บทที่ 558

ฝานจิ้นบาดเจ็บสาหัส

เฉินจี๋รีบไปเชิญหมอทันที

ครั้นหมอได้เห็นอาการบาดเจ็บของเขาแล้ว พลันมีสีหน้าลำบากใจ

“บาดแผลภายนอกไม่ร้ายแรง ทว่า...”

“ทว่าอะไร” เฟิ่งจิ่วเหยียนถามอย่างเยือกเย็น

“ข้าก็มิอาจระบุได้ชัดเจน ทว่ามันคล้ายกับยาอู๋ตู๋สานนั้นยิ่งนัก”

หว่างคิ้วของเซียวอวี้สะท้อนความเฉียบคม

“ใช่ยาอู๋ตู๋สานซึ่งเป็นยาต้องห้ามในแดนเหนือหรือไม่”

หมอพยักหน้างึก ๆ “ถูกต้อง ตำนานเล่าว่ายาอู๋ตู๋สานนั้นทำให้อยู่มิสู้ตาย และยังทำให้ผู้คนเคลิ้มดั่งเซียนหรือสิ้นหวังจนอยากตายอีกด้วย มันได้รับความนิยมในแดนเหนือระยะหนึ่งแล้ว ทว่ามันก็ทำให้แดนเหนือเต็มไปด้วยศพ แคว้นต่าง ๆ จึงระบุว่ามันเป็นยาต้องห้าม ครั้นเมื่อได้สัมผัสกับยาอู๋ตู๋สานนั้นแล้ว จักอยู่โดยขาดมันไม่ได้อีก ถึงแม้จะไม่ใช่ยาพิษ ก็น่ากลัวไม่ด้อยไปกว่ายาพิษเลย”

เฟิ่งจิ่วเหยียนกำหมัดแน่น

นางก็เคยได้ยินเรื่องของ ยาอู๋ตู๋สานเช่นกัน

เมื่อพิษนี้กำเริบแล้ว จักทำให้คนเจ็บปวดรวดร้าวใจแทบอยากจะตายให้รู้แล้วรู้รอดไป สูญเสียสติ และทำเรื่องบ้า ๆ

นางยังรู้อีกว่า พิษนี้ไม่มีทางรักษาได้ ได้แต่ต้องทานต่อไปเรื่อย ๆ

เป็นผู้ใดกัน ที่ใช้สิ่งโหดร้ายอำมหิตเช่นนี้กับฝานจิ้น!

หลังจากที่หมอรักษาอาการบาดเจ็บภายนอกให้ฝานจิ้นแล้ว เพียงไม่นาน ชายคนนั้นก็ตื่นขึ้นมา

ในเวลานี้ เขายังไม่ถูกควบคุมด้วยยาอู๋ตู๋สาน

ครั้นได้เห็นเฟิ่งจิ่วเหยียน เขาก็ผุดลุกขึ้นนั่งด้วยความกังวล ลำคอเจ็บปวดเสียงแหบแห้ง

“ซูฮ่วน ท่านเพิ่งจากไปไม่กี่วัน สำนักใหญ่ต่าง ๆ ก็มาที่หมู่บ้านเสิ่นเจียอู่ ไม่รู้ว่าพวกเขาไปได้ยินจากที่ใดว่า พันธมิตรอู่หลินจะสวามิภักดิ์ต่อราชสำนัก จึงมากดดันผู้นำพันธมิตร...”

หว่างคิ้วของเฟิ่งจิ่วเหยียนเย็นชา

“พวกเขาจะปักใจเชื่อเรื่องเหลวไหลเช่นนั้น ง่าย ๆ ได้อย่างไร”

ฝานจิ้นกัดฟันข่มความเจ็บปวด

“ในศึกที่เมืองเซวียน ทุกคนล้วนทราบแล้วว่า ท่านกับผู้นำพันธมิตรเข้ามาแทรกแซง อีกทั้ง...อีกทั้งก่อนหน้านั้น หนานฉีทำสงครามกับรัฐเหลียง พันธมิตรอู่หลินก็เดินทางขึ้นเหนือเพื่อช่วยเหลือ จึงกลายเป็นจุดอ่อนให้พวกเขาโจมตีผู้นำพันธมิตรได้

“ยังมี เหตุการณ์ที่ประมุขพรรคชิงอวี่ถูกสังหาร ซูฮ่วน ท่านก็ทราบดีว่า พรรคชิงอวี่ ไม่พอใจราชสำนักมากกว่าผู้ใดในยุทธภพแล้ว

“บัดนี้พวกเขาทุกคนต่างก็สงสัยว่า การเสียชีวิตของประมุขพรรคชิงอวี่ เป็นฝีมือของผู้นำพันธมิตร จุดประสงค์ก็เพื่อ สร้างความดีความชอบต่อราชสำนัก”

แววตาของเซียวอวี้ค่อนข้างเย็นชา

ในยุทธภพ ได้แบ่งออกเป็นสองฝ่ายหลัก ๆ ได้แก่ฝ่ายที่สนับสนุนราชสำนัก และอีกฝ่ายที่ต่อต้านราชสำนัก

เขาไม่ได้คาดคิดว่า การที่พันธมิตรอู่หลินช่วยต่อสู้กับกบฏเมืองเซวียนนั้น จะทำให้สำนักอื่น ๆ เกิดความไม่พอใจ

“เหลวไหล!” เฟิ่งจิ่วเหยียนก็นึกไม่ถึงเช่นกัน เรื่องของพรรคเทียนหลงยังไม่คลี่คลาย ก็เกิดความขัดแย้งภายในพันธมิตรอู่หลินแล้ว

“ตงฟางซื่อว่าอย่างไรบ้าง!”

นางถามเช่นนี้ ฝานจิ้นก็ยิ่งรู้สึกหมดหนทาง

“พวกเขาบังคับให้ผู้นำพันธมิตรสาบาน และขอให้ผู้นำพันธมิตรรับประกันว่า จักไม่เข้าไปแทรกแซงเรื่องในราชสำนักอีก ทว่าผู้นำพันธมิตรไม่เห็นด้วย เพราะเชื่อว่าราชสำนักกับพันธมิตรอู่หลินควรร่วมมือกันต่อต้านศัตรู ในยามนี้ สำนักต่าง ๆ เหล่านั้นได้รวบรวมศิษย์ทั้งหมด มาปิดล้อมหมู่บ้านเสิ่นเจียอู่ เพื่อต่อต้านผู้นำพันธมิตร

“ข้าเห็นสถานการณ์มิสู้ดี จึงลอบออกมาตามหาท่าน”

เฟิ่งจิ่วเหยียนถามต่อ

“เป็นฝีมือผู้ใด ที่ทำร้ายเจ้าจนบาดเจ็บ และยังใช้ยาอู๋ตู๋สานกับเจ้า!”