ตอนที่ 523
บทที่ 523
September 17, 2026
ณ ตำหนักหย่งเหอ
ผู้มาประกาศพระราชโองการคือหลิวซื่อเหลียง ซึ่งแสดงให้เห็นว่าฝ่าบาททรงให้ความสำคัญกับซินเฟยมากเพียงใด
หลังจากอ่านพระราชโองการจบ หลิวซื่อเหลียงก็มองคนตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม
“เหลียนซวง ท่านอย่าคุกเข่าต่ออีกเลย รีบรับราชโองการไปเถิด
“นี่เป็นพระเมตตาอันยิ่งใหญ่ของฝ่าบาทเชียว! บ่าวอยู่ในวังมานานปี นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนได้รับตำแหน่งสนมชั้นเฟยโดยตรง สาวน้อยท่านก้าวถึงสวรรค์ในก้าวเดียว!”
มิน่าเล่าฝ่าบาทถึงวิ่งไปที่ตำหนักหย่งเหออยู่บ่อย ๆ ไม่ใช่ว่าทรงลืมอดีตฮองเฮาไม่ลง แต่เป็นเพราะมีคนล่อลวงฝ่าบาทต่างหาก!
ดวงตาของหลิวซื่อเหลียงเต็มไปด้วยความชื่นชม
ในวังหลวงแห่งนี้ไม่ว่าผู้ใดก็ไม่อาจมองข้ามได้จริง ๆ
ผู้ใดเล่าจะคาดคิดว่าสาวใช้ที่เคยอยู่ข้างกายฮองเฮา จะสลัดร่างกลายเป็นซินเฟยในยามนี้
ร่างของเหลียนซวงสั่นเทา
“กงกง ข้า...ข้าทำไม่ได้ ข้าไม่อาจรับราชโองการได้!”
นางจะเป็นสนมของฝ่าบาทได้อย่างไร!
ทันใดนั้นน้ำตาของเหลียนซวงก็ไหลพราก
นางกลัวเหลือเกิน!
ฝ่าบาทบ้าไปแล้วจริง ๆ!
นี่เป็นครั้งแรกที่หลิวซื่อเหลียงพบกับเหตุการณ์เช่นนี้
“เหลียนซวง หรือว่าท่านดีใจมากเกินไปอย่างนั้นหรือ? ท่านไม่ได้ฟังผิด ท่านถูกแต่งตั้งเป็นสนมชั้นเฟยจริง ๆ รีบลุกขึ้นเถิด…”
“ไม่!” เหลียนซวงวิ่งหนีราวกับกำลังหนีตาย
หลิวซื่อเหลียงตกใจจนรีบตะโกนเรียกคน
“ใครก็ได้ รีบมาขวางนางเร็ว รีบมาหยุดซินเฟยเร็วเข้า!”
เหลียนซวงวิ่งหนีไปกุมศีรษะไป นางเอามือปิดหูพลางตะโกน
“ข้าไม่ใช่ ข้าไม่ใช่ซินเฟย! อ๊า! อย่าตามมานะ…”
ณ ห้องทรงพระอักษร
เฉินจี๋ยืนมองไปที่ฝ่าบาทผู้เจ้าคิดเจ้าแค้นเงียบ ๆ แล้วอดรู้สึกกังวลใจไม่ได้
เหลียนซวงถูกแต่งตั้งเป็นนางสนม ถ้าอดีตฮองเฮารู้เรื่องนี้เข้า เกรงว่านางคงจะโกรธ
ถึงอย่างไรก็เหมือนถูกคนใกล้ตัวทรยศ...
ฝ่าบาททรงทำเช่นนี้ไปทำไมกัน นี่เพราะต้องการแก้แค้นเหลียนซวงที่พลั้งปากพูดเมื่อวาน หรือจะแก้แค้นฮองเฮากันแน่?
ฝ่ายที่ตกใจและงงงวยยิ่งกว่าคือตระกูลเจิน
เจินหรูไห่ตรวจสอบครั้งแล้วครั้งเล่า
“อะไรนะ? ฝ่าบาททรงแต่งตั้งข้าหลวงผู้หนึ่งให้เป็นนางสนมหรือ!”
ฮูหยินเจินคว้าแขนของเจินหรูไห่พลางร้องไห้
“ท่านพี่ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่! ไหนท่านบอกว่าสนมชั้นเฟยต้องผ่านพิธีการ ไม่มีทางเร็วขนาดนี้ไม่ใช่หรือ แล้วทำไมแม้แต่สาวใช้ฐานะต่ำต้อยนั่นก็ยังกลายเป็นสนมชั้นเฟยไปแล้วล่ะ! บุตรสาวของเราเล่า? เหตุใดฝ่าบาทถึงยังไม่รับเจินเอ๋อร์เข้าวังอีก!”
เจินหรูไห่ปวดหัวแทบระเบิด เขาสลัดนางออกไป
“พอได้แล้ว! หยุดโวยวายได้แล้ว! ให้ข้าได้อยู่สงบ ๆ หน่อย!”
เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ที่ฝ่าบาทจะไม่ต้องการบุตรสาวตระกูลเจิน ระหว่างการซ้อมในวันนั้นเขาเห็นจริง ๆ ว่า
ฝ่าบาทจ้องมองเจินเจิน แววตาเผยความจริงใจนั้น ไม่มีทางหลอกคนได้!
ยามนี้ที่ตระกูลเจินได้ล่วงเกินตระกูลหลี่แล้ว พวกเขาจะเสียแรงเปล่าไม่ได้!
......