บทที่ 617

หน้ากากอันเดิมของเฟิ่งจิ่วเหยียนแตกแล้ว จำต้องใช้หน้ากากของคนอื่นมาแทน ทว่าไม่ค่อยพอดีกับใบหน้า แลดูเล็กไปหน่อย

สีหน้าเซียวอวี้เต็มไปด้วยไอสังหาร มองดูคนตรงกลางอย่างเยือกเย็นชา

เขาลงมือทันที โดยไม่มีการทักทายใด ๆ

หยางเหลียนซั่วยังคงอยู่ในท่านั่งสมาธิไม่ขยับเขยื้อน

ยังไงข้างกายเขา ยังมีห้าราชาคอยปกป้อง

ทว่าหลังจากนั้น เกิดเหตุการณ์ที่ไม่มีใครคาดคิด

เฟิ่งจิ่วเหยียนลอบโจมตีข้างหลัง เข็มเงินเล่มหนึ่งแทงตรงท้ายทอยเซียวอวี้

ท่าทีถือกระบี่เคลื่อนไหวของเขาหยุดชะงัก ทันใดนั้นก็หันมามองอย่างไม่คาดคิด ราวกับถูกหักหลังอย่างรุนแรง

“ทำไมเจ้า...”

พูดยังไม่ทันจบ เขาก็หมดสติล้มลงบนพื้น พร้อมทั้งกระบี่เล่มนั้นก็ลงตกพื้นเสียงดัง “ตัง” จากกรงเล็บเฉียบคมกลายเป็นเหล็กไร้ค่า

ห้าราชาพรรคเทียนหลง ต่างมองสบตากัน

นี่เกิดอะไรขึ้น?

หยางเหลียนซั่วมองฮ่องเต้ที่ล้มกองบนพื้นแวบหนึ่ง แล้วก็หันไปมองเฟิ่งจิ่วเหยียน

เฟิ่งจิ่วเหยียนมองข้ามเซียวอวี้ ก้าวมาข้างหน้าหนึ่งก้าว พร้อมยกมือประสาน

“ข้าน้อยซูฮ่วน”

ราชามังกรม่วงหัวเราะเย้ยอย่างโกรธจัด

“ซูฮ่วน? ยังกล้ามาจริง ๆ ! เจ้ารู้หรือไม่ พวกเราเป็นใคร?”

ในระหว่างที่พูด อาวุธในมือของเขาจ่อบนคอของเฟิ่งจิ่วเหยียน

นางไม่ได้หลบเลี่ยง พร้อมพูดตอบอย่างใจเย็น

“รู้ ทุกท่านคือคนของพรรคเทียนหลง”

“ปีนั้นเจ้าทำลายล้างพรรคเทียนหลง วันนี้ เจ้าตายแน่ ! ”

ราชามังกรม่วงกำลังจะลงมือ เฟิ่งจิ่วเหยียนก็พูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

“สังหารข้า พวกเจ้าก็อย่าคิดที่จะตามหาเจอขุมทรัพย์”

“หยุด” หยางเหลียนซั่วพูดขึ้นมาด้วยตนเอง

ราชามังกรม่วงคนนั้นหยุดลงมือทันที

“เจ้าหนุ่ม พูดอะไรเหลวไหล?”

เฟิ่งจิ่วเหยียนมองข้ามราชามังกรม่วงคนนั้นอย่างเย่อหยิ่ง หันไปพูดกับประมุขพรรคหยางเหลียนซั่ว

“ก็เหมือนกับทุกท่าน ที่ซูฮ่วนเข้ามาในเจดีย์เก้าชั้นครั้งนี้ ก็เพื่อขุมทรัพย์ของปฐมจักรพรรดิแคว้นหนานฉี”

“แต่ที่ไม่เหมือนกับพวกท่านก็คือ ข้ารู้ดีกว่าพวกท่าน ตำแหน่งที่ฝังขุมทรัพย์อยู่ที่ใด”

สายตาหยางเหลียนซั่วเยือกเย็นเล็กน้อย กลับไม่ขัดจังหวะนาง

เฟิ่งจิ่วเหยียนยื่นแขนออกมา ชี้ไปยังเซียวอวี้

“ข้าใกล้ชิดฮ่องเต้ ทำให้เขาไว้ใจข้าได้สำเร็จ ดังนั้น ข้อมูลภายในที่ข้ารู้ มากกว่าพวกท่านแน่นอน”

หยางเหลียนซั่วเลิกคิ้วเล็กน้อย ค่อนข้างเชื่อถืออยู่บ้าง

ราชามังกรม่วงคนนั้นถามขึ้นมาด้วยเสียงเย้ยหยัน

“ขุมทรัพย์ไม่ขุมทรัพย์อะไรกัน? เจ้ารู้อะไรมาบ้าง?”

เห็นพวกเขายังแสร้งไม่รู้เรื่อง เฟิ่งจิ่วเหยียนจึงพูดขึ้นมาโดยตรง

“ทุกคนล้วนทราบดี ปฐมจักรพรรดิของแคว้นหนานฉี ฝังขุมทรัพย์ไว้ในชายแดนเมืองเซวียน จวนจู้กั๋วกงรักษาแผนที่ขุมทรัพย์ คอยพิทักษ์ขุมทรัพย์จากรุ่นสู่รุ่น

ความจริงแล้ว โลหิตมังกรทอดยาวผ่านระหว่างเมืองเซวียนกับเมืองอวี่ ราวกับเส้นแบ่งแยกตรงกลางยันต์แปดทิศ