ตอนที่ 489
บทที่ 489
September 17, 2026
เซียวอวี้มั่นใจว่า เรื่องที่ตนเองเคยทำ จะไม่มีวันลืมอย่างเด็ดขาด
เขาไม่เคยแตะต้องหรงเฟย!
ถึงแม้จะเมาสุรา เขาก็ไม่ถึงกับทำเรื่องต่ำทรามเช่นนั้น
ทว่าหรงเฟยก็ดูเหมือนไม่มีเหตุผลที่จะโกหก
พวกเขาเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่วัยเยาว์ และยังเป็นสหายร่วมเรียนมาด้วยกัน ในตอนแรกที่เขาขึ้นครองบัลลังก์ นางก็ช่วยเหลือเขาอย่างเต็มที่ นางจะโกหกเรื่องราวใหญ่โตเช่นนี้ได้อย่างไร
หรงเฟยสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และฝืนยิ้ม ทว่านัยน์ตาเต็มไปด้วยความโศกเศร้าที่แตกสลาย
“ท่านจำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร
“เรื่องในคืนนั้น เดิมทีแล้วก็เป็นความผิดพลาด
“หม่อมฉันจะลืมมันไป และหวังว่าท่านก็จะลืมเช่นกัน อย่าปล่อยให้มันกลายเป็นหนามยอกอกระหว่างท่านกับฮองเฮาเลยเพคะ”
เซียวอวี้ลุกขึ้นอย่างกะทันหัน และจ้องนางด้วยสายตาเคี่ยวเข็ญ
“มู่หรงหลัน อาศัยว่าที่ผ่านมาพวกเรามีความผูกพันกันมายาวนานหลายสิบปี อย่าโกหกเรา เด็กคนนั้นเป็นบุตรของเราจริงหรือ”
หรงเฟยกัดเนื้อนุ่ม ๆ ในริมฝีปาก และพยักหน้าอย่างยากเย็น
เซียวอวี้รู้สึกหายใจไม่ทัน มือกำหมัดไว้แน่น จนกระดูกข้อต่อนิ้วถูกบีบ
เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร!
หลังจากเงียบไปนาน เขาก็พูดเพียงประโยคเดียว
“เรื่องนี้อย่าบอกฮองเฮาเด็ดขาด”
หรงเฟยพยักหน้าตอบรับ
“ถึงแม้หม่อมฉันจะไม่ได้ติดต่อกับฮองเฮามากนัก แต่ก็มองออกว่า นางไม่มีทางยอมให้ท่านกับหม่อมฉันมีความสัมพันธ์ใด ๆ ที่จริงนอกจากเรื่องไม่คาดคิดในคืนนั้น พวกเราก็ไม่เคยมีเรื่องด่างพร้อย”
เซียวอวี้ขบกรามแน่น สีหน้าเต็มไปด้วยความน่าเกรงขาม
เรื่องในคืนนั้น เขาไม่อยากได้ยินแม้แต่คำเดียว
หลังจากให้หรงเฟยออกไป เขายังคงนั่งอยู่ที่เดิม ตัวอักษรในสาส์นกราบทูล แม้แต่ตัวเดียวก็ดูไม่เข้าใจ
สุรากับตัณหาก่อให้เกิดผลร้ายแรง!
“เฉินจี๋”
“กระหม่อมอยู่ที่นี่พ่ะย่ะค่ะ!”
แม้จะผ่านไปหลายปีแล้ว ทว่าตราบใดที่ต้องการสืบค้น ก็ต้องค้นพบอะไรบ้าง
ตอนนี้เซียวอวี้ไม่เชื่อผู้ใดทั้งสิ้น
“ไปสืบค้นดู บุตรในครรภ์ของหรงเฟยในตอนนั้นเป็นของผู้ใด”
เฉินจี๋ตะลึงงันโดยไม่รู้ตัว
ไม่ใช่เป็นของฮ่องเต้หรอกหรือ?
เซียวอวี้ตัดสินใจแล้ว
เรื่องนี้ ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดก็คือหรงเฟยโกหกเขา
อย่างมากเขาก็สูญเสียสหายรู้ใจไปหนึ่งคน
ส่วนผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุด ก็คือในตอนนั้นหลังจากเมาสุราก็ทำเรื่องผิดพลาดไป
ทว่านั่นหาใช่ความปรารถนาเดิมของเขาไม่
ตราบใดที่เขาไม่พูด ฮองเฮาจะไม่มีทางรู้ตลอดไป...
ทุกคนต่างก็เห็นแก่ตัวทั้งนั้น