บทที่ 607

ผู้ตายมิใช่ประมุขพรรคเทียนหลง

เรื่องนี้ ทำให้ต้วนเจิ้งก็ยังรู้สึกเหลือเชื่อ

เขาร้อนอกร้อนใจรีบถาม “สรุปว่าเกิดอันใดขึ้นกันแน่! แล้วเจ้ารู้ได้อย่างไร?”

หร่านชิวก็ดูกังวลใจ ทว่ายังอธิบายอย่างเป็นขั้นเป็นตอน

“พรรคเทียนหลงนั้น ในวันปกติ ประมุขพรรค เก้าราชา และผู้พิทักษ์ทั้งสอง จักสวมหน้ากากตลอดเวลา

“ครั้งหนึ่งข้าเคยเป็นคนสนิทข้างกายของประมุขพรรคหยางเหลียนซั่ว แต่ไม่รู้ว่าหน้าตาภายใต้หน้ากากของพวกเขาเป็นอย่างไร

“ในวันนั้นประมุขพรรคออกจากบำเพ็ญตน พวกเราจึงเชื่อมั่นโดยไร้เงื่อนไข ว่านั่นคือประมุขพรรค

“ทว่าหลังจากที่เขาตายแล้ว ข้าก็สำรวจพบปานเล็กที่ต้นคอด้านหลังของเขา

“ปานเล็กนั้น ข้าเคยเห็นบนตัวของผู้พิทักษ์ขวา เพราะเขาเคยสอนเคล็ดวิชาพลังจิตภายในแก่ข้าอยู่ระยะหนึ่ง ข้าจึงค่อนข้างจะคุ้นเคยกับเขา

“เดิมข้าแค่คิดว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญ ภายหลังยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าผิดปกติ

“ประมุขพรรคบำเพ็ญตนนั้น สิ่งที่ฝึกฝนคือเคล็ดวิชาดาราโรยหมื่นวิถี

“เคล็ดวิชาดาราโรยหมื่นวิถีนี้สามารถดูดซับพลังภายในของผู้อื่น มาเป็นของตนเองได้

“ทว่าประมุขพรรคตัวปลอมนั้น ในยามที่เขาทำศึก กลับไม่เคยใช้เคล็ดวิชาดาราโรยหมื่นวิถีนี้เลย…”

เมื่อต้วนเจิ้งได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นที่ได้รู้ความจริงช้าเกินไป

“เรื่องสำคัญเช่นนี้ ไยเจ้าไม่เอ่ยตั้งแต่ต้น!”

หร่านชิวคาดไม่ถึงว่าเขาจะหันมาตำหนินาง

ตอนนี้นางก็กังวลใจไม่แพ้กัน

อย่างไรก็ตาม นางได้กลายเป็นคนทรยศต่อพรรคเทียนหลง

หากประมุขพรรคตัวจริงยังไม่ตาย ย่อมจะไม่ปล่อยนางไปเด็ดขาด

นางยังไม่อยากตาย...

ต้วนเจิ้งยังอยากจะพูดต่อ ทว่าเฟิ่งจิ่วเหยียนชิงพูดตัดหน้าเขาเสียก่อน

“ลำบากแม่นางหร่านมาถึงที่นี่แล้ว ฝ่าบาท ได้โปรดจัดคนจำนวนหนึ่ง เพื่อคุ้มกันนางกลับไปด้วยพ่ะย่ะค่ะ”

เรื่องของโลหิตหงส์ ยิ่งมีคนรู้น้อยเท่าไรก็ยิ่งดี

เซียวอวี้พยักหน้า ดูเหมือนว่าเชื่อฟังคำพูดของนางนัก

“เฉินจี๋ จัดกำลังคนออกไป”

“พ่ะย่ะค่ะ!”

ก่อนที่หร่านชิวจะจากไป ได้ตั้งใจเรียกต้วนเจิ้งโดยเฉพาะ

ทั้งสองยืนอยู่ในสถานที่ส่วนตัว รอบด้านถูกโอบล้อมด้วยความมืดมิด

นางถาม “ความสัมพันธ์ระหว่างซูฮ่วนกับพี่ไหวซวี่เป็นอย่างไรบ้าง? พวกท่านจะไปช่วยเหลือพี่ไหวซวี่ที่เจดีย์เก้าชั้นพร้อมกันหรือไม่?”