสวมใส่อาภรณ์เสร็จสรรพเดินออกมา

สีหน้าของนางเรียบนิ่งดั่งปกติ

ทว่านางคุกเข่าไปทางเซียวอวี้อย่างกระทันหัน

“หม่อมฉันวอนขอได้โปรดอย่าให้เรื่องการตรวจร่างกายในค่ำคืนนี้แพร่งพรายออกไป ไม่เช่นนั้นต่อให้หม่อมฉันยังบริสุทธิ์ ก็ยากที่จะหยุดยั้งความสงสัยของผู้คนได้!”

เซียวอวี้ยังคงสีหน้าขมึงทึง

“แม้ว่าเรื่องที่เจ้าบริสุทธิ์เป็นความจริง แต่ข่าวลือในพระราชวังก็ได้แพร่กระจายออกไปแล้ว ความหายนะนี่เจ้าเป็นผู้ก่อ หากไม่สามารถทำให้เรื่องนี้สงบลงได้ เรา ก็ยังคงจะถอดถอนฮองเฮาอยู่ดี”

“หม่อมฉันคิดว่า ควรจะสืบสาวหาผู้ริเริ่มปล่อยข่าวลือนี้เพคะ!”

เซียวอวี้ไม่ได้ประหลาดใจกับคำขอนี้ของนาง

ทว่า...

“ข่าวลือนี้ เจ้าสืบสาวได้อย่างชัดเจนงั้นหรือ”

หลิวซื่อเหลียงก็เห็นด้วยกับคำพูดของฮ่องเต้

แม้หวงกุ้ยเฟยก็ยังล้มเลิกไปแล้ว หาสืบข้อมูลได้ไม่ชัดเจย ฮองเฮาจะสืบสาวอะไรออกมาได้อีก?

เฟิ่งจิ่วเหยียนเงยศีรษะขึ้น สบตากับเซียวอวี้โดยตรง พูดอย่างเด็ดเดี่ยว

“จะสืบสาวได้สำเร็จหรือไม่ กรุณาให้หม่อมฉันได้ลองดูสักครั้งนะเพคะ”

สีหน้าของเซียวอวี้เปลี่ยนไปเล็กน้อย ไม่เยือกเย็นราวกับช่วงก่อนหน้านี้แล้ว

“ฮองเฮาไม่กลัวหรือว่าสืบอะไรไม่ได้ กลับจะทำให้เรื่องวุ่นวายนี้มันหนักข้อมากกว่าเดิม”